Στη MotoGP δεν επιτρέπονται μηχανισμοί που μεταβάλλουν πτερύγια ή αεροδυναμικά στοιχεία μέσω κουμπιών, ηλεκτρονικών ή άλλων μηχανικών συστημάτων. Αυτή η απαγόρευση έχει στόχο να μην ξεκινήσει ένας “τεχνολογικός αγώνας” μεταξύ των ομάδων που θα βάζει την ικανότητα του αναβάτη σε δεύτερη μοίρα. Η Aprilia, όμως, βρήκε έναν διαφορετικό δρόμο.

Σε κάθε αγωνιστική μοτοσυκλέτα υπάρχει ένα βασικό δίλημμα. Περισσότερη πίεση στον μπροστινό τροχό (down force) για καλύτερο κράτημα και σταθεροτητα στις στροφές ή λιγότερη αντίσταση στον αέρα για μεγαλύτερη τελική ταχύτητα στις ευθείες. Μέχρι τώρα, η Aprilia είχε επιλέξει να δώσει έμφαση στη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας μέσα στη στροφή. Αυτό βοηθούσε στις στροφές, όμως κόστιζε σε τελική ταχύτητα σε σχέση με τον ανταγωνισμό.

Αντί να αλλάξει συνολικά τη φιλοσοφία της μοτοσυκλέτας, η ιταλική ομάδα βρήκε την λύση στα πλαινά κανάλια αέρα μέσα στα φέρινγκ. Αυτά δεν κινούνται με κάποιο μοτέρ ούτε ενεργοποιούνται ηλεκτρονικά. Η λειτουργία τους εξαρτάται αποκλειστικά από τη θέση του αναβάτη. Μια πρακτική λύση που κάνει τη διαφορά. 

Στις ευθείες, όταν ο αναβάτης σκύβει πίσω από τη ζελατίνα για να μειώσει την αντίσταση στον αέρα, οι αγκώνες του βρίσκονται πολύ κοντά στα πλαϊνά της μοτοσυκλέτας. Σε αυτή τη θέση, τα κανάλια που περνά ο αέρας «κλείνουν» και ο αέρας κατευθύνεται με τρόπο που βοηθά τη μοτοσυκλέτα να κινείται πιο ελεύθερα στις ευθείες. Το αποτέλεσμα είναι μεγαλύτερη τελική ταχύτητα.

Στις στροφές, όταν ο αναβάτης μετακινείται στο πλάι για να στρίψει, οι αγκώνες απομακρύνονται από τα φέρινγκ. Τότε οι αεραγωγοί «ανοίγουν», επιτρέποντας διαφορετική ροή αέρα που αυξάνει τη σταθερότητα της μοτοσυκλέτας και το κράτημα μέσα στη στροφή.

Με απλά λόγια, η μοτοσυκλέτα αλλάζει αεροδυναμική συμπεριφορά ανάλογα με τη στάση του σώματος του αναβάτη χωρίς κανένα μηχανικό σύστημα.

Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η Aprilia έχει μειώσει αισθητά τον χρόνο της στις ευθείες χωρίς να χάσει το πλεονέκτημα της στις στροφές. Αν αυτό επιβεβαιωθεί και στον αγώνα, τότε η ομάδα ίσως έχει βρει μια καθοριστική λύση που ισορροπεί την ταχύτητα και την σταθερότητα. Ειδικά όταν μιλάμε για τέτοιου είδους αγώνες όπου η διαφορά κρίνεται σε χιλιοστά του δευτερολέπτου. 

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι δεν πρόκειται για μια περίπλοκη τεχνολογική κατασκευή, αλλά για μια έξυπνη αξιοποίηση της φυσικής κίνησης του αναβάτη.