Υπάρχουν κατασκευές που δημιουργούνται για επιδόσεις, άλλες για καθημερινή χρήση και κάποιες απλά για να αποδείξουν ότι μια φαινομενικά παράλογη ιδέα μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Στην τελευταία κατηγορία ανήκει το Puch Maxi S του Uwe Oltmanns, ένα μοτοποδήλατο του 1976 που απέχει πλέον πολύ από την αρχική του μορφή.
Ο Γερμανός κατασκευαστής και λάτρης των αγώνων drag racing, μαζί με την ομάδα του, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα από τα πιο ιδιαίτερα custom project, μετατρέποντας το μικρό Puch σε ένα «τέρας» με πέντε δίχρονους κινητήρες. Και όχι, δεν πρόκειται απλά για έναν πεντακύλινδρο κινητήρα, αλλά για πέντε ξεχωριστά μοτέρ που έχουν συνδυαστεί ώστε να λειτουργούν μαζί.
Η αρχική βάση ήταν ένα Puch Maxi S του 1976, ένα κλασικό μοτοποδήλατο 50 κ.εκ., όμως η τελική κατασκευή έχει φτάσει πλέον συνολικά τα 350 κ.εκ. Οι πέντε κινητήρες ξεκίνησαν ως μονάδες 50 κ.εκ., κάτι που θα έδινε συνολικό κυβισμό 250 κ.εκ., όμως ο Oltmanns αύξησε τη διάμετρο των κυλίνδρων, ανεβάζοντας τον κυβισμό κάθε μοτέρ στα 70 κ.εκ.
Το πιο δύσκολο κομμάτι της κατασκευής ήταν φυσικά ο τρόπος συνεργασίας όλων αυτών των κινητήρων. Οι τρεις χαμηλότερα τοποθετημένοι συνδέονται μέσω στροφαλοφόρου άξονα, ενώ οι δύο επάνω χρησιμοποιούν οδοντωτούς ιμάντες.
Αν και ο δημιουργός του δεν αποκαλύπτει την ισχύ ή την τελική ταχύτητα του ιδιαίτερου Puch, υπάρχει ένα άλλο νούμερο που δείχνει τον χαρακτήρα του: ο ήχος του. Με τους πέντε κινητήρες σε λειτουργία φτάνει τα 127,5 dB, τη στιγμή που το σημερινό όριο θορύβου για μοτοσυκλέτες βρίσκεται στα 77 dB. Ο λόγος είναι ότι καμία από τις πέντε εξατμίσεις δεν διαθέτει σιγαστήρα.
Ακόμη και η διαδικασία εκκίνησης θυμίζει περισσότερο αγωνιστικό πείραμα παρά συμβατικό δίκυκλο. Αρχικά πρέπει να πάρει μπροστά ένας κινητήρας μέσω γρήγορης περιστροφής του πίσω τροχού. Όταν φτάσει στην κατάλληλη θερμοκρασία λειτουργίας, ο Oltmanns ενεργοποιεί έναν προς έναν τους υπόλοιπους τέσσερις. Το σβήσιμο γίνεται με έναν εξίσου ιδιαίτερο τρόπο, αποσυνδέοντας τις πίπες των μπουζί.
Οι αλλαγές όμως δεν περιορίζονται στον κινητήρα. Το Puch διαθέτει ζάντες PVM τριών ακτίνων από μαγνήσιο, καθώς και μονόμπρατσο ψαλίδι από Aprilia RS 125 του 1993, τη μοτοσυκλέτα με την οποία είχε αγωνιστεί ο αείμνηστος Ralf Waldmann.
Από την ίδια Aprilia προέρχεται και το ανεστραμμένο πιρούνι, ενώ πίσω έχει τοποθετηθεί σύστημα μοχλισμού ειδικής κατασκευής από τον ίδιο τον Oltmanns, σε συνδυασμό με αμορτισέρ από mountain bike.
Το αποτέλεσμα είναι μια κατασκευή χωρίς πρακτικό σκοπό, αλλά με ξεκάθαρο μηχανολογικό ενδιαφέρον. Ένα project που δημιουργήθηκε για να δοκιμάσει τα όρια της φαντασίας και της τεχνικής γνώσης, αποδεικνύοντας πως στον κόσμο των custom κατασκευών η ερώτηση πολλές φορές δεν είναι «γιατί;», αλλά «γίνεται;».
