Του Απόστολου Μιστιλόγλου

Φωτογραφίες: Honda Team

H πιο πολυσυζητημένη μοτοσυκλέτα της Honda είναι πλέον εδώ. Βρεθήκαμε προσκεκλημένοι, στην πανευρωπαϊκή της παρουσίαση – όπου και πλέον η θεωρία θα περάσει στην πράξη. Η Honda είχε να μας επιδείξει τέτοια μοτοσυκλέτα, αλλά και τέτοια όρεξη για νέα και πιο τολμηρά μοντέλα, εδώ και χρόνια. Αν όχι δεκαετίες! Μετά από τα CB1000 Hornet που έφεραν πάλι τον 4κύλινδρο εν σειρά κινητήρα, σε μοτοσυκλέτες γενικότερης χρήσης και όχι μόνο top-of-the-line, το CB1000GT είναι το πρώτο «ξαδερφάκι» που προκύπτει από την οικογένεια.

Οι οδηγικές μας εντυπώσεις είναι εκτεταμένες και περιεκτικές – και για αυτό, για να μην μακρηγορήσουμε, το συγκεκριμένο άρθρο εστιάζει μόνο σε αυτές. Για τα τεχνικά και μία ανάλυση που αξίζει στο μοντέλο, θα διαβάσετε σύντομα επόμενη αρθρογραφία μας. Ελπίζουμε να απολαύσετε αυτό το ταξίδι, μαζί μας και... φύγαμε.

Γνωριμίες στην Νέα Υόρκη της Μεσογείου

Η παρουσίαση της νέας CB1000GT έγινε στο Benidorm της Ισπανίας, την «Νέα Υόρκη της Μεσογείου», με τους πολλούς ουρανοξύστες που κάνουν θεαματική αντίθεση με το φυσικό ανάγλυφο (που θυμίζει έντονα της ηπειρωτικής Ελλάδας) και προσφέρουν ευκαιρίες για υποβλητικές φωτογραφίες. Όμως το ορμητήριο μας είναι ένα ονειρεμένο ξενοδοχείο που μοιάζει να έχει βγει από τις «χίλιες και μία νύχτες»! Ακόμη και πριν ανέβουμε στην CB1000GT, η Honda μας ταξίδεψε νοηρά.

Η πρώτη επαφή με την μοτοσυκλέτα στην EICMA 2025 έθεσε κάποιες βάσεις για το τι να περιμένω. Στα κλασικά για την Honda, η σχεδίαση και η όλη μορφή της CB1000GT εκπέμπει μια αύρα συγκράτησης. Η μοτοσυκλέτα είναι σαφώς ευμεγέθης από κοντά, αλλά φαίνεται μικρότερη από απόσταση. Πολύ μελάνι, φυσικό και ψηφιακό, θα χυθεί για την σχεδίαση και ειδικά στην Ελλάδα, η αποδοχή είναι ανεξήγητα ψυχρή. Η CB1000GT έχει ίσως τις πιο «ισορροπημένες» αναλογίες των άμεσα ανταγωνιστικών της μοντέλων και είναι από τα πιο όμορφα σύνολα που μας έχει δείξει η «φτερούγα». Σε όσους έγραψαν με στόμφο ότι η μοτοσυκλέτα είναι «άσχημη» (χωρίς φυσικά να πουν κάτι παραπάνω και ίσως χωρίς να την έχουν δει καν), έχω να συστήσω έναν καλό... οφθαλμίατρο, που λέμε και στα social media. 

Είναι απλώς πιο συντηρητική. Πιο Honda – και οι εντυπώσεις με ονομασία προέλευσης, συνεχίζονται στην εξέταση διά της αφής και της χρήσης διακοπτών, χειριστηρίων, των πλαϊνών αποσκευών. Το επίπεδο ποιότητας είναι κορυφαίο – πάντα μιλώντας για ολοκαίνουργιες μοτοσυκλέτες. Τάσεις «τυποποίησης» στα σημεία είναι εμφανείς – και η CB1000GT χρησιμοποιεί, πάνω κάτω, ίδια χειριστήρια, ίδια εξαρτήματα, την ίδια οθόνη, με αρκετά ακόμη μοντέλα. Δυστυχώς χάθηκε μία ακόμη ευκαιρία για την Honda, να τσεκάρει κάποια κουτάκια, όπως την παροχή πλήρως φωτιζόμενων διακοπτών, απουσιάζει δε η δυνατότητα ρύθμισης της μανέτας του συμπλέκτη. Επίσης, απουσιάζει ένδειξη εξωτερικής θερμοκρασίας στην οθόνη. Όμως, με ημιενεργητικές αναρτήσεις στον βασικό εξοπλισμός, όπως και θερμαινόμενα γκριπ, κεντρικό σταντ, ρυθμιζόμενη ζελατίνα με έναν έξυπνο μηχανισμό που λειτουργεί με ένα χέρι και εν κινήσει (αρκεί να μην τρέχεις), αντισταθμίζει την κατάσταση. Δεν θα μπορούσε να λείπει συνδεσιμότητα με κινητό, μέσω της εφαρμογής Roadsync.

Στην θέση του πιλότου

Ανασηκώνω από το πλάγιο σταντ, τα 229 κιλά της μοτοσυκλέτας και η πρώτη στατική εντύπωση, είναι ότι το κέντρο βάρους δεν είναι και από τα χαμηλότερα. Με άλλα λόγια, θα την νιώσεις την μάζα – αν είσαι ένας πιο σωματώδης άνθρωπος, από την άλλη, μπορεί να μην σε απασχολήσει καν. Για τα 175 εκατοστά μου, πατώ τα πόδια στο έδαφος με αδιαμφισβήτητη ευκολία – η σέλα είναι στα 825 χιλιοστά.

Νιώθεις ότι είσαι «μέσα» στην μοτοσυκλέτα: Σε αγκαλιάζει το «κοστούμι» εμπρός, ενώ πίσω σου έχεις τις βαλίτσες. Εξαιρετικά σημαντικό, οι τελευταίες να μην προεξέχουν από το τιμόνι και η Honda το πρόσεξε εξαρχής: Το πλάτος της CB1000GT, το βλέπεις ανά πάσα στιγμή με τα μάτια σου, δεν γυρνάς πίσω να «διπλοτσεκάρεις». 

Οι βαλίτσες είναι αφαιρούμενες, αλλά με την βεβαίωση της Honda ότι είναι πιστοποιημένες μέχρι και την τελική ταχύτητα της CB1000GT, τους έβαλα δουλειά φορτώνοντας τις με τα πράγματα μου. Στην μεγάλη αριστερή βαλίτσα, θα χωρέσει ένα full-face κράνος ακόμη και μεγάλου μεγέθους/μακρόστενου σχήματος. Μένει και χώρος, για λίγα ακόμη αντικείμενα. Η δεξιά βαλίτσα χάνει λίτρα λόγω εξάτμισης, αλλά τα πράγματα ενός ατόμου για μία μονοήμερη εκδρομή θα χωρέσουν σίγουρα.

Εξοικειώνομαι με την εργονομία της θέσης οδήγησης – η μάλλον... δεν εξοικειώνομαι, Honda είσαι, αφού! Σαν να την οδηγείς χρόνια!  Το ιδιαίτερα φαρδύ τιμόνι σε σωστή θέση, ο κορμός πρακτικά όρθιος και τα πόδια μου ελάχιστα προς το κλειστό, υπέρ και μίας σπορ νότας. Συνάδελφοι μεγαλύτερων αναστημάτων, δεν εξέφρασαν παράπονο για την ευρυχωρία στις συζητήσεις μας στο μεσημεριανό, σχολιάστηκε όμως η διαφορά άνεσης από τις σέλες. Πολύ καλύτερη η comfort επιλογή, που είναι στον εξτρά εξοπλισμό, και σε άνεση αλλά και σε κράτημα, με την «μαμά» μαύρη σέλα να δείχνει όρια και στα δύο. Για τον συνεπιβάτη, σε μία σύντομη επαφή μου με την πίσω θέση, η άνεση εξασφαλίζεται στο ακέραιο και η ευρυχωρία είναι δεδομένη. Must η επιλογή comfort καθισμάτων και για τους δύο επιβαίνοντες – όπως, ίσως, και της ψηλότερης ζελατίνας, κάτι στο οποίο θα αναφερθούμε και παρακάτω.  

Το CB1000GT έχει σύστημα Keyless… κατά το ήμισυ. Αν θέλεις να ανοίξεις τις βαλίτσες, να ξεκλειδώσεις το σελάκι και να βάλεις βενζίνη, θα πρέπει να βγάλεις από την τσέπη το ασύλληπτης ποιότητας, αναδιπλούμενο κλειδί, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από key fobs πολυτελών αυτοκινήτων! Για την χρήση του κεντρικού διακόπτη, απλώς το έχεις στην τσέπη του μπουφάν ή του παντελονιού σου. Η Honda ισχυρίζεται, ότι η επιλογή αυτή έγινε για «λόγους ασφαλείας», υπονοώντας προφανώς κίνδυνο ανοίγματος ή μπλοκαρίσματος στις ηλεκτρονικές κλειδαριές, όμως ανταγωνιστικά μοντέλα χρησιμοποιούν ήδη full συστήματα – οπότε η τελική ετυμηγορία ανήκει στον χρήστη.

Μία σύντομη γνωριμία λοιπόν με την γκρι κυρία που έχω ανάμεσα στα πόδια μου, ενώ ο επιβλέπων την προετοιμασία μας περνά από τις μοτοσυκλέτες μία-μία και τις βάζει όλες μπροστά! Ο ήχος 48 εμβόλων και 12 λίτρων κυβισμού, στο ήσυχο πολυτελές ξενοδοχείο το πρωί, να δουλεύουν σε απόλυτη συμφωνία, στις ίδιες ακριβώς στροφές, σε ανατριχιάζει με έναν τρόπο σπλαχνικό, νοσταλγικό, μουσικό. Μία ορχήστρα από ατσάλι και αλουμίνιο.

Το ιδανικό πάντρεμα

Σήμα για αναχώρηση και ξεκινάμε, με τα πρώτα 20 λεπτά να είναι μία πολύτιμη επαφή με συνθήκες κίνησης σε πόλη και σε ρυθμούς ανάλογους. Στα πρώτα χιλιόμετρα, τόσο η πιο «νηφάλια» ρύθμιση του κινητήρα, όσο και η μεγαλύτερη απόσταση σου από τους τροχούς, κάνουν την CB1000GT να θυμίζει «μπερλίνα». Αισθάνεσαι κύλιση φιλτραρισμένη και έναν κινητήρα που, παρά το λίτρο του κυβισμού του, είναι πολύ, μα πολύ καλό παιδί, μέχρι τις 5 και 6.000 στροφές. Να σημειώσω εδώ ότι η οδηγική δοκιμή ξεκίνησε με την χαρτογράφηση Standard –η απόλυτη «μέση» ρυθμίσεων τόσο στον κινητήρα όσο και στις αναρτήσεις. Ωστόσο οι ισπανικές οδοί δεν μας δίνουν δικαίωμα να αξιολογήσουμε ακόμη, την λειτουργία πιρουνιού και αμορτισέρ – απλούστατα επειδή η οδοποιία είναι άριστη...

Ο 4κύλινδρος κινητήρας «γουργουρίζει» στις χαμηλές στροφές και πρέπει να ανοίξεις γενναία το γκάζι για να πάρεις το «μπαμ». Από την άλλη, ΜΠΟΡΕΙΣ να το κάνεις – δεν θα έχεις ξέσπασμα ροπής που θα σε τρομάξει ή θα ενεργοποιήσει επιτόπου το Traction Control… Οι σχέσεις από την 1^η μέχρι την 5^η είναι εξαιρετικά κλιμακωμένες και βοηθούν πολύ τον κινητήρα, ενώ η αίσθηση κατά τις αλλαγές χαρακτηρίζεται καλή και το Quickshifter πολύ σωστά ρυθμισμένο.

Αλλάζοντας κατεύθυνση από τον ένα κυκλικό κόμβο στον άλλο, έχω πάρει μία γεύση για το τι θα ακολουθήσει: Μιλάμε για ένα πλαίσιο και μία γεωμετρία, αμφότερα εξαιρετικά. Το CB 1000 GT ακούει σαν μικρότερη μοτοσυκλέτα. Η όποια εντύπωση βάρους σε στατική κατάσταση, παύει να σε απασχολεί. Πολύ σύντομα βγαίνουμε από τα σύνορα του Benidorm και ξεκινάμε την καταδρομική διαρκείας, αφού για τα επόμενα 100 χιλιόμετρα θα έχουμε μόνο στροφές, μέχρι το Lunch. 

Ο δρόμος εναλλάσσεται συνεχώς: Από φαρδύτερα κομμάτια με παρατεταμένες, σε στενότερο επαρχιακό α λα Ελλάδα, αλλά με 10 φορές καλύτερη άσφαλτο. Διατηρώντας το Standard πρόγραμμα επιλεγμένο μέχρι την πρώτη στάση, νιώθω μία μοτοσυκλέτα σχετικά «μαλακή» σε λειτουργία, που χαίρεται με πιο ήπια, μετρημένη οδήγηση. Σε ανταμείβει με αίσθηση σιγουριάς και σταθερότητα στην καμπή, ικανοποιητική πληροφόρηση και απόλυτη ουδετερότητα στα dynamics από την είσοδο και μετά. Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης Michelin Road 6 που φορούσαν οι μοτό δοκιμής θέλανε λίγα πρώτα χιλιόμετρα, για να «έρθουν» στα ιδανικά τους. Μετά το πρώτο stop για φωτογραφίες και βίντεο, επιλέγω το Sport που, όπως είπα πιο πάνω, δυναμώνει το μοτέρ αλλά και «σφίγγει» την ανάρτηση. Η διαφορά στην αίσθηση και στην λειτουργία της μοτοσυκλέτας είναι άμεση, με το feedback να γίνεται αμέσως καλύτερο. Ο κινητήρας ανασαίνει και ακούγεται πιο άγρια και είναι πιο πρόθυμος για... ακολασίες, αρκεί να θυμάσαι τον βασικό του κανόνα: Αν θέλεις παιχνίδια, κράτα το στροφόμετρο πάνω από τις 7.000. Από εκεί και μέχρι τον κόφτη, η ισχύς είναι απίστευτα γεμάτη και αποδίδεται με εθιστικό τρόπο – που θυμίζει άμεσα Fireblade. Αυτό το μοτέρ έκανε πρώτα καριέρα σε superbike και μετά ήρθε στα sport touring. Όχι το αντίστροφο.

Με αυτά και με εκείνα, οδηγώ ήδη μία ώρα και η comfort σέλα με έχει κρατήσει παραδειγματικά άνετο, ενώ η εργονομία μου επιτρέπει όχι απλώς έλεγχο, αλλά και απόλαυση. Η καλή στήριξη στην μοτοσυκλέτα μου εμπνέει εμπιστοσύνη και ανεβάζω ρυθμό, πριν ο κεφάτος πλοηγός μας, μου φύγει. Για αρκετά συναπτά χιλιόμετρα απίστευτης χάραξης δρόμου που «τύφλα να έχουν οι πίστες», οδηγώ πλήρως σπορ, βυθίζω την μοτοσυκλέτα στις στροφές, την αφήνω να πλαγιάσει και να «τσιτώσει», και ανοίγω το γκάζι μέχρι το στοπ σε κάθε έξοδο. Η CB1000GT σε συναρπάζει! Τόσο ουδέτερη και γραμμική, χωρίς να χάσει ίχνος από την γραμμή που θα της δώσεις, με απόλυτα ικανοποιητική αίσθηση της πρόσφυσης για sport touring μοτοσυκλέτα. Και επειδή η μάζα δεν εξαφανίζεται, το γεγονός ότι τα 229 κιλά της «χόρεψαν» μαζί με τα 80 δικά μου τόσο ζωηρά, χωρίς κανένα λάθος βήμα, λέει πολλά για τις ικανότητες της στο σπορ φάσμα του ρόλου της. Παίζεις με τις 2^α έως 5^η στο κιβώτιο, που είναι τόσο κοντά μεταξύ τους σε αισθητή κλιμάκωση, που μπορεί να βρεις τον εαυτό σου να κινείσαι με μία επάνω, χωρίς να το καταλάβεις – αλλά θα το δεις στην οθόνη.

Χαρακτηρίζω την ανεμοκάλυψη καλή, αλλά οδηγώ με την ψηλή ζελατίνα. Στον κορμό μου δεν περνά τίποτα, ούτε και στα πόδια μου, κάποιοι στροβιλισμοί σχηματίζονται πάνω από το κράνος μου και όχι πάνω στο κράνος μου. Με την κοντύτερη ζελατίνα, ίσως κάποιοι ψηλότεροι αντικρίσουν όριο θωράκισης από τον αέρα. Εκτιμώ ξανά τον φοβερό μηχανισμό ρύθμισης του ύψους, τον οποίο πείραζα εν κινήσει αλλάζοντας την θέση του ανεμοθώρακα σε πραγματικό χρόνο. 

Πάρα πολύ καλά, είναι τα φρένα του CB1000GT. Σε αίσθηση, σε δύναμη, ιδίως σε προοδευτικότητα, αλλά και στην συνέργεια του εμπρός και του πίσω, που υπόσχεται αίσθηση ασφάλειας με την μοτοσυκλέτα φορτωμένη. Το ABS αποδείχθηκε λίγο πιο «βιαστικό» από το ιδανικό σε επιθετικά και πολύ δυνατά φρεναρίσματα δίνοντας σου μία αίσθηση ότι τα ίδια τα φρένα, έχουν κι άλλο περιθώριο πέδησης. Στην Sport χαρτογράφηση, πάντως, φάνηκε να λειτουργεί καλύτερα, ενώ δεν χρειάστηκε η συνδρομή της Cornering λειτουργίας του στην βόλτα μας... Όσο φρενάρεις πιο στρωτά, η εμπειρία πέδησης είναι καταπληκτική, με πληθώρα αίσθησης.

Κάτι ακόμη πολύ σημαντικό: Οι μικρορυθμίσεις της ανάρτησης, γίνονται αντιληπτές. Το εύκολο περιβάλλον ρύθμισης μέσα από τα μενού, μαθαίνεται τάχιστα, ενώ η δυνατότητα ηλεκτρονικής ρύθμισης προφόρτισης πίσω, είναι μεγάλο ατου για την ταξιδιωτική χρήση. Ακόμα μεγαλύτερο ατού για τους πιο απαιτητικούς, το ότι η Honda σε αφήνει να πειράξεις προφόρτιση εμπρός – αλλά καλό είναι να έχεις γνώση.  

Μετά το μεσημεριανό, η επιστροφή έγινε μέσω Εθνικής, όπου μπορέσαμε να ξεδιπλώσουμε την μοτοσυκλέτα στις υψηλότερες ταχύτητες και να κουμπώσουμε, επιτέλους, την overdrive 6^η σχέση. Η CB1000GT ταξιδεύει με 130 λίγο πριν από τις 6.000 στροφές... όλη την ημέρα, αν θες. Με λίγες μαθηματικές πράξεις, έχεις 160 χλμ/ώρα περίπου στις 7.400 στροφές και η τελική των 200+ χλμ/ώρα (στο κοντέρ), έρχεται από τις 9.250 και πάνω. Έχω ήδη κλειδώσει την Tour λειτουργία λίγο πριν βγούμε στην εθνική, η οποία μου έδωσε το πιο «ενδοτικό» αποτέλεσμα συμπεριφοράς και την καλύτερη απόδοση των αναρτήσεων, στις ελάχιστες κακοτεχνίες – τουλάχιστον στα πλαίσια της δοκιμής μας. Στην εθνική, η σταθερότητα της μοτοσυκλέτας είναι αδιαπραγμάτευτη, ενώ οι εντυπώσεις περί ανεμοκάλυψης, εφαρμόζουν αυτούσια και εδώ. Στις παρατεταμένες καμπές, η CB1000GT χαράζει και κλειδώνει την τροχιά της, φιλτράροντας παράλληλα την άσφαλτο – και αναβαθμίζοντας την ποιότητα κύλισης για τις μεγαλύτερες αποστάσεις. Προβάλλει την τουριστική πλευρά του χαρακτήρα της, που τονίζεται από την ύπαρξη του 4κύλινδρου, ο οποίος πράγματι, αναβαθμίζει την συνολική εμπειρία σου με το CB1000GT. Δεν έχεις από κάτω σου έναν 2κύλινδρο εν σειρά, ο οποίος πάντα λειτουργεί πιο «χτυπητά» και χάνει πόντους απόλαυσης στο ανοικτό ταξίδι. Έχεις μία μηχανική καρδιά που χτυπά και την νιώθεις να παρασέρνει και την δικιά σου, ενώ αν αγαπάς τον ταχύτερο τουρισμό, είναι μία σαφώς καταλληλότερη επιλογή. 

Θα μιλήσω όταν θέλω να μιλήσω

Είναι αξίωμα στον κόσμο της μοτοσυκλέτας: Όταν η Honda μιλάει, όλος ο δίτροχος κόσμος ακούει. Ναι, επί χρόνια στην κατηγορία των sport touring υψηλών επιδόσεων, την μπάλα την παίζουν οι ευρωπαίοι κατασκευαστές, με μόνο την Suzuki GSX-S1000GX να είναι μία αντίστοιχη πρόταση από την Ιαπωνία. Οι δε Κινέζοι, παρουσιάζουν απανωτά μοτοσυκλέτες και σίγουρα έχουν θορυβήσει το ιαπωνικό στρατόπεδο.

Θέλω να πιστέψω ότι, μέχρι τώρα, η Honda άκουγε. Άκουγε, εκτιμούσε, υπολόγιζε, για να κάνει την σωστή «εκτέλεση». Αλλά άκουγε και τους πελάτες της, ιδίως τους νεότερους, που δεν θέλουν να συμβιβαστούν με την αυστηρή πλευρά της. Και τώρα μίλησε. Παρουσίασε το «next big thing» της κατηγορίας και φέρνει μία εναλλακτική, σε όσους δεν έχουν τα βαλάντια να αγγίξουν Ευρώπη. Η CB1000GT είναι εξαιρετική μοτοσυκλέτα. Το τι θα κάνει εμπορικά, θα εξαρτηθεί σαφώς και από την τιμή της στην χώρα μας, όταν αυτή ανακοινωθεί. Περιμένουμε με αγωνία.  

Εξοπλισμός αναβάτη (Motomarket.gr)

Κράνος: Axxis Fenix

Τζάκετ: Nordcode Viper

Παντελόνι: Nordcode Stelvio

Γάντια: Nordcode X-Force

Μποτάκια: Nordcode Boulevard  

Βρείτε τα ελαστικά Mitas που ταιριάζουν στη μοτοσυκλέτα σας εδώ