Του Απόστολου Μιστιλόγλου

Φωτογραφίες: Τάκης Μανιάτης

BMW R 1300 RS Τιμή: Από 18.090 €

Όταν η BMW μας σύστησε με τον νέο Boxer της στα 1.300 κυβικά, που έφερε πολύ σημαντικές αλλαγές στην τεχνική του προσέγγιση, ο έντονα πιο σπορ χαρακτήρας του έγινε αισθητός, ήδη από τα GS και GSA. Προσωπικά περίμενα την στιγμή που θα έρθω σε επαφή με το μοτέρ αυτό, σε πιο «δρομίσια» μοτοσυκλέτα και η δοκιμή της R 1300 R πριν μερικούς μήνες, μου έδωσε το κατάλληλο προοίμιο... ώρα, τώρα, να συμβιώσω για λίγο και με την πιο «κυριλέ» R 1300 RS, την σπορ τουριστική έκφραση της σειράς, που στέκεται μεταξύ R και RT.

Τα φάρδη μου, τα κάλλη μου

Η ανάγκη φιλοξενίας του θηριώδους boxer, του οποίου έκαστος κύλινδρος έφτασε πλέον τα 650 κυβικά, φέρνει αύξηση πλάτους, σε αισθητά επίπεδα. Από κοντά, είναι κάτι που μπορεί να σε εκπλήξει, αφού από τις φωτογραφίες, αλλά και συνολικά σχεδιαστικά, ο όγκος της R 1300 RS κρύβεται εξαιρετικά. Σχεδιαστικά, το αποτέλεσμα είναι υποκειμενικό όπως πάντα, αλλά η στροφή της BMW σε μία πιο συμμετρική σχεδιαστική γλώσσα, συνολικά, έχει κάνει την R 1300 RS εύκολη στο να σου αρέσει. Τουλάχιστον για μένα. Αξιοσημείωτο στοιχείο; Το ότι η BMW διατήρησε παραδοσιακό πίσω φανάρι στην μοτοσυκλέτα, παρά το ότι ήταν πιθανότατα η ίδια, που ξεκίνησε το trend κατάργησης τους και αντικατάστασης τους από διπλού χρώματος LED φλας! Στην Performance εκδοχή, ο τριπλός χρωματισμός με λευκό, κόκκινο και μπλε κάνει την μοτοσυκλέτα ακόμη πιο δυναμική και καμουφλάρει ακόμα περισσότερο τον κινητήρα.

Από κοντά θα διαπιστώσεις, άλλωστε, ότι πίσω από τον κινητήρα, η μοτοσυκλέτα «αδυνατίζει» αισθητά. Στην πρώτη επαφή, το βάρος των 245 κιλών, με γεμάτο ρεζερβουάρ, φαίνεται στους στατικούς χειρισμούς, και όσο κρατάς την μοτοσυκλέτα ανάμεσα σου σε ακινησία. Η μοτοσυκλέτα της δοκιμής μας, φορούσε κεντρικό στάντ, που ανήκει στον εξτρά εξοπλισμού, αλλά εμείς πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να είναι στάνταρ. Η ευκολία στάθμευσης που προσφέρει είναι αξιοσημείωτη, ενώ είναι πολύ καλά σχεδιασμένο και σου επιτρέπει να ανεβάσεις την βαριά μοτοσυκλέτα πάνω του, πολύ εύκολα.

Σου δείχνει τις προθέσεις της

Η θέση οδήγησης της R 1300 RS κάνει σαφή τα σπορ χαρακτηριστικά που πρεσβεύει η μοτοσυκλέτα, την στιγμή που εσύ εκτιμάς την πολύ καλή ποιότητα κατασκευής και φινιρίσματος της μοτοσυκλέτας. Δεν περιμένεις κάτι λιγότερο από την BMW, η αλήθεια είναι, και οι Βαυαροί έχουν πλέον «τυποποιήσει» πολλά στοιχεία στις μοτοσυκλέτες τους, που δίνουν στάνταρ εντυπώσεις. Τα σετ διακοπτών και η οθόνη, όπως και η ηλεκτρομαγνητική τάπα καυσίμου, ανήκουν σε αυτά τα στοιχεία και έχουν σχολιαστεί πολλάκις. Το γκάζι, πλήρως ηλεκτρονικό, έχει ένα αρκετά σκληρό ελατήριο επαναφοράς του γκριπ το οποίο, σε μεγαλύτερες διαδρομές, σε κουράζει – η λύση, επαφίεται στο cruise control, το οποίο περιλαμβάνεται στον εξοπλισμό αυτής της μοτοσυκλέτας και λειτουργεί, ακριβώς όπως περιμένεις. 

Στα της εργονομίας: Θα σκύψεις σε ένα βαθμό, από την πρώτη στιγμή, για να τοποθετηθείς σωστά στο «κόκπιτ». Το τιμόνι, έχει την μορφή δύο ακροτίμονων, με αρκετά γενναίο φάρδος (μεγαλύτερο από τους κυλίνδρους), ενώ και τα πόδια σου μπαίνουν πίσω και σχετικά ψηλά. Σαφή σπορ στοιχεία – που θα τα θυμηθείς σε τυχόν αστικές μετακινήσεις, για τις οποίες ούτως ή άλλως το R 1300 RS… δεν πετάει και τη σκούφια του. Όμως η γενική εικόνα της άνεσης στο πιλοτήριο είναι απόλυτα αποδεκτή, για τα δεδομένα της αποστολής της μοτοσυκλέτας, ακόμη και εκτός του ιδανικού πεδίου της, πόσο μάλλον εντός αυτού. Η σέλα σου προσφέρει ικανότατη άνεση ακόμη και για οδήγηση 2 και 3 ωρών συνεχόμενα, εντός και εκτός τειχών. Η sport touring στάση του σώματος σου προσφέρει καλύτερο έλεγχο και απολαυστικότερη εμπειρία στον επαρχιακό, όπως και στις μεγαλύτερες ταχύτητες – και εννοούμε, από 160 και πάνω! Για τον συνεπιβάτη, ο χώρος και το εργονομικό «τρίγωνο» σέλας, πίσω λαβών και μαρσπιέ είναι ολόσωστος, αλλά θα θέλαμε μία κάπως πιο άνετη σέλα – υπάρχουν πάντα επιλογές εξτρά εξοπλισμού, και από την ίδια την BMW. 

Η ποιότητα ως προς την συναρμολόγηση των πλαστικών τμημάτων, το φινίρισμα του κοστουμιού και γενικά την εξωτερική εμφάνιση, παραμένουν υψηλά. Ευχάριστη έκπληξη, το μεγάλο μαλακό «μαξιλάρι», που διατρέχει όλο το πάνω μέρος του ρεζερβουάρ και όχι απλά προστατεύει το φινίρισμα της καλής σου από... ατυχείς συναντήσεις με φερμουάρ και κουμπιά, αλλά προσθέτει μία μαλακή επιφάνεια επαφής για όταν σκύβεις περισσότερο στις υψηλές ταχύτητες. Στο μοντέλο δοκιμής είχαμε και κάποια δελεαστικά «billet» στοιχεία όπως τα μαρσπιέ αναβάτη και τα πεντάλ ταχυτήτων/φρένου. 

Μία απουσία όμως: Που είναι η μανέτα του συμπλέκτη; Μας άφησε... χρόνους, στην προκειμένη περίπτωση, αφού έχουμε το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων ASA, που σου φέρνει αυτόματο συμπλέκτη και αυτοματοποιημένες αλλαγές ταχυτήτων. Ποδομοχλός, υπάρχει, αλλά είναι είναι απλώς ένας διακόπτης και δεν συνδέεται μηχανικά, με το κιβώτιο. Θα εξηγήσουμε την λειτουργία παρακάτω.

Δεν τελειώνει το γκάζι μάνα μου!

Η δύναμη που βγάζει αυτός ο Boxer είναι πραγματικά ατελείωτη, και σε «χτυπά» σχεδόν από το ρελαντί, σου δίνει μία εντύπωση για το τι θα ακολουθήσει. Παίρνεις τα πρώτα hints από τον ήχο κατά την εκκίνηση και το ρελαντί, ούτως ή άλλως έχει αγριέψει πλέον ο Boxer και δεν «ενδύεται» τόσο πολιτισμένα, όπως οι 1200 LC και 1250 που προηγήθηκαν. Στις χαμηλές και μεσαίες στροφές, μπαίνει μπροστά η ροπή των 15,2 kgm που κάνει τις εκτοξεύσεις: Ανοίγεις το γκάζι παραπάνω και πρέπει να είσαι έτοιμος για αυτό που θα υποστείς. Μιλάμε για καταιγιστική ικανότητα επιτάχυνσης!

Στις 5.500-6.000 στροφές περίπου μπαίνει και το Shift Cam, αλλάζει ο χρονισμός των βαλβίδων και αισθάνεσαι και ένα μικρό αλματάκι στην απόδοση για ελάχιστο κλάσμα του δευτερολέπτου. Συνεχίζουμε με βρυχηθμό, μέχρι τις ψηλές στροφές, όπου ο κινητήρας θα σου πει ευγενικά ότι «δεν έχει άλλο», έχοντας αποδώσει τα μέγιστα από τις μεσαίες και ψηλομεσαίες. Από 5 μέχρι 8 χιλιάδες στροφές, γίνεται το πάρτι... σε γερμανικό υπόγειο με χαρτονάκια, σκληρή μουσική και έκσταση! Οι επιδόσεις αυτές απαιτούν ένα σεβασμό στο μηχάνημα... αλλά από την άλλη, το καθιστούν και αυτό που είναι. 

Με τα κυβικά αυτά, οδηγείς άνετα και με μία ταχύτητα επάνω, σε απλωτούς επαρχιακούς, σε ανοικτές καμπές αυτοκινητόδρομου, κατά προτίμηση βέβαια στην... Autobahn, αφού πλέον στην Ελλάδα καραδοκεί η καμερούλα, πολύ συχνότερα από ότι παλιά. Στον τυπικό επαρχιακό χρειάζεσαι λίγο προσαρμογή, στην «βαριά» αίσθηση της R 1300 RS στην αλλαγή κατεύθυνσης, όπως και στις αντιδράσεις του πίσω μέρους στο «άνοιξε-κλείσε» του γκαζιού, που παραμένουν κατά τι νευρικές, και ελέω άξονα. Μόλις όμως γίνει αυτό, εκτιμάς την σταθερότητα που νιώθεις από το πιρούνι και την γεωμετρία και «μπαίνεις» όπως έρχεσαι, βγαίνοντας ακόμα πιο δυναμικά με γκάζι.

Βασική προϋπόθεση, να έχεις βάλει τις αναρτήσεις στο «Dynamic», για να το απολαύσεις περισσότερο, όπου και «σφίγγουν» οι αποσβέσεις τους. Στο Road, παραμένουν πιο μαλακές, από ότι ο ρυθμός στον οποίο θα υποβάλλεις την R 1300 RS απαιτεί, ιδίως το πίσω αμορτισέρ. Το ρυθμιζόμενο Traction Control βοηθά αρκετά την κατάσταση, τιθασεύοντας την έκρηξη ροπής. Στα πιο «ελεύθερα» level επιτρέπει μετρημένη ολίσθηση του πίσω τροχού, σε πιο περιοριστική ρύθμιση δεν αφήνει τα πράγματα να ξεφύγουν.

Όπως είπα όμως και παραπάνω... δεν τελειώνουν τα άλογα, και θα παρασυρθείς εύκολα στα άνω των 160 km/h χωράφια, και εκεί η R 1300 RS είναι σαν να μπαίνει σε άλλο Mode. Και παραμένει ακλόνητη, η... ρουφιάνα! Εκεί μάλιστα σου δείχνει και για το τι είναι πραγματικά ικανή. Μπαίνεις στις ανοικτές τραγουδώντας Sin Boy «200 στη στροφή και με ρωτάνε μαμάααα», η ακρίβεια στους χειρισμούς σου παραμένει απόλυτη, η ταχύτητα αυξάνεται αν το θέλεις και πάνω από τα 230-240 χλμ/ώρα. Αυτό είναι η ουσία της sport touring ταυτότητας, τι να λέμε τώρα! Να προσθέσω εδώ, το πολύ σημαντικό κομμάτι των εξαιρετικών φωτιστικών σωμάτων, που έχει η R 1300 RS, επιτρέποντας σου να την οδηγείς με πολύ μεγαλύτερη σιγουριά, την νύχτα και σε σκοτεινούς επαρχιακούς. Ελάχιστες μοτοσυκλέτες, δυστυχώς, τα καταφέρνουν τόσο καλά εδώ. 

Απόλυτα οδηγήσιμο και σε ρυθμούς... λογικής

Όταν δεν παίζετε... κυνηγητό, η R 1300 RS λειτουργεί ως μία στιβαρή μοτοσυκλέτα δρόμου, με μία πολύ, πολύ καλή ποιότητα κύλισης. Με τις ηλεκτρονικές αναρτήσεις στην ρύθμιση Road, φιλτράρει σχεδόν τα πάντα από οδικές κακοτεχνίες πριν σε ενοχλήσουν. Εδώ γίνεται σαφές ότι το πίσω αμορτισέρ, προσανατολίζεται προς την περισσότερη άνεση και λειτουργεί καλύτερα σε πιο ήπιους ρυθμούς. Παρά το βάρος του συνολικά, το R 1300 RS είναι αρκετά καλά ζυγισμένο και ελέγξιμο, ακόμη και όταν η κύνηση πυκνώνει σχετικά. Εννοείται, ότι δεν έχει φτιαχτεί για να «χώνεσαι» στην Αθήνα, ένα παράδειγμα πόλης στην οποία η αθυρόστομη γερμανίδα κάνει αγγαρείες, χωρίς να παραπονιέται αλλά και χωρίς να το ευχαριστιέται.

Αυτό που θα εκτιμήσεις σε όλες τις συνθήκες, είναι τα εξαιρετικά φρένα της R 1300 RS, που στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι τα «σπορ» φρένα, λόγω του πακέτου εξοπλισμού της μοτοσυκλέτας δοκιμής. Σύμφωνα με την BMW, υπόσχονται αναβάθμιση πέδησης. Δεν ξέρω αν συμφωνώ 100% με το γεγονός να προσφέρονται διαφορετικοί τύποι φρένων στον κατάλογο εξτρά εξοπλισμού, αλλά η ουσία είναι ότι αυτά τα σπορ φρένα αποδίδουν απίστευτα. Πολύ μεγάλη δύναμη από το εμπρός φρένο, καλή αίσθηση στην μανέτα αλλά και λίγο πιο επεμβατικό ABS υπό συνθήκες, από ότι ίσως θα ήθελες. Το πίσω φρένο είναι επίσης πολύ δυνατό, στον βαθμό που δεν χρειάζεται να το πιέζεις καν, απλώς να το χρησιμοποιείς. Στις χαμηλές και μεσαίες ταχύτητες, οι δυνατότητες τους σαφώς περισσεύουν. Επιβραδύνοντας από τα 200+ δείχνουν την πραγματική τους ικανότητα, δεν υστερούν, δεν εξασθενούν, είναι αυτό που πρέπει για σπορ φρενάρισμα. 

Ας μιλήσουμε όμως και για το ημιαυτόματο κιβώτιο. Το σύστημα της BMW δεν έχει διακόπτες αλλαγής στο χέρι, ούτε και μανέτα συμπλέκτη. Ο τελευταίος ελέγχεται πλήρως ηλεκτρονικά, τις ταχύτητες μπορείς να τις αλλάζεις εσύ αν θέλεις. Καθ’ όλη την διάρκεια της δοκιμής, έπαιζα χειροκίνητα, όπου και κατά την γνώμη μου το σύστημα λειτουργεί καλύτερα. Πιο ομαλές αλλαγές ταχυτήτων και αρκετά ικανοποιητική ταχύτητα εκτέλεσης των χειρισμών, ενώ η σύμπλεξη-αποσύμπλεξη λειτουργεί σε γενικές γραμμές καλά, με μικρή μόνο υστέρηση από τον μηχανισμό. Στην αυτόματη λειτουργία, οι αλλαγές γίνονται πιο «αργές» από ότι ίσως περιμένεις και θεωρούμε ότι υπάρχει περιθώριο βελτίωσης στο κομμάτι αυτό. 

Μετρώντας τα... κουκιά στην κατανάλωση, έρχεσαι σε μία τιμή στα επίπεδα των 7 λίτρων στα 100 χλμ., και χωρίς αμφιβολία μπορεί να ανέβει και λίγο ακόμη. Με 17 λίτρα ρεζερβουάρ, έχεις περίπου 240 χιλιόμετρα αυτονομίας και κάποιοι μπορεί να πουν ότι, για σκοπούς τουρισμού, το κάτι παραπάνω θα ήταν επιθυμητό. Ωστόσο, εδώ δεν μιλάμε για την καθαρά τουριστική R 1300 RT, μιλάμε για μία πιο αθλητική επιλογή. Απλά, αν ενδώσετε στην βρώμικη πλευρά της R 1300 RS, που δεν είναι δύσκολο... έχετε ένα παραπάνω βλέμμα, στην ένδειξη καυσίμου.

Εξεζητημένη, αλλά εθιστική επιλογή

Η R 1300 RS, όπως και όλες οι μεγάλες BMW Boxer άλλωστε, δεν απευθύνεται σε όλους. Είναι μία περήφανη «δεύτερη» μοτοσυκλέτα, που θα ικανοποιήσει εξόδους αναψυχής, εκδρομές και τον κυριακάτικο καφέ μετά «καταδρομικής», με αξιώσεις. Έχει έναν από τους πιο δυνατούς, αλλά με τον τρόπο του, κινητήρες της κατηγορίας και θυμίζει κάτι, από την εποχή που οι sport touring δεν ήταν ψηλές και «όρθιες», αλλά κάτι σαν μακρύτερες και πιο άνετες superbikes. Το επίπεδο τεχνολογίας της είναι κορυφαίο, ενώ του εξοπλισμού πάει όσο ψηλά αντέχει η τσέπη σου. Για του λόγου το αληθές, ελάχιστα ή καθόλου θα σε απασχολήσει, η εναρκτήρια τιμή των 18.090 ευρώ του μοντέλου. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάτι ακόμη θα βρεις, να βάλεις επάνω – και αν θέλεις αυτό το χρώμα που βλέπεις εδώ, ανεβαίνεις σημαντικά και με το καλημέρα. Για την ιστορία, η έκδοση της δοκιμής μας φτάνει στο επίπεδο των 24.000 ευρώ, άρα υπολογίστε ότι η τιμή που ξεκινά με 2, είναι αυτή που πρέπει να έχετε στο μυαλό σας.

Εξοπλισμός αναβάτη

Κράνος: Axxis Fenix

Τζάκετ: Nordcode Viper Evo

Γάντια: Nordcode X-Force

Μποτάκια: Nordcode Boulevard