Η Honda έχει μακρά ιστορία στην οδήγηση εκτός δρόμου, όπου οκτώ νίκες στο Ντακάρ, από δύο διαφορετικές γενιές (1981 και 1986-1989, 2020-21 και 2024) συνιστούν τα διαπιστευτήριά της στη δημιουργία νέων adventure μοντέλων, ενώ αποτελούν τη βάση ενός ακόμη μοναδικού χαρακτηριστικού της Honda: των κέντρων εκπαίδευσης off-road. Αυτά προσφέρουν μια ξεχωριστή ευκαιρία: την ευκαιρία να μάθετε εξειδικευμένες δεξιότητες σε κέντρα με επικεφαλής μερικούς από τους καλύτερους αναβάτες στον κόσμο, με μια μοτοσυκλέτα μοναδικά εξοπλισμένη για να ανταπεξέλθει σε οποιοδήποτε έδαφος, τη Honda CRF1100L Africa Twin.
Τα Adventure Centres και οι ιδιοκτήτες τους μπορεί να χωρίζονται από σύνορα και αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα, αλλά τους ενώνει το χώμα, η σκόνη και μια κοινή πεποίθηση: η περιπέτεια με μοτοσυκλέτα, είτε ερασιτεχνική είτε επαγγελματική, δεν έχει να κάνει με την αλαζονεία, αλλά με την προετοιμασία. Ο David Frétigné στο Aveyron της Γαλλίας, ο Dave Thorpe στο Exmoor του Ηνωμένου Βασιλείου και ο Marcello "Bulldozer" Romano στο San Giorgio Piacentino της Ιταλίας, διευθύνουν ο καθένας Adventure και Off-Road Centres με την υποστήριξη της Honda, τα οποία διαμορφώθηκαν μεν από σπουδαίες αγωνιστικές καριέρες, αλλά σήμερα ορίζονται από τη διδασκαλία, την ενσυναίσθηση και την πρόοδο.
Ένα σαφές κοινό θέμα και στις τρεις τοποθεσίες είναι ότι κανένας από τους ιδιοκτήτες δεν επιδίωξε να δοξάσει το αγωνιστικό του παρελθόν. Στην πραγματικότητα, και οι τρεις περιγράφουν μια στιγμή συνειδητοποίησης: πολλοί αναβάτες χρειάζονται σημαντική υποστήριξη και καθοδήγηση για να αποκτήσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για να είναι προετοιμασμένοι για γνήσια οδήγηση εκτός δρόμου. Ο Frétigné, 5 φορές πρωταθλητής Γαλλίας Enduro, 6 φορές συνεχόμενος νικητής του Trèfle Lozérien AMV και πρωταθλητής του Ράλι του Μαρόκου το 2008, θυμάται ότι εξεπλάγη από το πόσοι αναβάτες θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την εκμάθηση των βασικών αρχών που απαιτούνται για τον χειρισμό μιας μεγάλης adventure μόλις τελείωνε η άσφαλτος. "Είχα συσσωρεύσει όλη αυτή τη γνώση - motocross, άμμος, rally raid," εξηγεί. "Tο κέντρο έγινε ένας τρόπος να τη μοιραστώ σωστά, σε πραγματικό έδαφος, με πραγματικούς ανθρώπους."
Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Motorcross 500cc (1985, 1986, 1989), Thorpe, συμμερίζεται αυτή την άποψη. Μετά από μια ζωή με τη Honda και μια θρυλική αγωνιστική καριέρα, είδε ένα χάσμα μεταξύ των ονείρων και της οδήγησης στον πραγματικό κόσμο. "Μπορείς να αγγίξεις μια μοτοσυκλέτα σε μια αντιπροσωπεία, αλλά πού μπορείς πραγματικά να την οδηγήσεις εκτός δρόμου;» Η απάντησή του ήταν να συνεργαστεί με τη Honda στο Ηνωμένο Βασίλειο για την κατασκευή του κέντρου που προσφέρει ένα ελεγχόμενο, επαγγελματικό περιβάλλον όπου οι πελάτες θα μπορούσαν να βιώσουν μοτοσυκλέτες περιπέτειας όπως προορίζονται για χρήση: καθοδηγούμενες, υποστηριζόμενες και ασφαλείς.
Η ιταλική ακαδημία του Romano ακολουθεί παρόμοια πορεία. Ενώ το υπόβαθρό του περιλαμβάνει μια επιτυχημένη αγωνιστική θητεία, σήμερα επικεντρώνεται σταθερά στην πρόοδο και όχι στην απόδοση. Τα σαββατοκύριακά του συνδυάζουν θεωρία, εξάσκηση σε κλειστή πίστα και στη συνέχεια πραγματικές διαδρομές εκτός δρόμου, έτσι ώστε οι δεξιότητες να εντάσσονται αμέσως στο πλαίσιο. "Μαθαίνουν το Σάββατο και την Κυριακή καταλαβαίνουν πώς να το χρησιμοποιούν στον πραγματικό κόσμο," εξηγεί.
Παρά τις διαφορετικές γεωγραφικές τους θέσεις, τα κέντρα μοιράζονται μια εντυπωσιακά παρόμοια φιλοσοφία: όλα είναι προσαρμοσμένα στο άτομο και δεν υπάρχει πρότυπο "ένα μέγεθος για όλους". Ο Thorpe είναι ιδιαίτερα σαφής σε αυτό. Κάθε αναβάτης φτάνει σαν ένα λευκό κομμάτι χαρτί, ανεξάρτητα από το τί έχει γράψει στο φύλλο εγγραφής. Οι εκπαιδευτές παρατηρούν ήσυχα στην αρχή - τα πάντα, από τη στάση του σώματος, την αυτοπεποίθηση, τον δισταγμό, πριν προσαρμόσουν την ημέρα ανάλογα. Στους νευρικούς αναβάτες μπορεί να δοθεί επιπλέον ατομική καθοδήγηση, ενώ στους πιο έμπειρους συμμετέχοντες δίνεται χώρος να προχωρήσουν χωρίς πίεση. "Δεν θέλουμε τον ταχύτερο αναβάτη να απογοητεύεται ή τον πιο αργό αναβάτη να πιέζεται," λέει ο Thorpe. "Η ελεύθερη ροή είναι το κλειδί."
Ο Frétigné έχει επίσης βελτιώσει αυτήν την ισορροπία με την πάροδο του χρόνου. Στην αρχή, το κέντρο του έστρεψε την προσοχή του σε μεγάλο βαθμό στην ένταση των αγώνων. Τώρα, η έμφαση δίνεται στην επιτυχία, όχι στο θέαμα. "Πρέπει να δείχνεις τι είναι δυνατό," παραδέχεται, "αλλά ποτέ δεν πρέπει να αποθαρρύνεις τους ανθρώπους." Οι αναβάτες πρέπει να φύγουν έχοντας πετύχει. Αυτό μπορεί να σημαίνει αποδόμηση κακών συνηθειών που έχουν δημιουργηθεί σε διάστημα δεκαετιών, μερικές φορές χρησιμοποιώντας ανάλυση βίντεο ώστε οι αναβάτες να μπορούν να δουν μόνοι τους τι χρειάζεται διόρθωση. "Το χαμόγελο στο τέλος: αυτό είναι το παν," λέει.
Η προσέγγιση του Romano είναι εξίσου ανθρωποκεντρική, με μαθήματα που βασίζονται στην οικοδόμηση αυτοπεποίθησης και όχι στον καθορισμό μη ρεαλιστικών στόχων. Οι αναβάτες μπορεί να ξεκινούν από το μηδέν, αλλά μέσα σε δύο ημέρες πολλοί φτάνουν αυτό που περιγράφει ως το 75% των δυνατοτήτων τους. Από εκεί και πέρα, τα ατομικά μαθήματα και οι ξεναγήσεις σε όλη την Ιταλία επιτρέπουν στη μάθηση να συνεχιστεί οργανικά. Δεν είναι μια μεμονωμένη εμπειρία. Είναι μια πορεία.
Αυτή η ιδέα της πορείας μάθησης, αντί για ένα μενονωμένο μάθημα, διατρέχει και τα τρία κέντρα. Μοτοσυκλέτες όπως οι Africa Twin και Transalp είναι κεντρικές σε αυτό το ταξίδι, αλλά κανένα από τα κέντρα δεν τις αντιμετωπίζει ως ιερά αντικείμενα. Είναι εργαλεία, επιλεγμένα προσεκτικά για να ταιριάζουν στον αναβάτη. Ο Thorpe υποστηρίζει μικρότερες, λιγότερο εκφοβιστικές μηχανές ως εφαλτήρια. "Δεν πας από το μηδέν κατευθείαν σε μια Africa Twin," λέει ξεκάθαρα. "Αυτό είναι ένα δύσκολο βήμα. Το να ξεκινάς πιο ελαφριά χτίζει αυτοπεποίθηση και η αυτοπεποίθηση ξεκλειδώνει πρόοδο."
Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει ένα επιλεγμένο μείγμα μοντέλων από τη γκάμα της Honda, από CRF300L μέχρι ελαφρώς τροποποιημένες CL500, XL750 Transalp και CRF1100L Africa Twin. Η κάλυψη ενός ποικίλου φάσματος δυνατοτήτων είναι το κλειδί και, μετά την εισαγωγή στις CRF300, οι CL500 και Transalp χρησιμεύουν ως μια κρίσιμη γέφυρα, ανοίγοντας την οδήγηση εκτός δρόμου σε άτομα που διαφορετικά δεν θα το δοκίμαζαν ποτέ. Η Africa Twin, ωστόσο, παραμένει η συναισθηματική καρδιά: η κληρονομιά της από το Ντακάρ έχει μια μοναδική απήχηση με τους αναβάτες που ονειρεύονται τη δική τους προσωπική περιπέτεια. Ο Romano είναι ακόμα πιο άμεσος: "Η Africa Twin είναι πιο off-road. Πιο όμορφη. Είναι μια εξαιρετική μηχανή."
Η γεωγραφία παίζει επίσης τον ρόλο της. Και οι τρεις πιστεύουν ότι η Ευρώπη προσφέρει κάτι μοναδικά πολύτιμο: πυκνότητα και ποικιλομορφία του εδάφους. Λάσπη, άμμος, βράχος, δάσος, βουνά, μερικές φορές μέσα σε μια μόνο μέρα. Ο Frétigné μιλάει με πάθος για την ευθύνη εδώ, τονίζοντας τον σεβασμό για τους ντόπιους και τη φύση ως μέρος της εκπαίδευσης. Η εκμάθηση δεξιοτήτων είναι ένα πράγμα και η εκμάθηση του τρόπου υπεύθυνης ύπαρξης σε αυτούς τους χώρους είναι κάτι άλλο.
Αυτό που θέλουν από κοινού τα τρία κέντρα να νιώσουν οι αναβάτες όταν φεύγουν δεν είναι η ταχύτητα, ούτε το αίσθημα κυριαρχίας. Είναι η αυτοπεποίθηση, η μάθηση και η απόλαυση. Ο Thorpe θέλει πρώτα χαμόγελα και αργότερα περισυλλογή. Στιγμές που οι αναβάτες συνειδητοποιούν πόσο πιο χαλαροί ένιωσαν στο τέλος της διαδρομής και πώς επωφελούνται από τη συνεργασία με άλλους αναβάτες με παρόμοιες ικανότητες. Ο Romano θέλει συναίσθημα: τη βαθύτερη σύνδεση που προέρχεται από την ανακάλυψη τοπίων με μοτοσυκλέτα και όχι με αυτοκίνητο ή με τα πόδια. Ο Frétigné θέλει γνώση και μια πραγματική, πρακτική κατανόηση που οι αναβάτες μπορούν να μεταφέρουν οπουδήποτε στον κόσμο.
Όταν τους ρωτούσαν τί θα έλεγαν σε κάποιον που σκέφτεται να κάνει οδήγηση εκτός δρόμου για πρώτη φορά, οι άνθρωποι συμφωνούσαν. Μην αυτοδιδάσκεστε. Μην φοβάστε. Πηγαίνετε σε κάποιο επαγγελματικό μέρος. Μάθετε σωστά. "Με τα σωστά εργαλεία, είναι εύκολο," επιμένει ο Frétigné, "και είναι ασφαλέστερο από όσο νομίζει ο κόσμος."
Αυτή η ενθάρρυνση είναι κοινό συναίσθημα μεταξύ των ιδιοκτητών. Δεν υπάρχει εγωισμός, καμία αντιπαλότητα - μόνο τρεις έμπειροι αναβάτες που έχουν ανταλλάξει τα τρόπαια για τη διδασκαλία. Το επίκεντρό τους δεν είναι η δημιουργία αναβατών αγώνων, αλλά η δημιουργία ολοκληρωμένων μοτοσυκλετιστών: αναβατών που θέλουν να κατανοήσουν τις μοτοσυκλέτες τους, να σέβονται τα όριά τους και που τελικά είναι εξοπλισμένοι για να κυνηγήσουν τις δικές τους περιπέτειες με αυτοπεποίθηση, όπου κι αν τους οδηγήσει ο δρόμος.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα τρία κέντρα περιπέτειας, καθώς και για τη διαθεσιμότητα και τις τιμές των μαθημάτων, επισκεφθείτε τους ακόλουθους συνδέσμους:
Αγγλία – https://www.davethorpehonda.com/
Γαλλία – https://www.davidfretigne.com/
Ιταλία – https://www.trueadventureoffroadacademy.com/
