Στη νέα ανταπόκριση, ο Έλληνας αναβάτης περιγράφει τη μετάβαση από τις ατελείωτες ευθείες της ερήμου στα καταπράσινα ορεινά τοπία της ενδοχώρας, με σταθμούς τις πόλεις Zhangye, Lanzhou, Longnan και Chengdu, έχοντας πλέον ολοκληρώσει σχεδόν τα 2/3 της διαδρομής του στην Κίνα.
«Με την εικόνα της σκονισμένης Jiayuguan να χάνεται μέσα στην πρωινή αχλύ, το ίχνος της ηλεκτρονικής πυξίδας έδειχνε επίμονα την ανατολή και η ματιά μου κοιτούσε μόνο μπροστά. Άλλη μια ημερήσια πορεία πάνω στα μισοσβησμένα ίχνη των εμπορικών καραβανιών του Μεταξένιου Δρόμου ξεκινούσε εδώ, στην έρημο Τακλαμακάν. Για τις επόμενες τέσσερις μέρες η κόκκινη γραμμή του χάρτη θα ένωνε τις πόλεις Zhangye, Lanzhou, Longnan και Chengdu, καταγράφοντας επιπλέον 1.900 κινέζικα χιλιόμετρα στο κοντέρ της μαύρης Zontes 703F…
Ωστόσο, έχοντας μελετήσει επισταμένα τον χάρτη της διαδρομής ως την πόλη Lanzhou, διαπίστωσα με συγκρατημένη διάθεση πως αρκετές καφέ–πράσινες “κηλίδες” άρχιζαν να παρεμβάλλονται όλο και περισσότερο στο κίτρινο χρώμα της ερήμου, μια σαφή ένδειξη των επικείμενων αλλαγών της γεωμορφολογίας του εδάφους. Και πραγματικά, πριν από τη Lanzhou το γυμνό και άγονο οικοσύστημα ξεκίνησε μια απεγνωσμένη μάχη να παραμείνει μέσα στο οπτικό μου πεδίο, αντιπαλεύοντας το πράσινο χρώμα της φύσης που εμφανιζόταν με πρωταγωνιστικές πλέον αξιώσεις στη διαμόρφωση της τοπικής χλωρίδας. Εντέλει, η έρημος Τακλαμακάν με αποχαιρέτησε οριστικά και μαζί της χάθηκαν και οι ατελείωτες ευθείες της μοναξιάς… Σταδιακά, η ασφάλτινη λωρίδα άρχισε να ελίσσεται ανάμεσα σε διαβρωμένα υψίπεδα και χαμηλούς λόφους που φιλοξενούσαν καλλιεργήσιμες αγροτικές εκτάσεις, ενώ δεκάδες χωριά και μικρές κωμοπόλεις συμπλήρωναν τις ειδυλλιακές παραστάσεις που άρχισε να μου προσφέρει απλόχερα η γαλήνια κινέζικη ύπαιθρος. Και φυσικά, δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους μικρά αστικά κέντρα, τα οποία παρουσίαζαν μια εκνευριστικά άχρωμη πολεοδομική όψη με πανύψηλα κτίρια και πανομοιότυπο χωροταξικό σχεδιασμό…
Η Lanzhou, ένα πάλαι ποτέ σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο του Δρόμου του Μεταξιού, καθρεπτίζεται στα θολά νερά του Κίτρινου Ποταμού και αποτελεί σήμερα το σπουδαιότερο συγκοινωνιακό κόμβο στην ευρύτερη περιοχή της βόρειας–κεντρικής Κίνας. Αρκετά πρωτότυπη και διασκεδαστική ήταν πάντως η πρώτη μου γνωριμία με την πρωτεύουσα της επαρχίας Gansu, καθώς βρέθηκα να ξεναγούμαι στους δρόμους της Lanzhou από μια τριμελή οικογένεια που καβαλούσε –όλοι τους δίχως κράνη– ένα scooter Zontes G368. Ζήτω η τρέλα… Η πεζογέφυρα Zhongshan Bridge, το πάρκο Baitashan Park και ο ταοϊστικός ναός Baiyun Taoist Temple δέχτηκαν την πρωινή επίσκεψή μου, ενώ το ίδιο βράδυ συμμετείχα σ’ ένα ζωντανό φολκλορικό πανηγύρι. Σε κεντρικές πλατείες και πάρκα της Lanzhou ντόπιοι όλων των ηλικιών εκτελούσαν ασκήσεις αεροβικής ή χόρευαν με δυνατή μουσική, πλήθος μικροπωλητών με στημένους πάγκους πωλούσαν τις πραμάτειές τους και αμέτρητα υπαίθρια εστιατόρια κατέκλυζαν τα πεζοδρόμια της πόλης, μετουσιώνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο τη νυχτερινή μου περιπλάνηση σε μια ξεχωριστή γιορτή αισθήσεων… Όμως, το ταξιδιωτικό “κεφάλαιο” της Lanzhou δεν μπορούσε να κλείσει δίχως μια χαλαρή βόλτα δίπλα στις όχθες του Κίτρινου Ποταμού. Με μήκος 5.460 χλμ., η δεύτερη μεγαλύτερη υδάτινη αρτηρία της χώρας αποτελεί το δώρο του Θεού για την Κίνα – όπως ο Νείλος για την Αίγυπτο. Και παρά το γεγονός πως δίπλα στις λασπωμένες όχθες του πρωτοεμφανίστηκε πριν από 5.000 χρόνια ο κινέζικος πολιτισμός, ο Κίτρινος Ποταμός εξακολουθεί να αποτελεί ευλογία για την Κίνα, αφού τροφοδοτεί με ζωή τις απέραντες εκτάσεις που διασχίζει, έχοντας παράλληλα συσπειρώσει γύρω του περισσότερο από τον μισό πληθυσμό της χώρας…
Η διαδρομή Lanzhou–Longnan–Chengdu ήταν μια από τις συναρπαστικότερες ορεινές διαδρομές που έχω οδηγήσει. Για περίπου 400 χλμ., πανύψηλες βουνοκορφές, καταιγιστικό πράσινο, πλούσια νερά, δασωμένα φαράγγια και δεκάδες απομονωμένα χωριουδάκια γαντζωμένα στις απότομες βουνοπλαγιές σχημάτιζαν την αρχέτυπη εικόνα μιας άγνωστης –σε μένα– ορεισίβιας Κίνας. Το εξερευνητικό βλέμμα μου ήταν διαρκώς εγκλωβισμένο σ’ έναν κλειστό πράσινο ορίζοντα, ενώ τα αμέτρητα τούνελ και οι εκατοντάδες γέφυρες του δρόμου έμοιαζαν να οδηγούν τη μαύρη Zontes 703F ψηλά στον ουρανό, κυριολεκτικά κάτω από τα σύννεφα…
Με την άφιξή μου στην Chengdu, το ταξίδι Zontes Athens 2 Shanghai 2026 είχε σχεδόν ολοκληρώσει τα 2/3 της διαδρομής του στην Κίνα – περίπου 2.100 χλμ. ανατολικότερα με καρτερούσε η Σαγκάη. Διήμερη ξεκούραση και ανασυγκρότηση εδώ στην Chengdu, όπου το πρόγραμμα ξενάγησης περιλάμβανε –μεταξύ άλλων– επίσκεψη στον ζωολογικό κήπο της πόλης για να ταΐσω τα συμπαθητικά πάντα…»
