Εν μέσω της παγκόσμιας «νέας τάξης πραγμάτων» στην βιομηχανία, η Ευρώπη είναι μία από τις ισχυρότερα βαλλόμενες βιομηχανίες από την Κίνα – και ειδικά στην μοτοσυκλέτα, η εισβολή έχει μεγάλες διαστάσεις και έχει προκαλέσει προβληματισμό στους «κλασικούς» ανταγωνιστές. Δυστυχώς όμως το πρόβλημα της Ευρώπης είναι συστημικό, καθώς σύμφωνα με ειδησεογραφικές πηγές, οι μεγάλες χώρες της Ένωσης δεν μπορούν να έρθουν καν σε συμφωνία, σχετικά με το τί μπορεί να παρουσιάζεται ως «κατσασκευασμένο στην Ευρώπη».
Πιο συγκεκριμένα, έχει γίνει ήδη μία πρόταση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για Νόμο για την βιομηχανική επιτάχυνση, που προβλέπει προνομιακή μεταχείριση σε προϊόντα ευρωπαϊκής παραγωγής στις δημόσιες συμβάσεις, εντός των οποίων αναμένεται να περιληφθούν και τα οχήματα. Όμως υπάρχει διαφωνία, μεταξύ Γαλλίας, Γερμανίας και Ισπανίας, καθώς η πρώτη θέλει να ορίζεται ως «κατασκευασμένο στην Ευρώπη», μόνο ό,τι φτιάχνεται εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στον αντίποδα, η Γερμανία θέλει να συμπεριλαμβάνονται και εμπορικοί εταίροι, με την Ισπανία να στέκεται ανάμεσα στα δύο αυτά «άκρα».
Η Ισπανία μάλιστα έχει δημοσιοποιήσει και ένα έγγραφο που θέλει να... χωρίσει την Ευρώπη σε 3 κατηγορίες: Τον «πυρήνα» των 27 κρατών-μελών της ΕΕ, το δεύτερο επίπεδο με τις χώρες του ευρωπαϊκού οικονομικού χώρου και «αξιόπιστους εταίρους» όπως η Νορβηγία, και το τρίτο επίπεδο, με τις χώρες υπό σύμφωνα ελεύθερου εμπορίου και τελωνειακές ενώσεις με την ΕΕ. Οξύμωρο;
Μέσα από όλα αυτά τα περίπλοκα, πάντως, αναδεικνύεται το γεγονός ότι δεν υπάρχει σταθερή γραμμή «ευρωπαϊκής ταυτότητας». Την ίδια στιγμή, Ευρώπη και Κίνα βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις, με στόχο τον περιορισμό της εισαγωγής κινεζικών υβριδικών οχημάτων στην Ένωση και πρόσβαση στις σπάνιες γαίες της Κίνας. Ως αντάλλαγμα, συζητάται ευκολότερη πρόσβαση σε προϊόντα αξίας της ΕΕ από την Κίνα, όπως ελαιόλαδο, ανταλλακτικά οχημάτων, ακόμη και υποδήματα.
Αναφέρεται ότι ο στόχος είναι ο περιορισμός της εισαγωγής κινεζικών υβριδικών αυτοκινήτων κατά περισσότερο από το ήμισυ, όπως και την εξοικονόμηση δασμών ύψους 225 εκατ. ευρώ ετησίως. Η Κίνα, πάντως, δεν δείχνει και τόσο πρόθυμη να περιορίσει την πρόσβαση της στην αγορά της Ευρώπης, που έχει δυναμική 450 εκατομμυρίων καταναλωτών. Δεν αποκλείονται, τέλος, και επιπλέον μέτρα από την πλευρά της Ευρώπης, κατά των «αθέμιτων πρακτικών» της Κινεζικής αγοράς. Περισσότερες εξελίξεις αναμένονται εν καιρώ.










