Ο Marc Márquez Alentà γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1993 στην πόλη Cervera της Ισπανίας, 100 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βαρκελώνης στην καρδιά της Καταλονίας. Η πρώτη του επαφή με τη μοτοσυκλέτα ήρθε μόλις στα 4 του χρόνια, όταν ο πατέρας του αγόρασε ένα Yamaha PW.
Αφού κατέκτησε το Καταλανικό πρωτάθλημα Enduro της ηλικίας του το 2001, ήρθε η πρώτη του επαφή με ασφάλτινους αγώνες το 2002, όταν και τερμάτισε το πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς στην 3η θέση. Την επόμενη σεζόν, με μια μοτοσυκλέτα Rieju 50 cc πήρε τον πρώτο του τίτλο στην πίστα, στην κατηγορία Open RACC 50.
Την επόμενη χρονιά προωθήθηκε στα 125 cc και με ένα Honda CBR125 έτρεξε στο Καταλανικό πρωτάθλημα, τερματίζοντας δεύτερος πίσω από τον Pol Espargaro, ωστόσο επέστρεψε και το πήρε τις επόμενες δύο σεζόν, 2005 και 2006, πριν μετακινηθεί στο εθνικό πρωτάθλημα της Ισπανίας, CEV, το 2007. Στο μεταξύ, η πορεία του είχε ήδη φέρει στο πλευρό του τη Repsol, η οποία πια φιγουράριζε στις φόρμες και τις μοτοσυκλέτες του.
Στην πρώτη του αυτή χρονιά στο CEV με KTM 125 RRF ο Marquez πήρε την παρθενική του νίκη στο Jerez και έκλεισε τη σεζόν στην 9η θέση της κατάταξης, πριν μετακινηθεί στο παγκόσμιο GP125.
Αυτή την εποχή προέκυψε και το παρατσούκλι του, Μυρμήγκι, το οποίο πλέον απεικονίζεται σε όλα του τα είδη ως επίσημο έμβλημα. Όταν έφτασε σε ηλικία 15 ετών για πρώτη φορά στο παγκόσμιο GP125, η ομάδα του αναγκάστηκε να προσθέσει ούτε λίγο, ούτε πολύ 16 κιλά επιπλέον βάρος στη μοτοσυκλέτα ώστε να πιάνει το όριο ελάχιστου επιτρεπόμενου βάρους κατά τους κανονισμούς!
Το Μυρμήγκι κόλλησε από τους μηχανικούς του, καθώς κουμάνταρε μια μοτοσυκλέτα που ζύγιζε πάνω από δύο φορές το βάρος του και γι' αυτό τον συνέκριναν με το έντομο που μπορεί να σηκώσει 100 φορές το σωματικό του βάρος. Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε να αντιμετωπίσει τέτοια προβλήματα, καθώς και πριν τα GP, τρέχοντας στο Ισπανικό πρωτάθλημα CEV, η μοτοσυκλέτα του φορούσε 21 κιλά επιπλέον βάρος για να συμμορφώνεται με τον κανονισμό!
Στην πρώτη του σεζόν στο παγκόσμιο στερέωμα, ο Marc ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο του Αγγλικού GP, για να γίνει ο νεότερος Ισπανός που έχει ανέβει σε βάθρο παγκοσμίου, σε ηλικία 15 ετών και 126 ημερών. Η συλλογή ρεκόρ μόλις είχε αρχίσει.
Χρειάστηκε άλλες δύο σεζόν στα δίχρονα 125 για να στεφθεί για πρώτη φορά παγκόσμιος πρωταθλητής. Ήταν το 2010, όταν και κατέκτησε τον τίτλο κερδίζοντας 10 από τους 14 τελευταίους αγώνες της χρονιάς. Αμέσως μετά ανακοίνωσε τη μετακίνησή του στη Moto2 που έτρεχε τότε με κινητήρες Honda CBR600RR.
Ως rookie στη Moto2, ο Marquez ξεκίνησε κάπως διστακτικά, αλλά με πολλή φόρα στο δεύτερο μισό της σεζόν κατάφερε να μαζέψει 7 νίκες και να διεκδικεί στα ίσια τον τίτλο. Μέχρι που φτάσαμε σε έναν μοιραίο αγώνα, στη Sepang, όπου μια άσχημη πτώση στα δοκιμαστικά τον άφησε με σοβαρό πρόβλημα στο μάτι του και κίνδυνο να χάσει την όραση από το ένα μάτι. Ήταν ο ίδιος αγώνας που μια αποφράδα μέρα μετά θα μας στερούσε τον Marco Simoncelli. Ο τίτλος εκείνης της χρονιάς πήγε στον Stefan Bradl και, ενώ η Honda τον πίεζε να ανέβει στο MotoGP, ο ίδιος ζήτησε να μείνει για να πάρει και τη Moto2, όπερ και εγένετο.
Το 2012 ήταν απλά σαρωτικός, κατακτώντας τη Moto2 με 9 νίκες σε 17 αγώνες και μένοντας μόλις 3 φορές εκτός βάθρου - τις δύο από εγκατάλειψη ή πτώση.
Κάπως έτσι, ο Marquez κατέφτασε το 2013 στη μεγάλη κατηγορία, με πολλές ελπίδες και προσδοκίες για το ταλέντο του. Ο ίδιος δεν απογοήτευσε. Ξεκίνησε με βάθρο (3ος) στο Κατάρ και στη συνέχεια μάζεψε 6 νίκες για να γίνει ο νεότερος αναβάτης που έχει κατακτήσει ποτέ το MotoGP!
Ακολούθησε άλλος ένας συνεχόμενος τίτλος το 2014, τον οποίο πήρε σαρωτικά ξεκινώντας τη σεζόν με 10 σερί νίκες, για να κλείσει με σύνολο 13 σε 18 αγώνες! Την ίδια χρονιά μάλιστα ο αδελφός του, Alex, πήρε τον τίτλο στα 125 για να κάνει τη Cervera παγκόσμιο επίκεντρο των αγώνων μοτοσυκλέτας.
Το 2015 ήταν μια κακή χρονιά για τον Marquez όπου, παρότι πήρε 5 νίκες, έχασε τον τίτλο και τερμάτισε τρίτος πίσω από τις δύο εργοστασιακές Yamaha των Jorge Lorenzo και Valentino Rossi. Είναι η σεζόν με το άλλο γνωστό συμβάν της Sepang και τις κοκορομαχίες με τον Rossi, οι οποίες τελικά κόστισαν στον Ιταλό το πολυπόθητο δέκατο πρωτάθλημα για 5 μόλις βαθμούς.
Ο Marquez ωστόσο έμαθε από τα λάθη του και επέστρεψε δριμύτερος το 2016. Έκτοτε κατέκτησε τα πάντα ως και τη σεζόν του 2019 για να γίνει ο νεότερος αναβάτης στην ιστορία των Grand Prix με έξι τίτλους στη μεγάλη κατηγορία (προηγούμενος κάτοχος ο Giacomo Agostini), ο νεότερος με οκτώ τίτλους στο ενεργητικό του (προηγούμενος ο Mike Hailwood) και προσέθεσε το όνομά του σε μια επίλεκτη και ολιγομελή ομάδα θρύλων που έχουν κατακτήσει τον τίτλο σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες, μαζί μόνο με τους Mike Hailwood, Phil Read και Valentino Rossi. Όλα αυτά, ενώ ήταν ακόμη μόλις 26 ετών, πού θα σταματήσει;
Στην αρχή του 2020 και πριν η πανδημία σκάσει ως το αρνητικά καθοριστικό γεγονός της χρονιάς, ήρθε η ανακοίνωση της ανανέωσης του συμβολαίου του Marc Marquez. Σε μία άνευ προηγουμένου κίνηση, ο Ισπανός και η Honda υπέγραψαν συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας. Συνήθως, τα συμβόλαια στο MotoGP είναι ενός ή δύο ετών και ήταν προφανές ότι αυτή η κίνηση έγινε ώστε ο Marquez να «κλειδώσει» στην Honda, γκρεμίζοντας τα όνειρα άλλων εταιρειών να τον αποκτήσουν.
Όπως αργότερα θα γινόταν γνωστό, το συμβόλαιο αυτό ήταν ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα –αν όχι ΤΟ πιο ακριβό- συμβόλαια στην ιστορία του MotoGP, με τον Marquez να βάζει στην τσέπη του 12.5 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο (ή, σύμφωνα με κάποιες άλλες πηγές, πάνω από 20!), συν μπόνους 570,450 ευρώ για κάθε συμμετοχή και πριμ 1.2 εκατομμύρια για την κατάκτηση πρωταθλήματος!
Η μοιραία πτώση στον αγώνα της Jerez το 2020
Για τον Marquez αυτή η χρονιά ήταν το σημείο καμπής στην καριέρα του. Η πανδημία, είχε ήδη επηρεάσει την διεξαγωγή των αγώνων του 2020 με το πρόγραμμα να κόβεται μόλις στα 14 Grand Prix, ξεκινώντας από αγώνα στην Jerez στις 19 Ιουλίου.
Ο Marc Marquez ξεκίνησε τον αγώνα και σύντομα ήταν πρώτος, όμως στον 5ο γύρο έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του. Κάνοντας ένα ακόμη από τα απίστευτα σωσίματα του, έμεινε στον αγώνα, αλλά είχε πέσει στην 16η θέση. Αυτό που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο. Ο Marquez έπιασε έναν απίστευτο ρυθμό προσπερνώντας έως και δύο αντιπάλους του σε κάθε γύρο και φτάνοντας στην τρίτη θέση μέσα σε 17 γύρους!
Εκεί χτύπησε η καταστροφή. Στον 22ο γύρο, στην 3η στροφή της Jerez, ο Marquez πέφτει θύμα highside και η μοτοσυκλέτα τον χτυπά στο δεξιό βραχίονα, προκαλώντας του κάταγμα στο βραχιόνιο οστό και πιθανή νευρολογική ζημιά. Ο Marquez αποσύρεται και μεταφέρεται στην Βαρκελώνη για να χειρουργηθεί. Ο τραυματισμός του είναι εξαιρετικά σοβαρός και η λειτουργία του χεριού του κινδυνεύει, αν επιβεβαιωθεί η νευρολογική ζημιά.
Παρά τη σοβαρότητα του τραυματισμού του, ο Marc Marquez επιστρέφει στη δράση μόλις στον επόμενο αγώνα, μιαν εβδομάδα μετά ξανά στην ίδια πίστα (Jerez) για τον δεύτερο αγώνα της χρονιάς, έχοντας πάρει τη βεβαίωση των γιατρών πως μπορούσε να αγωνιστεί. Στην πράξη βέβαια ο Ισπανός πρωταθλητής μπήκε μόνο στις πρώτες ελεύθερες δοκιμές (FP1) και γρήγορα αποσύρθηκε από τον αγώνα καθώς στα πρώτα δυνατά φρένα "ένιωσα το κόκκαλο να κουνιέται από τη θέση του". Δυστυχώς είχε μόλις επιδεινώσει σοβαρά τον τραυματισμό του.
Έκτοτε ακολούθησαν αρκετά ακόμη χειρουργεία και αποχή από το υπόλοιπο της χρονιάς, καθώς ήδη κυκλοφορούσαν φήμες πως το τέλος στην καριέρα του είναι κοντά εξαιτίας νευρολογικής ζημιάς στο χέρι του από τη βεβιασμένη επιστροφή του.
Εν τέλει ο Marquez επέστρεψε στη δράση την επόμενη σεζόν του 2021 και μάλιστα στον τρίτο αγώνα στο Portimão όπου τερμάτισε έβδομος, σε έναν αγώνα που είχε κερδίσει ο Fabio Quartararo στη χρονιά που κατέκτησε αυτός το πρωτάθλημα με τη Yamaha. Στο μεταξύ είχε αρχίσει να γίνεται σαφές πως η Honda του Marquez δεν ήταν πια η μοτοσυκλέτα που έκανε ό,τι της ζητούσε, καθώς η εξέλιξή της εν τη απουσία του είχε πάρει άλλον δρόμο. Μπορεί να πήρε τρεις νίκες εκείνη τη χρονιά (Sachsenring, COTA και Misano), αλλά η 7η θέση στο πρωτάθλημα ήταν προπομπός προβλημάτων.
Τα οποία προβλήματα στην εξέλιξη της Honda RC213V δεν κατάφεραν να ξεπεραστούν ούτε την επόμενη χρονιά, στην οποία ο Marquez τερμάτισε 13ος το πρωτάθλημα, με ένα μόλις βάθρο στο ενεργητικό του, μια τρίτη θέση στο Phillip Island και έχοντας χάσει έξι αγώνες καθώς χειρουργήθηκε για τέταρτη φορά στον δεξιό του ώμο, στη χρονιά που το άστρο του Pecco Bagnaia έλαμψε σε όλον τον κόσμο.
Το 2023 μπήκε στη ζωή μας η Sprint Race, αλλά για τον Ισπανό τα προβλήματα δεν είχαν τελειωμό. Παρότι φαινομενικά ήταν πια σε καλή φυσική κατάσταση, η σεζόν ολοκληρώθηκε στη 14η θέση του πρωταθλήματος, μακριά από τις μάχες κορυφής στους περισσότερους αγώνες και με πολλές πτώσεις που δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί ήρθαν. Αμέτρητες πτώσεις, πολλοί τερματισμοί εκτός βαθμών και το μόνο που έχει να θυμάται από το 2023 είναι μια τρίτη θέση στο Motegi και τίποτε άλλο.
Η απόφαση είχε ληφθεί. Ο Marc Marquez έκρινε πως έπρεπε να αφήσει τη Honda για να ξαναβρεί τη φόρμα του, χαρίζοντας αρκετά εκατομμύρια στην ιαπωνική εταιρεία για να βγει από τον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του και να πάει σε μια ιδιωτική ομάδα - Gresini Racing - δίπλα στον αδελφό του με μια "δεύτερη" (βλέπε περσινή) Ducati. Δεν χρειάζεται να σας πούμε εμείς αν έκανε καλά ή όχι, τα αποτελέσματα το έδειξαν.
Τρίτος στο πρωτάθλημα του 2024, πίσω από τον νέο πρωταθλητή Jorge Martin και τον πρωταθλητή των προηγούμενων δύο ετών, Bagnaia. Η επιστροφή του σήμανε με 17 βάθρα και τρεις νίκες μεταξύ αυτών, αλλά το κυριότερο ήταν πως είχε ξαναβρεί την απόλαυση στην οδήγηση, τη δυνατότητα να είναι μέσα στις μάχες κορυφής που του έλειπε τα προηγούμενα τρία χρόνια με τη Honda.
Η διοίκηση της Ducati Corse, εν των μεταξύ, παρακολουθεί με θαυμασμό τα κατορθώματά του με τη Desmosedici GP23 απέναντι στις κυρίαρχες GP24 των δύο πρώτων, αναζητώντας μια λύση στον γόρδιο δεσμό: πώς διώχνεις έναν Ιταλό από την εργοστασιακή Ducati (Enea Bastianini) έχοντας να επιλέξεις μεταξύ δύο Ισπανών για τη θέση. Στη διελκυστίνδα Martin-Marquez η απόφαση γέρνει υπέρ του 32χρονου Marc Marquez, για να ακολουθήσει η μαγική φετινή χρονιά του.
Απολύτως σαρωτικός, ο Marquez με την εργοστασιακή Ducati GP25 μπαίνει στο πρωτάθλημα ως ταύρος σε υαλοπωλείο και κατακτά τον τίτλο έχοντας μαζέψει 25 νίκες σε 34 αγώνες (sprint και πλήρεις αγώνες), παίρνοντας το μέγιστο των βαθμών (12 το sprint συν 25 ο αγώνας της Κυριακής) σε 10 από αυτούς και μένοντας εκτός βάθρου μόνο τρεις φορές στη χρονιά ως τώρα! Αν υπήρχε μια περίπτωση στο εκατομμύριο να απειληθεί από τον αδελφό του, Alex Marquez, αυτή εξαϋλώθηκε στο ανελέητο σερί επτά αγώνων του Marc από την Aragon (Ισπανία) ως τη Balaton Park (Ουγγαρία) όπου δεν άφησε κολυμπηθρόξυλο όρθιο: pole position, sprint race και full race, όλα δικά του για επτά συναπτά σαββατοκύριακα. Κάπου εκεί τέλειωσε το πρωτάθλημα και απέμεναν μόνο τα τυπικά, τα οποία σφραγίστηκαν και πρωτοκολλήθηκαν με πάσα επισημότητα στο Ιαπωνικό Grand Prix του Motegi.
Λίγους μήνες πριν κλείσει τα 33 του χρόνια (Φεβρουάριος 2026), ο Marc Marquez συνεχίζει να σπάει ρεκόρ καθώς μόλις έγινε ο πρώτος αναβάτης στη σύγχρονη ιστορία των Grand Prix που κατακτά ξανά τίτλο μετά από περισσότερα από πέντε χρόνια απ' τον προηγούμενο. Αυτή κι αν είναι επιστροφή!
Και φυσικά η ιστορία μας δεν τελειώνει εδώ. Υπάρχει κανείς που δεν τον συγκαταλέγει στα ισχυρότερα φαβορί για το πρωτάθλημα της επόμενης χρονιάς; Ο Marc θα είναι ξανά καβάλα στην κατά τεκμήριο καλύτερη μοτοσυκλέτα του MotoGP, έτοιμος να γράψει νέα κεφάλαια στην απίθανη πορεία του.
