Πριν καν κλείσει τα 40 του χρόνια, ο Toni Bou είναι ήδη ο σημαντικότερος από άποψη επιτευγμάτων, αθλητής μοτοσυκλέτας Trial όλων των εποχών και δεν έχει καμία πρόθεση να σταματήσει. Ο Bou επισφράγισε το 19ο του πρωτάθλημα X-Trial (Trial σε κλειστό χώρο), φέρνοντας τα συνολικά παγκόσμια πρωταθλήματα του στα 38. Με την προσθήκη και άλλων επιτυχιών όπως εθνικοί και ομαδικοί τίτλοι, ο Toni Bou έχει συνολικά 67 αγωνιστικούς τίτλους στο όνομα του!
Ο Καταλονός Bou βρίσκεται στην κορυφή του αθλήματος του από το 2007 και κανένας δεν έχειι καταφέρει να τον εκθρονίσει, μέχρι τώρα – και πιθανώς, μιλάμε για ένα σύνολο επιτευγμάτων που δεν θα επαναληφθεί ποτέ, στην ιστορία.
Η Honda δημοσίευσε ένα εκτενές δελτίο για την περίσταση, μέρος του οποίου μπορείτε να δείτε παρακάτω:
«Το εργαλείο της επιλογής του Bou
Οι μοτοσικλέτες Trials διαφέρουν από οποιαδήποτε άλλη διαθέσιμη μοτοσικλέτα: τα χαμηλά, χωρίς σέλα πλαίσια, οι μεγάλης διαμέτρου τροχοί και τα ελαστικά σε συνδυασμό με τα σχετικά κοντά μεταξόνια τους δίνουν μια ξεχωριστή σιλουέτα. Η Montesa Cota 4RT που χρησιμοποιεί η Bou βασίζεται στο εμπορικά διαθέσιμο μοντέλο με το ίδιο όνομα.
Η μοτοσικλέτα της Bou, που κατασκευάστηκε από την HRC σε συνεργασία με την Montesa Honda, διαθέτει έναν ειδικά κατασκευασμένο κινητήρα μεγαλύτερης χωρητικότητας που τροφοδοτεί τη μοτοσικλέτα των 70 κιλών σε σύνθετες διαδρομές. Ένα σύστημα καυσίμου PGM-FI καθιστά δυνατή την προσαρμογή της απόκρισης του κινητήρα σε ποικίλα εδάφη και συνθήκες. Συνεχώς βελτιούμενη με την πάροδο των ετών, η 4RT βρίσκεται στον πυρήνα κάθε νίκης του Bou στην παγκόσμια σκηνή από το 2007.
Εκρηκτικό ντεμπούτο στην παγκόσμια σκηνή
Το ταξίδι του Bou στα Trials ξεκίνησε το 1999, όπου πήρε την απόφαση να ανέβει σε μια μοτοσικλέτα Trials, αφού κέρδισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδηλατικών trial εκείνη τη χρονιά σε ηλικία 13 ετών. Χρειάστηκαν μόλις δύο χρόνια για τον εξαιρετικά ταλαντούχο αναβάτη, να γίνει ο Πρωταθλητής Ισπανίας Νέων (2001) και να κάνει το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Trial (2003) προτού κερδίσει τον πρώτο του τίτλο σε κλειστό και ανοιχτό χώρο την ίδια χρονιά που εντάχθηκε στην Honda Montesa HRC (2007).
Εκτός από τους παγκόσμιους τίτλους του, ο Bou έχει επίσης κερδίσει 11 εθνικούς τίτλους σε Outdoor Trial και έχει βοηθήσει την Ισπανία να κατακτήσει 18 τίτλους στο Trial Des Nations - μια διοργάνωση στην οποία οι αναβάτες αγωνίζονται σε μια διήμερη διοργάνωση Trial εκπροσωπώντας τη χώρα τους και όχι την ομάδα τους.
Είναι ένα εκπληκτικό επίπεδο κυριαρχίας, ένα επίπεδο που είναι απίθανο να ξαναδούμε σε οποιαδήποτε μορφή ανταγωνιστικού μηχανοκίνητου αθλητισμού, αλλά ποιος είναι ο παράγοντας Χ που επέτρεψε στον Bou να συσσωρεύσει τόσα πολλά τρόπαια;
«Η αφοσίωσή του στην προπόνηση και η ικανότητά του να προσαρμόζεται σε διαφορετικές συνθήκες οδήγησης, είτε σε εσωτερικούς είτε σε εξωτερικούς χώρους, του επέτρεψαν να ξεπερνά τους αντιπάλους του για χρόνια», δηλώνει ο πρώην συμπαίκτης του και νυν διευθυντής της ομάδας Repsol Honda HRC, Takahisa Fujinami. «Η στρατηγική του σκέψη είναι απαράμιλλη. Ο Toni έχει μια απίστευτη φυσική ικανότητα να «διαβάζει» μια διαδρομή και να καταλαβαίνει πώς να την οδηγεί καλύτερα. Είτε αυτό αφορά το πώς να τοποθετηθεί στη μοτοσικλέτα, να ξέρει πού να σταματήσει για σταθερότητα είτε πού να ξεκινήσει για ένα άλμα - είναι κάτι με το οποίο φαίνεται να έχει γεννηθεί».
Από τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο το 2007, ο Bou έχει απολαύσει σχεδόν δύο δεκαετίες επιτυχίας, αλλά γνωρίζει ότι υπάρχει μια ολόκληρη σειρά από νεότερους αναβάτες που θέλουν να ξεπεράσουν τα εμπόδια και να κλέψουν το στέμμα του: «Προσπαθούμε πάντα να δουλεύουμε όσο το δυνατόν πιο σκληρά. Είναι σημαντικό να φροντίζουμε καλά τους τραυματισμούς, επειδή είναι πιο δύσκολο να αναρρώσεις και εκεί είναι που οι νέοι έχουν το μεγαλύτερο πλεονέκτημα. Θέλω ακόμα να αγωνίζομαι με τους νέους αναβάτες που πιέζουν και αυτό είναι πηγή κινήτρου».
Πιέζοντας τα όρια
Αλλά ποιοι είναι οι στόχοι για κάποιον που έχει κερδίσει τα πάντα; Να συνεχίσει να κερδίζει φυσικά! Όπως λέει ο ίδιος ο Bou, «Είμαι πάντα υποχρεωμένος να κερδίζω. Είμαστε ρεαλιστές, οπότε αυτό κάποια στιγμή θα τελειώσει. Γι' αυτό πρέπει να το απολαμβάνουμε. Κοιτάζω πίσω και βλέπω όλα όσα έχουμε πετύχει και είναι απίστευτο. Θέλω να απολαύσω το υπόλοιπο της αθλητικής μου καριέρας».
Και θέλει να τονίσει ότι παρόλο που είναι αυτός που οδηγεί στις πίστες των Trials σε κάθε γύρο, δεν θα μπορούσε να κάνει αυτό που κάνει χωρίς μια απίστευτη ομάδα γύρω του.
«Το γεγονός ότι η ομάδα έχει εμπιστοσύνη σε μένα είναι πολύ καλό. Μου δίνει ηρεμία. Νομίζω ότι το έχω κερδίσει αυτό κατά τη διάρκεια της καριέρας μου. Έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη μου και έχω κερδίσει τη δική τους, και είναι κάτι ωραίο. Ξέρουμε ότι οι τίτλοι μπορούν να χαθούν και θα μπορούσαμε να τους είχαμε χάσει κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, αλλά αυτό είναι το άθλημα. Ήμασταν τυχεροί που βιώσαμε κάτι απίστευτο. Έχω μόνο λόγια ευγνωμοσύνης για την Honda και την Repsol.»
Και τι γίνεται με τους συναθλητές του όλα αυτά τα χρόνια; Δεν μπορεί να είναι εύκολο να έχεις κάποιον στην ομάδα σου που φαίνεται ανίκητος. Λοιπόν, ο νυν ομόσταυλος του, Gabriel Marcelli, λέει ότι ο Bou είναι «ο καλύτερος». Διευκρινίζει ότι «ο αγώνας εναντίον του Bou μερικές φορές μοιάζει με αγώνα ενάντια σε έναν τοίχο. Είναι ο καλύτερος και είναι εξαιρετικά, εξαιρετικά δύσκολο να τον νικήσεις. Αλλά με κάνει να πιέζω τον εαυτό μου κάθε φορά και κάθε μέρα. Έτσι, για μένα, και πιθανώς για άλλους αναβάτες, είναι χρήσιμο γιατί σε κάνει καλύτερο αναβάτη.»
Τα επόμενα βήματα
Λοιπόν, τι ακολουθεί για αυτόν τον πρωταθλητή πρωταθλητών; Η απάντηση, πάντως, δεν είναι «ξεκούραση»! Ο Bou θα εκπροσωπήσει για άλλη μια φορά τη χώρα του (Ισπανία) στο Trial des Nations, το οποίο θα διεξαχθεί στο Τολμέτσο της Ιταλίας στις 20 και 21 Σεπτεμβρίου. Και μετά από αυτό; Κατευθείαν ξεκινά η σεζόν X-Trial του 2026, η οποία ξεκινά στις 4 Οκτωβρίου στη χώρα διαμονής του Bou: την Ανδόρα. Όπου είναι σίγουρο ότι θα δώσει μια παράσταση στο τοπικό κοινό του και θα δώσει το έναυσμα για αυτό που, ελπίζουμε, θα είναι μια ακόμη σεζόν κατάκτησης Παγκόσμιου Τίτλου.
«Στο Trial, δεν υπάρχει όριο», καταλήγει ο Bou. «Το μόνο που θέλω είναι να βελτιώσω αυτό που έκανα την προηγούμενη φορά. Είναι πάντα μια πολύ ξεχωριστή στιγμή όταν φτάνεις σε έναν Παγκόσμιο Τίτλο. Είναι πάντα δύσκολο να κοιμηθείς το επόμενο βράδυ και μετά απλά θέλεις να κερδίσεις περισσότερα!»
