Τα τελευταία 24ωρα, εκτενής λόγος γίνεται για τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν στην Αττική, ώστε να αποφευχθεί η πλήρης κυκλοφοριακή κατάρρευση, μία κατάσταση η οποία δεν φαίνεται να απέχει πολύ. Μία από τις προτάσεις επί τάπητος, είναι τα «έξυπνα φανάρια», τα οποία δεν βασίζονται σε μία απλή χρονομέτρηση για την εναλλαγή της σηματοδότησης, αλλά λαμβάνουν δεδομένα από την πραγματική κυκλοφορία στο σημείο που ρυθμίζουν και προσαρμόζονται στην λειτουργία τους, ώστε να αποφεύγεται συμφόρηση.

Για την ιστορία, η «απλή» λειτουργία των φαναριών με χρονομέτρηση, είναι πολλές φορές ο βασικός λόγος που βλέπουμε τροχονόμους σε «κρίσιμες» διασταυρώσεις, για την αποσυμφόρηση τους σε ώρες αιχμής. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής, αυτή την στιγμή το 50% των φωτεινών σηματοδοτών, λειτουργεί με προκαθορισμένους χρόνους, χωρίς δυνατότητα προσαμογής, ενώ τα υπόλοιπα λειτουργούν βάσει προκαθορισμένων προγραμμάτων, χωρίς όμως να προσαρμόζονται στις πραγματικές συνθήκες. Μόνο 8 φανάρια, 7 στην Αθήνα και ένα στην Θεσσαλονίκη, κάνουν χρήση της «έξυπνης» τεχνολογίας. Στο bikeit.gr είχαμε αναφερθεί μάλιστα, στις δηλώσεις αρμοδίων περί παράδοσης του ελέγχου των φαναριών στην... Google, με βάση τα δεδομένα πραγματικού χρόνου για την κίνηση, αλλά το project φαίνεται να μην έχει προχωρήσει, αφού η αναφορά έγινε προ διετίας. 

Ο Δημήτριος Σερμπής, συγκοινωνιολόγος και επικεφαλής των συμβούλων μηχανικών του Κέντρου Διαχείρισης της Κυκλοφορίας, έχει δηλώσει για το θέμα: «Είμαστε περίπου 25-30 χρόνια πίσω στον εκσυγχρονισμό της φωτεινής σηματοδότησης, σε σχέση με άλλες χώρες του εξωτερικού.» Για τους λόγους που δεν έχει γίνει ευρύτερη εφαρμογή ενός αυτοματοποιημένου συστήματος ρύθμισης, που θα έφερνε βελτίωση της ροπής της τάξης του 25%, ο κ. Σερμπής είπε: «Θεωρώ ότι είναι θέμα καθαρά οικονομικό. Άλλωστε, τέτοια συστήματα διατίθενται και από εταιρείες στην Ελλάδα».  

Το κόστος εγκατάστασης ενός συστήματος «έξυπνων φαναριών» ανέρχεται ενδεικτικά στα 25.000 ευρώ ανά κόμβο, ενώ ένα μεγαλύτερο έργο όπως π.χ. η Λ. Αλεξάνδρας, που έχει 14 κόμβους και την ανάγκη για ένα κεντρικό σύστημα, μπορεί να φτάσει το 1 εκατ. ευρώ. Ο κ. Σερμπής όμως αναφέρει, ότι η απόσβεση του κόστους θα γινόταν σε περίπου 2,5-3 χρόνια.

Ο κ. Σερμπής δεν παρέλειψε να σχολιάσει την σημασία και άλλων έργων, για την ελάφρυνση της κίνησης, μεταξύ των οποίων και παρεμβάσεις στα μέσα σταθερής τροχιάς, με μικρότερους χρόνους αναμονής και περισσότερους συρμούς. Για την ιστορία, η βελτίωση στους χρόνους μετακίνησης εντός της Αθήνας κατά 25%, σημαίνει την αύξηση της μέσης απόστασης διανυθείσας σε μία ώρα, από τα 19,2 χιλιόμετρα στα 24. Ενδιαφέρον παρουσιάζει εδώ να αναφέρουμε, ότι αν σκεφτεί κανείς το ότι τα αυτοκίνητα διανύουν χρόνο και σε ακινησία, η μέγιστη ταχύτητα κίνησης στην Αθήνα είναι τα 38,4 χλμ/ώρα αυτή την στιγμή (που... υπερβαίνει τα νέα όρια ταχύτητας των 30 χλμ/ώρα), ενώ με την βελτίωση θα φτάσει στα 48 χλμ/ώρα. Αμφότερα μέγιστα όρια, είναι κάτω από τα 50 χλμ/ώρα, το μέχρι πρότινος ισχύον όριο!