Στα τέλη του προηγούμενου μήνα αποκαλύφθηκε, σε ποικίλα ρεπορτάζ, ότι τα σύγχρονα αυτοκίνητα, σε μεγάλο βαθμό «διασυνδεδεμένα» με τα κινητά μας τηλέφωνα και το διαδίκτυο, όχι απλώς συλλέγουν ευαίσθητα και μη δεδομένα από τους χρήστες, αλλα ένας Θεός ξέρει που φτάνουν τελικά αυτά τα δεδομένα. Δρομολόγια, αφετηρίες και προορισμοί, αγαπημένες διαδρομές, τρόπος οδήγησης, ακουστική και οπτική παρακολούθηση οδηγού και επιβατών, είναι ήδη εφικτά και μάλιστα έχουν συνδεθεί με πρακτικές όπως προσωποποιημένες διαφημίσεις, αλλά και «προσωποποιημένες» αυξήσεις στα κόστη ασφάλισης! Εννοείται, ότι ανάμεσα σε όλα αυτά τα δεδομένα που διακινούνται, περιλαμβάνοναι και ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία του οδηγού ή/και του ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, στοιχεία όπως ο αριθμός πλαισίου και πολλά άλλα τέτοια παρόμοια – και ξέρουμε όλοι που πάει η ιστορία.
Αν και ακόμη δεν έχει γίνει κάποια έρευνα για τις μοτοσυκλέτες, τουλάχιστον στην έκταση που έγινε για τα αυτοκίνητα, από το πανεπιστήμιο Northeastern των ΗΠΑ, είναι κάτι που πλέον πρέπει να θεωρούμε δεδομένο. Από την στιγμή που, σε συνεργασία με τα κινητά μας τηλέφωνα, που όλοι «λυσσάμε» πλέον να συνδέουμε στις οθόνες των μοτοσυκλετών μας, τα οχήματα μπορούν να συνδεθούν με το διαδίκτυο, πάντα συμβαίνει μία ανταλλαγή δεδομένων. Δυστυχώς, σε μεγάλο βαθμό, οι αναβάτες και οι χρήστες των οχημάτων, αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, όχι απλά αγνοούν το τι συμβαίνει, αλλά και... αδιαφορούν. Δυστυχώς η ευκολία της νέας τεχνολογικής τάξης πραγμάτων θολώνει τους πραγματικούς κινδύνους που κρύβει η ανεξέλεγκτη συλλογή προσωπικών δεδομένων.
Είναι παράλληλα γνωστή η... δικαιολογία όλων των εταιρειών που ακολουθούν αυτή την πρακτική: ότι οι χρήστες προϊόντων και υπηρεσιών που κάνουν συλλογή δεδομένων «έχουν αποδεχθεί τους όρους» χρήσης τους – όροι που προφανώς εφαρμόζονται εν είδει εκβιαστικά, αφού σε περίπτωση άρνησης τους από τον χρήστη, το προϊόν ή η υπηρεσία υπολειτουργεί ή δεν λειτουργεί καθόλου. Η λύση είναι φυσικά η αποδοχή των όρων, πρακτικά από όλους, χωρίς κανένας να διαβάσει τι ακριβώς αποδέχεται.
Προς το παρόν, δεν υπάρχει κανένα ξεκάθαρο κανονιστικό πλαίσιο, που να ελέγχει αυτή την ανεξέλεγκτη διακίνηση δεδομένων και το πού αυτά πηγαίνουν και πωλούνται, από την στιγμή που συλλέγονται. Έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε τις μοτοσυκλέτες μας ως «τα μέσα της ελευθερίας μας», αλλά, από την στιγμή που γίνεται μία τέτοια συλλογή δεδομένων από τα σύγχρονα συστήματα, μόνο για ελευθερία δεν μιλάμε.
Εδώ να διευκρινίσουμε: Δεν υπάρχει, τουλάχιστον στο φως, κάποια επίσημη έρευνα που να αναλύει το ζήτημα αυτό, όπως έγινε για τα αυτοκίνητα. Όμως θεωρούμε δεδομένο, ότι οι συμβαίνει συλλογή και διακίνηση δεδομένων και υπάρχει επιτακτική ανάγκη περιορισμού αθέμιτων πρακτικών με νέα νομοθεσία. Αν, βέβαια, έχουμε τελικά να περιμένουμε κάτι, από την «αγαπημένη» μας Ευρώπη...
