Η MV Agusta έχει περάσει πολλές φορές στην ιστορία της από οικονομικές δυσκολίες. Η σημερινή κατάσταση, ωστόσο, φαίνεται ιδιαίτερα σοβαρή. Η παραγωγή στο ιστορικό εργοστάσιο του Varese παραμένει ανενεργή από τον Απρίλιο του 2026, την ώρα που η εταιρεία αντιμετωπίζει προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα, απλήρωτους προμηθευτές, μεγάλη πτώση των πωλήσεων και αυξανόμενες οικονομικές υποχρεώσεις.
Η εικόνα απέχει πολύ από εκείνη που παρουσίαζε η διοίκηση μόλις πριν από έναν χρόνο. Τον Ιούλιο του 2025, ο CEO Luca Martin μιλούσε για επέκταση της γκάμας και ακόμη και για είσοδο της MV Agusta στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP. Ο στόχος ήταν να πωληθούν 4.000 μοτοσυκλέτες μέσα στο 2025 και, σε βάθος χρόνου, η ετήσια παραγωγή και οι πωλήσεις να φτάσουν τις 10.000 μονάδες.
Τα πραγματικά μεγέθη, όμως, δεν ακολούθησαν αυτές τις προσδοκίες. Από το 2022 έως το 2025, οι ετήσιες πωλήσεις της MV Agusta κινήθηκαν μεταξύ 1.855 και 4.500 μοτοσυκλετών, ενώ μέχρι τον Ιούλιο του 2026 είχαν διατεθεί μόλις 1.238 μονάδες.
Για να κατανοήσει κανείς τη σημερινή κατάσταση, πρέπει να επιστρέψει στο 2023. Τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς, ο Ρώσος επιχειρηματίας Rashid Sardarov, μέσω της Art of Mobility, παραχώρησε στην KTM AG το 50,1% της MV Agusta. Το τίμημα της συναλλαγής εκτιμάται ότι έφτασε περίπου τα 60 εκατ. ευρώ.
Η KTM, τότε μέλος της Pierer Mobility AG, απέκτησε έτσι τον έλεγχο της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε μια προσπάθεια αναδιάρθρωσης. Όμως η οικονομική κρίση που έπληξε στη συνέχεια τον αυστριακό όμιλο άλλαξε εκ νέου τα δεδομένα.
Τον Δεκέμβριο του 2024 η KTM κήρυξε αφερεγγυότητα, έχοντας βρεθεί αντιμέτωπη με χρέη περίπου 1,2 δισ. ευρώ. Το καθαρό χρέος του ομίλου έφτασε στη συνέχεια περίπου τα 1,64 δισ. ευρώ, ενώ καταγράφηκαν αρνητικά ίδια κεφάλαια ύψους 199 εκατ. ευρώ. Υπό αυτές τις συνθήκες, η KTM αποχώρησε από τη MV Agusta και το 2025 οι μετοχές επέστρεψαν στην Art of Mobility, με τον Sardarov να ανακτά τον έλεγχο της εταιρείας.
Καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία επαναγοράς είχε ο Hubert Trunkenpolz, ο οποίος είχε προηγουμένως διατελέσει CEO της MV Agusta υπό την KTM. Μετά την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος ανέλαβε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της MV Agusta Motor, ενώ ο Luca Martin πέρασε από τη θέση του Co-CEO σε εκείνη του CEO.
Η σύντομη περίοδος υπό την KTM είχε δημιουργήσει την εντύπωση ότι η MV Agusta μπορούσε να επιστρέψει σε περισσότερο σταθερή οικονομική βάση. Με την αναδιάρθρωση του 2023, οι πωλήσεις σε αξία είχαν φτάσει τα 133 εκατ. ευρώ και το EBIT (κέρδη προ τόκων και φόρων) τα 11 εκατ. ευρώ.
Ακόμη και το 2024, η εταιρεία εμφάνιζε πωλήσεις 88 εκατ. ευρώ και EBIT 9 εκατ. ευρώ. Μετά την αποχώρηση της KTM, όμως, η πορεία αντιστράφηκε. Οι πωλήσεις μοτοσυκλετών μειώθηκαν κατά 54,3%, ενώ έσοδα και κερδοφορία υποχώρησαν σημαντικά, επαναφέροντας τη MV Agusta σε ζημιογόνα αποτελέσματα.
Σε αυτό το περιβάλλον έγινε σαφές ότι η εταιρεία χρειαζόταν έναν οικονομικά ισχυρό επενδυτή που θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει την αναδιάρθρωση και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις επιστροφής στην κερδοφορία.
Μία από τις σημαντικότερες προσπάθειες για την εξεύρεση μιας τέτοιας λύσης αφορούσε την CFMOTO. Ο Hubert Trunkenpolz αξιοποίησε τις επαφές που υπήρχαν με την κινεζική εταιρεία λόγω της συνεργασίας της με την KTM, διερευνώντας μια πιθανή στρατηγική εξαγορά της MV Agusta.
Η CFMOTO δεν αποτελεί πλέον έναν μικρό παίκτη της παγκόσμιας βιομηχανίας. Η αποτίμησή της αναφέρεται στα 6 δισ. ευρώ και τα ετήσια έσοδά της στα 3 δισ. ευρώ, ενώ στην Ευρώπη λειτουργεί το κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης Modena40 υπό τον σχεδιαστή Carlos Solsona. Παράλληλα, η παρουσία της στους αγώνες είχε ήδη ενισχυθεί σημαντικά, με την κατάκτηση του τίτλου του Moto3 το 2024 με τον David Alonso.
Τον Ιούνιο του 2026 οι συζητήσεις είχαν προχωρήσει αρκετά. Το σχέδιο προέβλεπε ότι η CFMOTO θα αποκτούσε αρχικά ποσοστό 49% της MV Agusta. Υπήρχε Μνημόνιο Κατανόησης (Memorandum of Understanding), ενώ προβλεπόταν και επένδυση πολλών εκατομμυρίων ευρώ για την αναδιάρθρωση της ιταλικής εταιρείας.
Η συμφωνία όμως δεν ολοκληρώθηκε.
Στο εσωτερικό της MV Agusta προέκυψε σοβαρή σύγκρουση γύρω από τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιούνταν η αναδιάρθρωση. Διατυπώθηκαν κατηγορίες ότι η διοίκηση υπό τον Luca Martin επιχείρησε να προχωρήσει ανεξάρτητα στην αναδιάρθρωση, κίνηση που θεωρήθηκε ότι ουσιαστικά υπονόμευσε τη συμφωνία.
Η Art of Mobility προχώρησε τελικά σε μονομερή καταγγελία της συμφωνίας και η υπόθεση πήρε νομική τροπή.
Η Circular Economy AG, ελβετική επενδυτική εταιρεία που επρόκειτο να διευκολύνει τη συναλλαγή με την CFMOTO, προσέφυγε νομικά μετά την αιφνίδια λύση της σύμβασης από την Art of Mobility και κέρδισε τη σχετική δικαστική μάχη.
Στις διαπραγματεύσεις επανήλθε στη συνέχεια ο ειδικός στις εταιρικές αναδιαρθρώσεις Markus Hüter, μαζί με τον Andreas Leuthe, πρώην αναβάτη GP στα 500 κ.εκ. και σύμβουλο της βιομηχανίας με δεσμούς με εταιρείες όπως οι Italjet, Norton και Suter Industries.
Πραγματοποιήθηκε ενδελεχής έλεγχος και κατατέθηκαν νέες προσφορές, η αξία των οποίων εκτιμάται σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Ούτε αυτή η προσπάθεια, όμως, κατάφερε να οδηγήσει σε συμφωνία.
Παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις για νέο επενδυτή, στις αρχές του 2026 είχε σχεδιαστεί αύξηση κεφαλαίου ύψους 35 εκατ. ευρώ από τη μητρική εταιρεία της MV Agusta. Τα κεφάλαια αυτά τελικά δεν εισέρρευσαν ποτέ.
Η έλλειψη χρηματοδότησης άρχισε να γίνεται αισθητή στην ίδια τη λειτουργία της εταιρείας. Η παραγωγή στο Varese βρίσκεται σε αδράνεια από τον Απρίλιο του 2026, με τα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα να συνδυάζονται με απλήρωτα τιμολόγια προμηθευτών.
Ιδιαίτερα δύσκολη παρουσιάζεται η κατάσταση στο δίκτυο της MV Agusta στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία. Αντιπρόσωποι της μάρκας κάνουν λόγο για σχεδόν πλήρη απουσία καινούργιων μοτοσυκλετών, αλλά και σημαντικών ανταλλακτικών.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, αντιπρόσωποι χρειάστηκε να μεταβούν οι ίδιοι στο εργοστάσιο προκειμένου να παραλάβουν μοτοσυκλέτες επίδειξης. Υπάρχουν αντιπρόσωποι που αναφέρουν ότι έχουν παραλάβει μόλις μία μοτοσυκλέτα ολόκληρη τη χρονιά, ενώ για διάστημα δύο μηνών δεν υπήρχε διαθεσιμότητα ανταλλακτικών.
Η MV Agusta Operations GmbH στην Κολωνία συνεχίζει περιορισμένες παραδόσεις σε βασικούς αντιπροσώπους στη Γερμανία και αναφέρει ότι περίπου 150 μοτοσυκλέτες έχουν παραδοθεί μέσα στο 2026. Παράλληλα, γίνεται λόγος για επανεκκίνηση της παραγωγής τον Οκτώβριο.
Το κατά πόσο αυτό το χρονοδιάγραμμα μπορεί να τηρηθεί αποτελεί πλέον ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα για το άμεσο μέλλον της MV Agusta.
Η οικονομική πίεση, στο μεταξύ, φαίνεται να αυξάνεται. Πληροφορίες από το εσωτερικό της εταιρείας κάνουν λόγο για χρέη που έχουν πλέον φτάσει σε επίπεδο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, ενώ υπάρχουν φόβοι ακόμη και για ενδεχόμενη χρεοκοπία. Σε περίπτωση που η κατάσταση οδηγηθεί στα άκρα, διακυβεύονται 185 θέσεις εργασίας.
Ένα ακόμη σημάδι των έντονων αναταράξεων στο εσωτερικό της εταιρείας ήρθε στις 20 Ιουλίου 2026, όταν ο Hubert Trunkenpolz παραιτήθηκε από τη θέση του Προέδρου. Ο Luca Martin, από την πλευρά του, δεν έχει θελήσει να σχολιάσει τις τελευταίες εξελίξεις.
Η οικογένεια Sardarov ελέγχει τη MV Agusta από το 2017 μέσω των Black Ocean Group και ComSar Invest και βρίσκεται πλέον υπό αυξανόμενη πίεση να εξασφαλίσει μια βιώσιμη λύση.
Μια εταιρεία με ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ονόματα στην ιστορία της ιταλικής μοτοσυκλέτας βρίσκεται ξανά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Το άμεσο ζητούμενο πλέον δεν είναι οι μεγάλες αγωνιστικές φιλοδοξίες ή η θεαματική αύξηση των πωλήσεων, αλλά η επανεκκίνηση του Varese, η εξασφάλιση χρηματοδότησης και η σταθεροποίηση της εταιρείας.
