Του Απόστολου Μιστιλόγλου

Φωτογραφίες: Τάκης Μανιάτης 

Βέβαια, η κατηγορία μοτοσυκλετών και δη Adventure/Crossover, στα μικρά κυβικά, έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Δεν την λες απαραίτητα και την πιο εμπορική, αν και στέκεται ακριβώς στις ευκολίες που δίνει η νέα νομοθεσία, για την πρόσβαση σε μοτοσυκλέτα, ταυτόχρονα με την μόδα των ADV/Crossover. Θα λέγαμε ότι, ειδικά στην περίπτωση του Morbidelli T125X, το κοινό είναι διπλό: Και οι νέοι αναβάτες με ή χωρίς δίπλωμα A1, αλλά και παλαιότεροι, πιο έμπειροι μοτοσυκλετιστές, που θέλουν ένα «δεύτερο» παιχνίδι/καθημερινή εναλλακτική.

Πάντως, το T125X, δεν απέτυχε να μας εκπλήξει ευχάριστα. Και αυτό. Έχοντας δοκιμάσει ήδη το πολύ ελαστικό σε χρηστικότητα και πολύ ποιοτικό T352X, ήρθε η ώρα και του «Βενιαμίν» της οικογένειας. 

Κορδώνεται, φουσκώνεται και... βλέπεται!

First things first. Το T125X είναι πολύ όμορφο για αυτό που είναι. Πολύ όμορφο! Και μεγάλο σε διαστάσεις, ψηλό και στο μάτι και στην πράξη, πραγματική full size μοτοσυκλέτα. Άμεσος πόλος έλξης για όσους δεν θέλουν, για οποιονδήποτε λόγο, τις μικρές μοτοσυκλέτες σε όλα τους. Βέβαια το μεγάλο μέγεθος, όπως και η εκτεταμένη χρήση ατσαλιού, φέρνουν και τα κιλάκια. Αναφέρονται στα 148 κιλά, σε καμία περίπτωση λίγα, πόσο μάλλον για 125 κυβικά. Την κατάσταση σώζει, το πολύ, πολύ καλό ζύγισμα: που δεν επιτρέπει απλά, τον εύκολο χειρισμό της μοτοσυκλέτας παντού, σου επιτρέπει να την σηκώσεις εύκολα και αν τυχόν σου πέσει σε χωμάτινη βόλτα. Μην με ρωτήσετε, πώς το ξέρω.

The look, μ@λ..α μου,  the look. Ψαρωτικό μπροστά, με Rally μούτρο, οθόνη κατακόρυφη σε στυλ «πύργου», στενή σιλουέτα, πολύ ωραίο στιλάκι. Και η ποιότητα κατασκευής, στο αντιληπτό επίπεδο, ιδιαίτερα καλή, αν εξετάσεις και με την τιμή στην εξίσωση. Στα σημεία σύγουρα θα ήθελα κάτι καλύτερο ως προς το φινίρισμα (να μην φαίνονται τόσο τα σίδερα του, για την ακρίβεια), ενώ κάτι λίγο πιο επιμεμπτό που προσέξαμε ήταν ένα «κόλλημα» του πιρουνιού στα πρώτα χιλιοστά της διαδρομής, που ίσως αφορά μόνο το κομμάτι της δοκιμής, αλλά γίνεται αισθητό.

Από εργονομία πώς είμαστε;

Η θέση οδήγησης είναι ξεκάθαρα On-Off και σε βάζει «όρθιο», με τα χέρια ιδιαίτερα ανοικτά στο τιμόνι και τα πόδια σου «φυσιολογικά», ενώ θα προσέξεις εύκολα ότι και σε όρθια στάση, στο χώμα, η εργονομία είναι πολύ σωστά μελετημένη. Η σέλα, αρκετά σκληρή στην πρώτη επαφή, πρώτον σε κρατά πολύ καλά πάνω της και, δεύτερον, παραδόξως ίσως, δεν σε «διαλύει» στην καθημερινή χρήση. Απλώς, είναι λίγο πιο έντονα off-road fun σε γέμισμα, από ότι ίσως περιμένεις. 

Στα plus οι στάνταρ χούφτες, η διπλή παροχή ρεύματος USB με μία θύρα σε κάθε πλευρά της οθόνης (!) και οι φωτιζόμενοι διακόπτες. Στα 820 χιλιοστά, το ύψος της σέλας δεν το λες και μεγάλο, αλλά η όλη κατασκευή της μοτοσυκλέτας δίνει εντύπωση ψηλότερου, και οι πιο κοντοί/κοντές ίσως χρειαστείτε έναν χρόνο προσαρμογής. Πάμε σε μία άλλη εργονομική λεπτομέρεια: Το ύψος από το έδαφος, που φτάνει τα 220 χιλιοστά, καθόλου άσχημα για 125άρι «rally-style» μηχανάκι. Μάνι-μάνι, έχεις μπόλικα χιλιοστά στην διάθεση σου για προσπελάσεις.

Γλυκός κινητήρας – αρκεί να καταλάβεις τον τρόπο του

Το μοτέρ αυτό, το έχουμε γνωρίσει και σε άλλα κινεζικά πονήματα του παρελθόντος. Πρόκειται για έναν 4χρονο μονοκύλινδρο, με 2 εκκεντροφόρους επικεφαλής, που μπορεί να φτάσει τους 14,2 ίππους στις 9.500 στροφές. Και η φύση του είναι ταχύστροφη, τόσο που γίνεται η ταυτότητα του. Για να βγάλει τα αλογάκια αυτά – και μία απίστευτη ευστροφία στο άνοιγμα του γκαζιού!-, το μοτέρ αναγκαστικά γίνεται υπερτετράγωνο (58 x 47 χιλιοστά, διάμετρος-διαδρομή αντίστοιχα) και συνδυάζεται με κοντή μετάδοση. Ιδιαίτερα κοντή μετάδοση. Προσέξτε το πίσω γρανάζι-ταψί στις φωτογραφίες! Τι να κάνουμε, η μηχανολογιά είναι τέχνη του συμβιβασμού.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ο κινητήρας είναι ελαστικός και πρόθυμος, από την μέση του στροφομέτρου ή και λίγο παραπάνω, μέχρι το τέλος του. Στα χαμηλά, θέλει τον σωστό χειρισμό, με περισσότερο γκάζι και συμπλεκτάρισμα για να ξεκινήσεις, από ότι ίσως περιμένεις. Οπότε, μην διστάσεις να το «πιείς», όποτε σου έρχεται η όρεξη, διότι πρακτικά έτσι λειτουργεί ο κινητήρας αυτός. Για την ιστορία, η ζωντάνια του ξεκινάει από τις 7,5-8.000 στροφές και πάει μέχρι τα κόκκινα, πάνω από τις 10κ (!), λυσσομανώντας ανάμεσα στα πόδια σου χωρίς όμως να δίνει την εντύπωση ότι ζορίζεται ή... ετοιμάζεται να γεννήσει! 

Το T125X έχει τροχούς 19 και 17 ιντσών, εμπρός και πίσω αντίστοιχα, ακτινωτούς και «σαμπρελάτους», οπότε εκεί πρέπει να έχεις έναν παραπάνω νου. Οι διαστάσεις αυτές, πάντως, συνδέονται άμεσα με την ελαστική χρήση εντός και εκτός δρόμου και όχι κυρίως εκτός – που θα ήταν, αν είχαμε ζάντες 21 και 18 ιντσών. Στην πράξη, εντός της πόλης, έχεις μία μοτοσυκλέτα εύκολη στον χειρισμό με προβλέψιμη συμπεριφορά. Στις αναρτήσεις, γίνεται αντιληπτή η επιλογή μάλλον μαλακών ελατηρίων, υπέρ μίας κάποιας παραπάνω άνεσης στην πόλη, πράγμα που αποδίδει. Οι αποσβέσεις δεν είναι ούτε πολύ σκληρές, ούτε πολύ μαλακές: Το αμορτισέρ είναι πιο ενδοτικό, το πιρούνι πιο σφικτό, αλλά δεν το βοηθά το «stiction» που ανακαλύψαμε στην λειτουργία του. Στις καθημερινές λακούβες, γενικά είσαι ιδιαίτερα άνετος, πόσο μάλλον αν είσαι πιο συμεμτοχικός και ανασηκώνεσαι ελαφρώς, από την σέλα.

Η κατανάλωση του μοτέρ παραμένει ευχάριστα χαμηλή, ακόμη και με πολύ γκάζι και λειτουργία κοντά στα «κόκκινα», για να το κάνεις να αποδίδει όπως περιμένει ο... μέσος Έλληνας. Μετρήσαμε 3,2 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, τιμή που στάνταρ κατεβαίνει κι άλλο και, αν πούμε ότι μπορείς να πετύχεις 2,9 λίτρα στα 100, μιλάμε για αυτονομία στα 400 χιλιόμετρα! Ακόμη και με τα 3,2 που μετρήσαμε εμείς, πάμε στα 360+ χιλιόμετρα με ένα γέμισμα, τιμή εξαιρετική. 

Σε πιο «ανοικτό» δρόμο, μπορείς να κινείσαι με 90 χλμ/ώρα «όλη μέρα» στις 8.000 στροφές και με 6^η, και με περιθώρια για προσπέραση – φυσικά όχι εκρηκτικά, αλλά υπάρχουν. Ο κινητήρας σε πάει άνετα μέχρι και τα 110 χλμ/ώρα σε «ισάδι» αν ανοίξεις τέρμα, με τον κόφτη να έρχεται στις 11.000 στροφές. Respect στον μονοκύλινδρο με... υπερκινητικότητα, και ας χρειάζεται το παραπάνω γκαζάκι του για να τον πείσεις να τρέξει.

Ασφαλές και ικανό, εντός και εκτός

Η Morbidelli έβαλε σύστημα ABS δύο καναλιών, στην μοτοσυκλέτα – κάτι πολύ χρήσιμο για το δρόμο, όχι και τόσο για το χώμα. Αλλά οι προτεραιότητες του, φαίνονται εξαρχής. Στην πράξη, τα φρένα του είναι όσο καλά πρέπει να είναι, με ένα άξιο επαίνου εμπρός φρένο για την ισχύ του και την προοευτικότητα του – σε συνεργασία με την μεγάλη διαδρομή του πιρουνιού, η «μεταφορά βάρους» είναι άμεσα αντιληπτή και έχεις στην διάθεση σου, τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας κατά μήκος, ακόμη και αν κινείσαι εκτός δρόμου.

Στο χώμα, λοιπόν, ανακαλύπτεις το άλλο πρόσωπο της T125X, που σε ευχαριστεί εξίσου, όσο θυμάσαι τα «όρια» που θέτει ως υπόσταση. Αρχικά, η άριστη εργονομία της θέσης οδήγησης για όρθια στάση, είναι ήδη η μισή δουλειά. Κατεβάζεις λίγο και την πίεση στα λάστιχα, όπως έκανα και εγώ, και η μοτοσυκλέτα πραγματικά ξύπνησε. Ξεκίνησε να δουλεύει καλύτερα. Εντάξει, οι αναρτήσεις είναι σχετικά μαλακές, που σε βοηθά αν κινείσαι πιο αργά. Κατά τον ίδιο τρόπο, και ο κινητήρας, που η κοντή του μετάδοση τον βοηθάει πάρα πολύ, αλλά έχει όρια. Όμως! Η ευκολία του, το παιχνίδι που μπορείς να κάνεις, εξαργυρώνει την Adventure ταυτότητα -ή ταμπέλα, δεν μας νοιάζει!- που έχει, αμέσως. Δεν σε φοβίσει λόγω όγκου και βάρους, δεν θα κολλήσεις σε κάτι εύκολο, δεν γλυστράει χωρίς λόγο, βρίσκει πρόσφυση. Η σέλα σε κρατάει σταθερά, αν προτιμάς να οδηγήσεις καθιστός, τα φρένα κάνουν δουλίτσα, αλλά με λίγη προσοχή παραπάνω, ελέω ABS που δεν απενεργοποιείται. Θα το εμπιστευτείς γρήγορα, και θα αρχίσεις να εξερευνάς και τα δικά του όρια. Το θέμα είναι ότι, με τόσο μεγάλη αυτονομία, που αναφέραμε και παραπάνω, κάνεις ρεαλιστικά εκδρομικές «εξερευνητικές» σε χώμα, στην εξοχή, χωρίς να σε ανησυχεί τόσο, το που θα βρεις καύσιμο. 

«Όταν μεγαλώσω, θα γίνω Adventure»

... είπε το μικρό T125X στην μαμά Morbidelli, αλλά αυτή απάντησε: «Μα... είσαι ήδη!» Και δεν έλεγε ψέματα! Ναι, το T125X είναι μία μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτα και αυτό, φέρνει τους δικούς του περιορισμούς. Αλλά εκφράζει σωστά το πνεύμα της πολλαπλών χρήσεων μοτοσυκλέτα, εντός και εκτός δρόμου. Στα χρήματα που ζητά, δε, είναι μία δυνατή περίπτωση, αφού κάτω από 3.000 ευρώ (2.950 € για την ακρίβεια), παίζει στα χωράφια παπιών και scooters. Ελπίζουμε, πραγματικά, ότι η καλή εικόνα που βγάζει στο επίπεδο μίας δοκιμής καινούριου, θα κρατήσει και στο χρόνο – το τελευταίο προπύργιο που έχουν οι Κινέζοι, να σπάσουν.

Εξοπλισμός αναβάτη (Moto Market)

Κράνος: Airoh Bandit

Τζάκετ: Nordcode Viper Evo

Παντελόνι: Nordcode Stelvio

Γάντια: Nordcode Desert

Μποτάκια: Eleveit Discover