Φέτος η Yamaha Motor γιορτάζει τα 70 χρόνια από την ίδρυσή της και, ως είθισται, επιχειρεί μιαν ανασκόπηση στο πλουσιότατο βιογραφικό που έχει χτίσει αυτές τις επτά δεκαετίες, τόσο στους δρόμους όσο και στις πίστες των αγώνων μοτοσυκλέτας.

Ο Joey Dunlop από τη Βόρεια Ιρλανδία είναι σήμερα πασίγνωστος ως θρύλος του Isle of Man TT και γενικότερα των αγώνων Road Racing, κάτοχος για χρόνια του απόλυτου ρεκόρ νικών πριν το καταρρίψει ο ανιψιός του, Michael Dunlop.

Η σχέση του Dunlop με τη Yamaha μας πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του 1970, όταν ο νεαρός Βορειοϊρλανδός προσπαθούσε να ξεκινήσει την αγωνιστική του καριέρα. Κάπου εκεί γνώρισε τον John Rea, έναν ιδιοκτήτη εταιρείας μεταφορών και φανατικό φίλο των αγώνων, ο οποίος έστησε μια ομάδα γύρω από τον νεαρό Dunlop κι έτσι γεννήθηκε η ομάδα Rea Racing το 1975.

Δύο χρόνια αργότερα ο Dunlop θα έφερνε την πρώτη του νίκη σε ΤΤ με το Yamaha TZ750, συνεχίζοντας με μια ακόμη το 1980 στο Classic TT. Έκτοτε ο Dunlop συνέχισε να ανθίζει, για να φτάσει σε μια εντυπωσιακή συγκομιδή τίτλων και νικών που περιλαμβάνει 26 νίκες στο ΤΤ, πέντε παγκόσμια πρωταθλήματα Formula TT, 13 νίκες στο North West 200 και 24 στο Ulster Grand Prix.

Παράλληλα ο Dunlop φρόντιζε πάντα να εκμεταλλεύεται τη δημοφιλία του για φιλανθρωπικούς σκοπούς, γεγονός που συνέβαλλε στο χτίσιμο ενός μύθου που ξέφευγε από τα στενά αγωνιστικά όρια. Ένας από τους πολλούς ανθρώπους που εμπνεύστηκαν από την ταπεινή και φιλική προσωπικότητα του Dunlop ήταν και ο εγγονός του John Rea, ο Jonathan.

“Ο παππούς μου ήταν φανατικός φίλος των αγώνων μοτοσυκλετών και βοήθησε τον Dunlop να ξεκινήσει την καριέρα του. Ο Joey ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αναβάτες αγώνων όλων των εποχών. Μεγάλωσα στα paddocks όταν ο Joey ακόμη έτρεχε μαζί με τον πατέρα μου και ο κόσμος τον λάτρευε, όχι μόνο εδώ στη Βόρεια Ιρλανδία, αλλά και σε όλον τον κόσμο.”

“Νομίζω ήμουν έξι χρονών, ίσως επτά όταν πέθανε ο παππούς μου, έτσι οι αναμνήσεις μου από αυτόν είναι κάπως συγκεχυμένες. Θυμάμαι όμως να μου λέει πως μια μέρα θα γινόμουν παγκόσμιος πρωταθλητής και αυτό είναι κάτι που είχα πάντα κρατημένο στο μυαλό μου, σε όλη τη διάρκεια της καριέρας μου.”

Η πεποίθηση του παππού του αποδείχθηκε βάσιμη, καθώς ο Jonathan με τη βοήθεια του πατέρα του κατάφερε να γίνει ο πιο πετυχημένος αναβάτης WorldSBK όλων των εποχών κατακτώντας έξι συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 2015 ως το 2020. Τώρα στα 38 του χρόνου ο Jonathan Rea είναι αναβάτης της ομάδας Pata Maxus Yamaha WorldSBK Official Team και συνεχίζει να αναζητά νέες νίκες που θα διευρύνουν το παλμαρέ των 119 νικών και 263 βάθρων WorldSBK.

Μπορεί ο παππούς John Rea να μην είδε ποτέ τον εγγονό του να κατακτά την κορυφή του κόσμου, αλλά το κοινό σημείο που συνδέει την οικογένεια Rea με τον Joey Dunlop παραμένει ως ένας θρύλος στην ιστορία της Μοτοσυκλέτας: η Rea Racing Yamaha TZ750 του 1979.

Με αυτή τη μοτοσυκλέτα ο Joey Dunlop πέτυχε μιαν ιστορική νίκη στο Classic TT του 1980 και είναι η εξέλιξη της ίδιας αγωνιστικής που χρησιμοποίησε και ο πατέρας του Jonathan Rea, Johnny, όταν αγωνίστηκε στο Isle of Man TT το 1985.

“Ο πατέρας μου έφερε αυτή τη μοτοσυκλέτα για τον Joey και η ιστορία της είναι απίστευτη," λέει ο Johnny Rea. “Την καβάλησα για έναν χρόνο και κέρδισα αρκετούς αγώνες σε πίστες με αυτήν. Θα έλεγα πως πιθανότατα μαζί της πήρα τις περισσότερες νίκες μου από οποιαδήποτε άλλη. Και είμαι απίστευτα περήφανος που αυτή η ΤΖ750 παραμένει στην οικογένειά μας, είναι μέρος της κληρονομιάς μας."

Η ιστορία αυτή αναβίωσε πριν λίγο καιρό όταν ο εγγονός Jonathan προσκλήθηκε να οδηγήσει αυτήν την ΤΖ750, που ο παππούς του είχε αγοράσει σχεδόν 50 χρόνια πριν, στην επετειακή εκδήλωση “Joey 25” στην Ballymoney για τα 25 χρόνια από τον θάνατο του Joey Dunlop. Σ' εκείνο το σημείο συναντήθηκε ο αξέχαστος αναβάτης με τρεις διαδοχικές γενιές της οικογένειας Rea, καθώς ο Jonathan οδήγησε τη μοτοσυκλέτα σε μια παρέλαση ανάμεσα σε πολλές άλλες αγωνιστικές του Dunlop στους δρόμους της γενέτειράς του.

Καθώς ο Jonathan περνούσε από το κέντρο της Ballymoney, ο πατέρας του τον έβλεπε από την άκρη του δρόμου και δήλωνε πως "μου είναι απίστευτο να τον βλέπω πάνω σε αυτή τη μοτοσυκλέτα. Αν ο πατέρας μου κοιτά εδώ κάτω, θα είναι πολύ-πολύ περήφανος αυτή τη στιγμή".