Το φαινόμενο της «στοχοποίησης» των μοτοσυκλετών, σχεδόν διά πάσαν νόσον και μαλακίαν (για να τα λέμε όπως πρέπει) της πολιτείας και επιμέρους τομέων της, συνεχίζεται και λαμβάνει μεγάλη κατά περιπτώσεις έκταση, ειδικά όταν εμπλέκεται η τηλεόραση. Το τελευταίο κρούσμα, ήρθε από την τηλεοπτική εμφάνιση του κ. Σταύρου Κωνσταντινίδη, Πολιτικού Μηχανικού, Συγκοινωνιολόγου και Συμβούλου Διοίκησης, στην εκπομπή Mega Σαββατοκύριακο – μία από τις πολλές αντίστοιχες εμφανίσεις που έχει κάνει στο «γυαλί» ο κ. Κωνσταντινίδης.
Δυστυχώς οι δηλώσεις του, που θα συζητήσουμε σήμερα, ήρθαν σε άκαιρη στιγμή κατά την διάρκεια της εκπομπής, χωρίς καμία αφορμή και φαινομενικά χωρίς καμία σύνδεση με το ρεπορτάζ εκείνη την στιγμή. Μπορείτε να δείτε και το σχετικό απόσπασμα παρακάτω, που σας το παραθέτουμε, όπου ο κ. Κωνσταντινίδης είπε:
«Οι μοτοσυκλέτες, επειδή έχουν ένα σκαρί, το μεταλλικό αυτό σκαρί, το οποίο υποπέφτει σε διάφορες ταλαιπωρίες, από τρακαρίσματα μέχρι... δεν ελέγχεται στην Ελλάδα το σκαρί των μοτοσυκλετών.» Όπου σκαρί, αντικαταστήστε με... πλαίσιο, αγαπητέ αναγνώστη, διότι η φαιδρότης μόλις ξεκινάει.
«Άμα πέσω πέντε φορές εγώ με την μοτοσυκλέτα, και την πουλήσω τον άλλο μήνα; Έχει χάσει κάθε προδιαγραφή ως προς την οδική ασφάλεια». Κάπου εκεί, κάνει «σφήνα» ο παρουσιαστής της εκπομπής, αναφέροντας σχετικά με τα κράνη και τις τυχόν ζημιές που μπορεί να υποστούν σε πτώση, όπου ο κ. Κωνσταντινίδης συνεχίζει: «Με το κράνος είναι πιο εμφανές (σ.σ. να δεις αν έχει πάθει κάτι), το βλέπεις το πιάνεις... στην μοτοσυκλέτα πώς θα καταλάβεις; Άρα εγώ προτείνω, μεταξύ άλλων, ότι οι μοτοσυκλέτες θα έπρεπε να έχουν έναν τέτοιου είδους έλεγχο, δηλαδή αν το σκαρί (σ.σ. άντε πάλι με το σκαρί!) έχει χτυπηθεί, αν έχει αλλοιωθεί».
Μάλιστα!
Από που να ξεκινήσουμε; Καταρχάς, από το γεγονός ότι άτομο φερόμενο ως συγκοινωνιολόγος και προφανώς με πολλαπλές... περγαμηνές, λαμβάνει τηλεοπτικό χρόνο και δεν γνωρίζει την στοιχειώδη ορολογία της μοτοσυκλέτας, αναφερόμενος στο «πλαίσιο» ως «σκαρί».
Μιλάει για τα κράνη, αναφέροντας ότι σε περίπτωση ζημιάς τους «κάτι θα δεις» και «κάτι θα νιώσεις», την στιγμή που ειδικοί της βιομηχανίας κρανών έχουν πολλάκις επισημάνει, ότι ένα ακατάλληλο κράνος μπορεί να μην φαίνεται καν εξωτερικά, αλλά να έχει αλλοιωθεί εσωτερικά!
Δηλώνει έπειτα: «Με την μοτοσυκλέτα πώς θα το δεις;», προφανώς αναφερόμενος στις ζημιές που μπορεί να προκύψουν από ατύχημα ή πτώση. Κύριε Κωσνταντινίδη, αν δεν βλέπεις κάτι στην μοτοσυκλέτα, σημαίνει ότι έχει επισκευαστεί – όπως νομιμότατα μπορεί να γίνει, μετά από κάθε ατύχημα ή ζημιά, αλλά και να μην έχει επισκευαστεί σωστά, θα δούμε παρακάτω το πώς μπορεί να εντοπιστεί οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα.
Το θέμα όμως δεν είναι μόνο η τοποθέτηση του κ. Κωνσταντινίδη που, αν παρακολουθήσετε το σχετικό βίντεο παρακάτω, (ανεβασμένο από τον ίδιο), έρχεται τελείως άκαιρα και είναι η μόνη ουσιαστική τοποθέτηση που γίνεται κατά την διάρκεια του.
Είναι ότι, για μία ακόμη φορά, στοχοποιείται η μοτοσυκλέτα, ψάχνουμε για «μάγισσες» και για ακατάλληλες μοτοσυκλέτες που τυχόν κινούνται ή πωλούνται, εκεί έξω, μετά από ατυχήματα ή μετατροπές. Χωρίς να γίνεται καν λόγος, για τα αυτοκίνητα, που είναι τα πιο γερασμένα (και, στατιστικά και μόνο, ίσως και τα πιο τρακαρισμένα!) στην Ευρώπη και είναι γνωστά τα όργια επισκευαστικής... εφευρετικότητας, που λαμβάνουν χώρα πίσω από κλειστές πόρτες συνεργείων και φανοποιείων!
Ο κ. Κωνσταντινίδης προτείνει, στις δηλώσεις του, έναν παραπάνω έλεγχο για το... «σκαρί» των μοτοσυκλετών, συγκεκριμένα. Αν λοιπόν αυτός ο παραπάνω έλεγχος, για να κάνουμε και τον δικηγόρο του διαβόλου, είναι απαραίτητος για τις μοτοσυκλέτες, θα πρέπει θα πρέπει υποχρεωτικά να είναι απαραίτητος και για τα αυτοκίνητα. Σωστά;
Ναι. Με βάση την Ελληνική Νομοθεσία, υπάρχεο σαφέστατο κανονιστικό πλαίσιο για τα ΚΤΕΟ, που καθορίζει τι και πώς ελέγχεται στο... σκαρί ή, μας συγχωρείτε, το πλαίσιο της μοτοσυκλέτας και κατ’ επέκταση η κατάσταση του, αλλά και κατά πόσο μία μοτοσυκλέτα είναι κατάλληλη για κυκλοφορία ή όχι. Υπό τους κωδικούς σημείων ελέγχου 3001-3010, 4001-4004 και 4101-4103, προβλέπονται πολυάριθμα σημεία ελέγχου, σύμφωνα με την τροποποίηση της ΥΑ υπ’ αρ. οικ. 19111/192/2019 που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ 5759/10 Νοεμβρίου 2022/Τεύχος Δεύτερο. Παράλληλα, καθορίζεται ρητά και η διαδικασία ελέγχου των μοτοσυκλετών στα ΚΤΕΟ, κατά αυτό τον τρόπο.
Άρα, καταρρέει το επιχείρημα περί μη ύπαρξης συγκεκριμένου ελέγχου, για το πλαίσιο των μοτοσυκλετών και την κρίσιμη ευθυγράμμιση των τροχών, στο ελληνικό σύστημα του ΚΤΕΟ. Κατά αυτό τον τρόπο, όλες οι μοτοσυκλέτες που έχουν επιτυχώς περάσει τον έλεγχο του ΚΤΕΟ στην Ελλάδα, είναι και με την βούλα κατάλληλες για κυκλοφορία. Με μία βούλα την οποία, αν μπούμε σε διαδικασία να αμφισβητήσουμε (βλέπε «λαδάκι» και τα λοιπά), πρέπει να αμφισβητήσουμε εξαρχής, τον τρόπο που γίνονται οι έλεγχοι ή, με απλά λόγια, να τα γκρεμίσουμε όλα για να τα ξαναχτίσουμε. Και η συζήτηση ξεφεύγει από τους στόχους του παρόντος άρθρου.
Και μαντέψτε: Σύμφωνα με τις ίδιες διατάξεις του νόμου, εννοείται προβλέπονται έλεγχοι και για τα αυτοκίνητα, σχετικά με την κατάσταση του πλαισίου τους, την ευθυγράμμιση των τροχών, την ανάρτηση κλπ. Το θέμα είναι, δηλαδή, και πάλι, η εφαρμογή της τυπικής διαδικασίας και για τα αυτοκίνητα.
Μίας διαδικασίας που όχι απλώς είναι υποχρεωτική, αλλά χρεώνεται κιόλας με σημαντικά ποσά – της τάξης των 30-35 ευρώ για δίκυκλα και γύρω στα 60 ευρώ για αυτοκίνητα, μίας διαδικασίας η οποία αφού είναι και υποχρεωτική, και γίνεται για την ασφάλεια μας, καλό θα ήταν να γίνεται δωρεάν. Μήπως ο κ. Κωνσταντινίδης θέλει να υπαινιχθεί, πλαγίως, ότι τάσσεται υπέρ του ετησίου ΚΤΕΟ στις μοτοσυκλέτες, για να μας... αρμέξουν κατάλληλα, χωρίς όμως να τολμά να αρθρώσει λέξη για παρόμοια απαίτηση και για τα αυτοκίνητα;
Δεν λέμε, ότι δεν κυκλοφορούν εκεί έξω οχήματα δυνητικά επικίνδυνα. Όμως, τα αυτοκίνητα είναι πολύ περισσότερα από τις μοτοσυκλέτες, ώστε να μην γίνεται καν κάποια αναφορά σε αυτά. Παράλληλα, ο κόσμος το έχει τούμπανο, ότι στους δρόμους κυκλοφορούν ασυντήρητα σαπάκια, τρακαρισμένα και επισκευασμένα όπως-όπως, με τόνους στόκου κάτω από το χρώμα και ακατάλληλες επισκευές σε κατεστραμμένα μεταλλικά τμήματα που τελικά θυσιάζουν την παθητική ασφάλεια – χωρίς εύκολο τρόπο εντοπισμού. Για να μην αναφερθούμε σε οχήματα... παλιατζήδων, πλανόδιων περισυλλεκτών ή και συγκεκριμένης «ευάλωτης» ομάδας πληθυσμού, τα οποία απλά είναι υπεράνω κάθε ελέγχου! Αυτά τα οχήματα δεν είναι επικίνδυνα;
Πλέον και στην χώρα μας, υπάρχουν υπηρεσίες όπως αυτή της Motocert, που πραγματοποιεί επιτόπιους ελέγχους ευθυγράμμισης και κατάστασης πλαισίου για οποιαδήποτε μοτοσυκλέτα, εκδίδοντας ανάλογο πιοστοποιητικό πάνω σε διεθνείς προδιαγραφές. Αν ο οποιοσδήποτε αναβάτης ή υποψήφιος πωλητώς/αγοραστής μοτοσυκλέτας έχει αμφίβολίες, μπορεί να ανατρέξει στις υπηρεσίες αυτές, για να μετρήσει το όχημα ενδιαφέροντος. Μάλιστα, από την στιγμή που τα πιστοποιητικά που εκδίδονται έτσι, βασίζονται σε συγκεκριμένες προδιαγραφές, είναι και μη αμφισβητήσιμα, και συμπληρωματικά του εθνικού ΚΤΕΟ.
Πάμε και παρακάτω.
Η κατάσταση του οδικού δικτύου πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο σε όλη την επικράτεια. Οι πόλεις δεν είναι πλέον οδηγήσιμες. Γεμίσαμε με αυτοκίνητα, σε μία πόλη που δεν χωράει άλλα, που χρειάζεσαι μία ώρα και παραπάνω για να κάνεις 10 χιλιόμετρα τις ώρες αιχμής, αλλά το πρόβλημα είναι ο έλεγχος στο σκαρί των μοτοσυκλετών; Αντί να αναγνωριστούν, ως η λύση σε ένα πρόβλημα διαρκώς επιδεινούμενο;
Σε μία χώρα γεμάτη λακούβες, όπου μπορεί να σκοτωθείς πέφτοντας απλά σε μία, με την μεταχείριση σου από το ΕΚΑΒ να έχει την μορφή λαχείου ή... βύσματος (ανάλογα με την κοινωνική σου τάξη!). Σε μία χώρα που, πριν καν λύσει βασικά κυκλοφοριακά προβλήματα της, γεμίζει την πρωτεύουσα με «εισπρακτικές» κάμερες AI, και πάλι «για το καλό» μας – και το καλό της τσέπης άλλων. Και ξαφνικά, σε τηλεοπτική παρέμβαση, τίθεται ζήτημα ασφαλείας από τις μοτοσυκλέτες; Ε, όχι! Κάπου υπάρχει και ένα όριο!
Πείτε μας την γνώμη σας στα σχόλια.
