Του Απόστολου Μιστιλόγλου

Φωτογραφίες: Απόστολος Μιστιλόγλου / Sensa Sport Photography

Τιμές

BMW S 1000 R 2025: Από 17.500 € 

BMW M 1000 R 2025: Από 25.100 €

Για το 2025, η BMW προχώρησε σε ανανέωση στα 4κύλινδρα μοντέλα της – τα S και M 1000 R, όπως και τα S και M 1000 RR. Πιο εμφανείς αλλαγές δέχθηκαν τα «γυμνά» S/M 1000 R που πλέον έρχονται με νέο look, περνώντας σε μία νέα «γενιά» και ενσωματώνοντας ακόμα περισσότερα γονίδια της Superbike μοτοσυκλέτας σε τεχνικό επίπεδο.

Για να γνωρίσουμε και να οδηγήσουμε τις νέες μοτοσυκλέτες, η BMW μας ταξίδεψε μέχρι την Cartagena της Ισπανίας – μία όμορφη πόλη στα νοτιοανατολικά της χώρας, στην περιοχή της Murcia, η οποία έχει μία πίστα όχι τόσο γνωστή ως προς το παγκόσμιο σκηνικό των αγώνων, αλλά μία από τις top επιλογές για δοκιμές και διοργάνωση track day από όλη την Ευρώπη. Η εκδήλωση περιελάμβανε όλες τις μοτοσυκλέτες της S 1000 σειράς και για αυτό, εμείς θα τις χωρίσουμε σε διαφορετικά άρθρα, ξεκινώντας από τις naked της σειράς, S 1000 R και M 1000 R 2025.

BMW S 1000 R και M 1000 R 2025 – Τι αλλάζει

Αρχικά, και τα δύο μοντέλα έχουν νέα σχεδίαση – τέλος ο «μονός» προβολέας εμπρός, σειρά έχουν δύο προβολείς σε αισθητική «ματιών», που αγριεύουν αισθητά την εμπρός εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. Είχαμε ήδη δει από κοντά το μοντέλο, στα πλαίσια του BMW Motorrad Roadshow 2025 στο Καπανδρίτι και η εντύπωση μας παρέμεινε ίδια – μπορεί η αλλαγή στην εμφάνιση να είναι μικρή, αλλά η επίδραση στο σύνολο είναι μεγάλη και δίνει στην μοτοσυκλέτα μία νέα «ανάσα». H Μ εκδοχή του μοντέλου ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο, χάρη στα αεροδυναμικά πτερύγια, τα καλύμματα συμπλέκτη και γεννήτριας στον κινητήρα, την νέα σέλα αλλά και την κοντύτερη βάση πινακίδας. Εννοείται ότι τα δύο μοντέλα έχουν διαφορετικές χρωματικές επιλογές – στα μοντέλα της δοκιμής, το M 1000 R μας εμφανίστηκε με μαύρο «ντύσιμο» και έντονη την παρουσία του Carbon, ενώ από την άλλη το S 1000 R ήταν διαθέσιμο σε μαύρο και το πιο φανταχτερό μπλε/κίτρινο – για το οποίο με ευνόησε η τύχη και μου έλαχε ο... αριθμητικός κλήρος, μιας και το οδήγησα και φωτογραφήθηκα με αυτό. Σίγουρα σπάει η μαυρίλα του εξοπλισμού μου! 

Σε τεχνικό επίπεδο, τα δύο μοντέλα απέκτησαν μία κοντύτερη τελική σχέση μετάδοσης – απευθείας από το RR μοντέλο, κοντύτερη γκαζιέρα στις 58 μοίρες συνολικού ανοίγματος (από 70), ισχυρότερο κινητήρα που πλέον φτάνει τους 170 ίππους στην απλή έκδοση, επαναπρογραμματισμένο quickshifter, θύρα παροχής ρεύματος USB κάτω από την σέλα αναβάτη, αναβαθμισμένο Traction Control (DTC) και το σύστημα ελέγχου φρένου κινητήρα MSR στον βασικό εξοπλισμό, όπως και σύστημα κλήσης έκτακτης ανάγκης E-Call. Φυσικά πλέον μιλάμε και για εναρμόνιση με τις προδιαγραφές ρύπων Euro 5+. Ως προς το M 1000 R, υπάρχει χρωματική διαφοροποίηση με το υποπλαίσιο και το ψαλίδι να βάφονται σε «Platinum Grey», ενώ ο κινητήρας προέρχεται απευθείας από το RR μοντέλο, με όλους τους 210 ίππους του και νέες χαρτογραφήσεις Race Pro στα ηλεκτρονικά. Παράλληλα, το μοντέλο φέρει ρυθμιζόμενο αμορτισέρ τιμονιού, όπως και φρένα «M», σε αντίθεση με τα Brembo του βασικού μοντέλου – οι χαρακτηριστικές μπλε δαγκάνες.   

Ένα όπλο ανάμεσα στα πόδια σου

Αγαπημένη... φρασεολογία του ειδικού και όχι μόνο τύπου, ειδικά πριν κάποια χρόνια προτού η «πολιτική ορθότητα» δείξει τα δόντια της. Είχα ήδη πάρει την πρώτη μου επαφή από την BMW S 1000 R 2025 οδηγώντας την για λίγο, στο BMW Motorrad Roadshow. Γνωρίζοντας όμως ήδη, ότι θα την οδηγούσα ξανά στα πλαίσια αυτής της διεθνούς παρουσίασης, επιφυλάχθηκα και δεν έγραψα κάτι περισσότερο, μέχρι αυτή την στιγμή.

Η πρώτη εντύπωση που επιβεβαιώθηκε ξανά, από την γυμνή μοτοσυκλέτα της BMW, είναι το πόσο «συμπυκνωμένη» την αισθάνεσαι μόλις ανέβεις στην θέση οδήγησης. Το S 1000 R ζυγίζει 199 κιλά, με όλα τα υγρά και το ρεζερβουάρ γεμάτο, κατά τις δηλώσεις της BMW και το γεγονός ότι δεν ξεπερνάμε το «ψυχολογικό όριο» των 200 κιλών, φαίνεται από την αίσθηση της μοτοσυκλέτας στους επιτόπιους χειρισμούς. Στην συνέχεια... έχεις να κάνεις με μία μοτοσυκλέτα αισθητά στενή, ιδιαίτερα μικρή, που τα προηγούμενα χρόνια θα έλεγες ότι είναι 600 ή 750 κυβικών. Ανέκαθεν, ο συγκεκριμένος κινητήρας της BMW ξεχώριζε για το μικρό του μέγεθος, που επιτρέπει και στις μοτοσυκλέτες που τον φέρουν, να μην ξεφεύγουν σε διαστάσεις. Όμως τα «Single-R» μοντέλα, όπως τα αποκαλούν οι Βαυαροί, εκπέμπουν ακόμα πιο έντονα αυτή την αίσθηση, μίας και μπροστά σου δεν βλέπεις τον όγκο του πλαστικού fairing, όπως ισχύει για την RR.

Η θέση οδήγησης είναι ιδιαίτερα σπορ, αλλά δεν γίνεται υπερβολική. Επικροτώ το όχι πολύ φαρδύ και, ίσως ακόμα σημαντικότερο, ίσιο τιμόνι των Single-R, που χαλαρώνει αρκετά τα χέρια σου -ειδικά σε σχέση με την εντελώς σπορ και αρκετά πιο δύσκολη θέση οδήγησης του RR…- ενώ δεν προβληματίστηκα καθόλου από τους διαθέσιμους χώρους για τα πόδια μου και την ευελιξία τοποθέτησης που μου προσφέρει το εργονομικό τρίγωνο. Θα ήταν άδικο να σχολιάσω την προσφερόμενη άνεση από την σέλα, μίας και στον ρυθμό ενός Track-Day με 20λεπτα οδήγησης ακολουθούμενα από 40 λεπτά διάλειμμα, δεν... προλαβαίνεις να καθίσεις. More on that, σε πλήρους διάρκειας δοκιμή στην χώρα μας.

Στην οθόνη και τα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας, δεν έχουμε αλλαγές – ειδικά αν έχετε οδηγήσει ξανά τα μοντέλα αυτά της BMW. Ευχάριστη η παρουσία cruise control (στις επιλογές του έξτρα εξοπλισμού), με τα ανάλογα χειριστήρια στο αριστερό ακροτίμονο, για μεγαλύτερες αποστάσεις. Το keyless σύστημα ανάφλεξης είναι επίσης παρόν – η χρησιμότητα του μάλλον υποκειμενική και επαφίεται στις προτιμήσεις του καθενός, πάντως για οδήγηση στην πίστα πρέπει να έχεις... τσέπη στην φόρμα σου, για να βάλεις το κλειδί.   

Μυρωδιά πίστας το πρωί

Καλά διαβάσατε – όχι πίτσας, πίστας. Δηλώνω αθεράπευτα «ασφάλτινος» και η ευκαιρία να βρίσκομαι σε μία πίστα είναι η καλύτερη μου. Η σχετικά μικρή σε μήκος, ιδιαίτερα στενή, τεχνική πίστα της Cartagena έχει μόνο μία «καθαρή» ευθεία, με συνολικά 17 στροφές, από διαδοχικές και «φουρκέτες» μέχρι τις δύο παρατεταμένες K6 και K8, όπου μπορείς να είσαι με τέρμα γκάζι υπό κλίση. Είναι απολύτως κατάλληλη, για να δοκιμάσεις τόσο τον εαυτό σου, όσο και τις δυνατότητες ευελιξίας και σταθερότητας του οχήματος σου, σε συνθήκες διαρκούς εναλλαγής κατεύθυνσης.

Ξεκινώντας από το «απλό» S 1000 R, η πρώτη εντύπωση που καταγράφεται στο μυαλό σου είναι «ευκολία»: Δένεις άμεσα με την μοτοσυκλέτα και μπαίνεις στην πίστα χωρίς να ρυθμίσεις σχεδόν το παραμικρό – εκτός ίσως από τις επιλογές στα ηλεκτρονικά συστήματα, μέσω της οθόνης, κατά την αρέσκεια σου. Στην περίπτωση των μοτοσυκλετών δοκιμής μας, το S 1000 R έφερε και τις ηλεκτρονικές αναρτήσεις DDC – Dynamic Damping Control, που βρίσκονται στον έξτρα εξοπλισμό και σαφώς επηρεάζουν τον τρόπο που η μοτοσυκλέτα λειτουργεί εντός πίστας, με την δυνατότητα τους να επαναρυθμίζονται σε πραγματικό χρόνο.

Εντυπωσιακή είναι η λειτουργία του τετρακύλινδρου μοτέρ του λίτρου, που εξοπλίζει κατά βάση όλα τα μοντέλα. Τραχύς, ιδιαίτερα θορυβώδης και... νευριασμένος στο ρελαντί, έξω από την πίστα, ο κινητήρας είναι υπόδειγμα διαγωγής μέσα στην πίστα: Γεμάτος με ισχύ και ροπή παντού, ουσιαστικά χωρίς αδύναμη περιοχή, ενώ στην εκδοχή των 170 ίππων τον λες ακόμα και... εύκολο! Και αυτό, διότι η απουσία ξεσπάσματος σε βοηθά να ξεθαρρέψεις και να παίρνεις το γκάζι όλο και νωρίτερα, όλο και πιο αποτελεσματικά. Η βοήθεια των ηλεκτρονικών είναι πολύτιμη ιδιαίτερα για κάποιους με λιγότερη εμπειρία ή απλώς με το βλέμμα σε μία παραπάνω «προστασία» - και αυτό δεν είναι κατακριτέο. Αυτή είναι η συμβολή της εξέλιξης, σε μοτοσυκλέτες που παλαιότερα τις έλεγαν... σκοτώστρες, αλλά πλέον δεν είναι. Ειδικά ως προς το DTC, είναι δυνατή η μεταβολή της επεμβατικότητας του σε πραγματικό χρόνο, ανάλογα με το γλίστρημα που θέλεις από τον πίσω τροχό.

Στο κομμάτι αυτό, η αίσθηση που σου προσφέρουν οι αναρτήσεις του S 1000 R είναι αξιολογότατη, πληροφορώντας σε χωρίς... θόρυβο αλλά και χωρίς ασάφειες. Η γεωμετρία του είναι απλώς άριστη, ενώ η δυναμική του στις εντολές του τιμονιού είναι ευθύτατη, μπορείς να κάνεις την μοτοσυκλέτα ό,τι θες, όπου θες. Οι πραγματικά γρήγοροι οδηγοί, μπορεί να αντικρίσουν κάποια μικρά κουνήματα στα πολλά γκάζια, γεγονός λογικό καθώς ειδικά το S 1000 R, λογίζει και την χρήση στο δρόμο και όχι μόνο στην πίστα. Εξαιρετικής αίσθησης και δύναμης, τα φρένα της Brembo, ευχάριστα απόν το ABS σε συνθήκες πίστας, κάτι που μαρτυρά καλή ρύθμιση του.

Περνώντας στο μοντέλο M 1000 R, όλα γίνονται αισθητά πιο επιθετικά, ξεκινώντας από τον κινητήρα – εδώ έχουμε 210 ολόκληρα άλογα και η μοτοσυκλέτα δεν αστειεύεται. Από τα πρώτα μέτρα στην πίστα, η αίσθηση σε όλα είναι πιο άμεση και πιο «άκαμπτη». Σίγουρα, τα φτερά συμβάλλουν τόσο σε στατική, όσο και σε δυναμική προσθήκη φόρτισης στο εμπρός μέρος, προσφέροντας μία μεγαλύτερη ακρίβεια χειρισμού. Η μεγαλύτερη όμως αλλαγή, που μεταμορφώνει την μοτοσυκλέτα, είναι οι τροχοί Carbon M από ανθρακονήματα, με την οποία την οδηγήσαμε. Μείωση του μη αναρτώμενου βάρους και της ροπής αδράνειας με την μάζα των ζαντών να μειώνεται κατά 1,7 κιλά συνολικά, ενώ την πίσω να επιτρέπει την τοποθέτηση φαρδύτερου ελαστικού 200 χιλιοστών. Αυτές είναι πραγματικές βελτιώσεις με πραγματικό αντίκτυπο στην οδήγηση – αστραπιαίες αλλαγές κατεύθυνσης και ακόμα πιο «καθαρή» αίσθηση της ασφάλτου στα χέρια σου. 

Αν σας ενδιαφέρει σοβαρά η πίστα, η M 1000 R είναι σαφώς πιο κατάλληλη επιλογή – για ορισμένους, ίσως να είναι πιο κατάλληλη ακόμα και από το παραδοσιακά superbike, S 1000 RR! Και αυτό, λόγω της πιο πολιτισμένης θέσης οδήγησης, που φορτίζει λιγότερο τα χέρια και την μέση και σε κρατά ξεκούραστο για περισσότερη ώρα, αλλά και ευκολότερα υπό έλεγχο. Χωρίς να χάνεις την όποια πρακτικότητα στον δρόμο και σε βόλτες Κυριακής, μπορεί να σου προσφέρει η naked φιλοσοφία εργονομίας.

Στην ευθεία των περίπου 600 μέτρων της Cartagena, οι 210 ίπποι από τον Shift Cam κινητήρα μεταβλητού χρονισμού, μαζί με την έλλειψη ανεμοκάλυψης προσπαθούν να σε... πετάξουν από την σέλα, ανεπιτυχώς, μέχρι την στιγμή που έρχονται τα φρένα και οι M δαγκάνες τείνουν να σε απογειώσουν προς τα εμπρός αυτή την φορά! Φρένα με απόλυτο δάγκωμα και τεράστια διαθέσιμη ισχύ, που θα εκτιμηθούν από τους επιθετικότερους οδηγούς. Και πάλι, φυσικά, παρούσα η εποπτεία των ηλεκτρονικών συστημάτων, που ουσιαστικά δεν θα σε ενοχλήσουν ποτέ – ειδικά όσο παίρνεις τον «αέρα» σου και οδηγάς σωστότερα, πιο γραμμικά, πιο ανοικτά – άρα φορτίζοντας την μοτοσυκλέτα λιγότερο και σωστότερα.    

Alles in Ordnung

Οδηγώντας τις μοτοσυκλέτες εναλλάξ στα session της περασμένης Δευτέρας, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: Πρόκειται για δύο από τις αποτελεσματικότερες μοτοσυκλέτες της κατηγορίας τους, εξαιρετικά στημένες, άριστα εκτελεσμένες ως συνταγή – που μυρίζουν γερμανική «τελειομανία» και σίγουρα απευθύνονται εντονότερα και στην λογική – όχι μόνο στο συναίσθημα. Οι πολύ απαιτητικοί έως και οδηγικά... αχάριστοι, μπορεί να σταθούν στον χαρακτήρα του I4 μοτέρ, που χάνει κάτι από εκρηκτικότητα σε σχέση με V2/V4 επιλογές. Οι πιο «νηφάλιοι» και οι λιγότερο γρήγοροι/γλήγοροι, θα εκτιμήσουν την ευκολία οδήγησης και προσαρμογής που σου φέρνουν τα Single-R από το πρώτο κιόλας ραντεβού, θέτοντας τις βάσεις για μία μακροχρόνια, ουσιαστική σχέση.

Προσωπική μου επιλογή; Σίγουρα το M μοντέλο – πιο «to the point» σε όλα τα επίπεδα. Αλλά ακόμα σκέφτομαι το από κάθε άποψη πιο προσιτό S 1000 R… Και τα σχεδόν 7 χιλιάρικα παραπάνω, για το M μοντέλο, θα τεθούν σε κρίση από τον τελικό αγοραστή, αφού σου εξασφαλίζουν άλλο μοτέρ, 40 παραπάνω ίππους, τα φτερά και παραπάνω εξοπλισμό – αλλά εξοπλισμός όπως οι ζάντες Carbon M παραμένουν στα εξτρά, ενώ σίγουρα πρέπει να εντρυφήσετε στην λίστα επιπλέον εξοπλισμού και για τα δύο μοντέλα, για να τα αποκτήσετε όπως ακριβώς θέλετε. Περιμένουμε να τα οδηγήσουμε ξανά, στις ελληνικές συνθήκες και πιθανότατα εκτός πίστας, αλλά στους πάντα αμφιλεγόμενους δρόμους μας...

Κράνος αναβάτη: Arai Quantic (MC Motor Import – Arai Hellas)