Του Απόστολου Μιστιλόγλου

Φωτογραφίες: Βασίλης Κωστάκος 

Triumph Scrambler 400 XC Τιμή: Από 7.190 ευρώ 

Τα καλά πράγματα φαίνονται, και πρέπει να λέγονται. Όταν είχα την τύχη να δοκιμάσω την Triumph Speed 400, δύο χρόνια πριν, ο τίτλος που επέλεξα για το κείμενο μου ήταν «’Αριστα, με την πρώτη;» Τόσο καλή εντύπωση πέτυχε η Speed 400, που τότε ήταν το πρώτο δείγμα της ολοκαίνουργιας ινδο-βρετανικής συνεργασίας. Τώρα η Triumph έκανε το επόμενο βήμα. Τροχοί με ακτίνες. Νέες λεπτομέρειες στην εμφάνιση. Και, εδώ, ένα από τα ωραιότερα χρώματα στην βιομηχανία. Γνωριστείτε, με την Scrambler 400 XC.

E-ντυ-πω-σι-α-κή!

Πόσο ακόμα να ομορφύνει; Πόσο; Η 400 XC είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές μοτοσυκλέτες που πέρασαν από τα χέρια μου τον τελευταίο χρόνο. Κλασική ομορφιά – καλλίγραμμη, στρογγυλεμένη, με τις καμπύλες σε πρώτο πλάνο, με εξαιρετική έκφραση του ρετρό, στο οποίο η Triumph έχει ούτως ή άλλως πείρα δεκαετιών. Και επειδή τα «χωμάτινα» στοιχεία στην 400X δεν ήταν αρκετά, η 400 XC αναβαθμίζεται με ακτινωτούς tubeless τροχούς. Το χρώμα που βλέπετε εδώ, το Racing Yellow, χρεώνεται εξτρά – 125 ευρώ, όπως και το σκούρο γκρίζο Storm Grey.

Tο Scrambler 400 XC τα πάει εξίσου καλά, στην ενδελεχή εξέταση στην λεπτομέρεια, το φινίρισμα αλλά και στην ποιότητα. Η κατασκευή του, όπως είναι γνωστό, γίνεται από την Bajaj στην Ινδία και η αισθητή ποιότητα του είναι τόσο καλή, που η Scrambler 400 XC θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι... «Proudly Made in India!» Διότι η περηφάνια, δεν έχει να κάνει με μία σημαία και ένα σήμα, αλλά με αποτελέσματα. Άξια συγχαρητηρίων η εικόνα στο κομμάτι αυτό, και αυτό είναι στοιχείο προστιθέμενης αξίας για όσους την αγοράσουν. Δίνει το δικαίωμα σε όσους αποφάσισαν να επενδύσουν σε αυτή, να αισθάνονται ότι τα λεφτά τους έπιασαν τόπο. Τα όχι και λίγα λεφτά, για να τα λέμε και όλα – το κρατάμε αυτό για επανεξέταση πιο κάτω.

Και φιλόξενη, και παιχνιδιάρα

Η θέση οδήγησης είναι πολύ καλά υπολογισμένη, τουλάχιστον για τα άτομα «μέσου όρου» ύψους, αλλά και με περιθώρια να φιλοξενήσει ψηλότερους/ες χωρίς πρόβλημα, χάρη στον χώρο για τα πόδια. Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες, τα 175 εκατοστά της αφεντιάς μου φιλοξενούνται άνετα, μάλιστα τα πόδια μου τίθενται σε ορθές γωνίες και το σώμα μου πολύ ελαφρά προς τα εμπρός. H τελική εντύπωση είναι «engaging» - σε εμπλέκει, σε κάνει κομμάτι της μοτοσυκλέτας. Τα γεωμετρικά και εργονομικά χαρακτηριστικά της 400 XC, είναι ίδια με αυτά της 400 X – ίδιο ύψος σέλας, πλάτος τιμονιού, ίχνος και γωνία κάστερ. Το ζύγισμα και ο μοχλοβραχίονας που προσφέρει το τιμόνι, την κάνουν αρκετά εύκολη τόσο στις στατικές/επιτόπιες μανούβρες, όσο και σε λεπτούς χειρισμούς κατά την οδήγηση. Μιλώντας για τα κιλά, είμαστε στα 186 με την μοτοσυκλέτα πλήρη υγρών, νούμερο όχι και τόσο χαμηλό, που επαφίεται βεβαίως και στην εκτεταμένη χρήση ατσαλιού και στην γενικότερη κατασκευαστική προσέγγιση. Το καταλαβαίνεις, ότι δεν έχεις να κάνεις με μία μοτό «κατηγορίας φτερού», που και αυτό από μόνο του είναι μία ρετρό αναφορά.

Μόλις ανέβεις στην Scrambler 400 XC, ενισχύεται η αίσθηση ότι έχεις μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος, από ότι πραγματικά έχεις. Η σέλα είναι μετρίως σκληρή, αλλά ακόμη και σε διαδρομές άνω των δύο ωρών, δεν κατάφερε να με κουράσει αρκετά, ώστε να κατέβω ή να επιδιώξω στάση. Αν το κάλυμμα της δεν γλιστρούσε λίγο παραπάνω από το ιδανικό, θα ήταν ακόμα καλύτερα. Εντός πόλης, δεν τίθεται θέμα άνεσης, ούτε και ευχρηστίας. Στα 835 χιλιοστά από το έδαφος, ένα άτομο «μέσης διάπλασης» βρίσκει σε κάθε περίπτωση έδαφος. Τα μαρσπιέ έχουν αφαιρούμενα ελαστικά πατάκια, βγάζοντας τα οποία αποκαλύπτεις οδόντωση – χρήσιμο για εκτός δρόμου εξερευνήσεις όταν θα λασπώσεις και η μπότα σου θα χρειάζεται κάτι «θετικό» για να πιαστεί.  

Και για τον συνεπιβάτη, τα πράγματα δεν είναι άσχημα. Η πίσω σέλα, χωριστή σαν τμήμα αλλά ενιαίας αισθητικής, έχει τον ίδιο τύπο γεμίσματος και μπορεί να προσφέρει την ίδια άνεση, αλλά το κάλυμμα δίνει την ίδια εντύπωση ελαφράς ολισθηρότητας. Η ενιαία πίσω χειρολαβή υπάρχει μεν, δεν την λες και από τις μεγαλύτερες, δε. Τα πίσω μαρσπιέ όμως δεν είναι πολύ ψηλά τοποθετημένα, ήτοι δεν θα στριμώξουν το δεύτερο άτομο, ενώ ένα προστατευτικό στην εξάτμιση αποτρέπει στενές επαφές των υποδημάτων με το ζεστό τελικό.

Πολλά υποσχόμενη γνωριμία

Θα το βάλεις μπροστά και θα… αρχίσεις να αισθάνεσαι τον έρωτα. Ομολογώ ότι, όταν γνώρισα το TR μοτέρ στο Speed 400, περίμενα μία πιο «βαριά» και αργή λειτουργία, σαν σε παλαιότερους μονοκύλινδρους. Όμως η προσωπικότητα του τελικά με κέρδισε, για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς, το ότι στο ξερόγκαζο, νομίζεις ότι ανοίγεις έναν κινητήρα από κάποια enduro και όχι απαραίτητα ρετρό! Ευρύς και έντονος ήχος, περισσότερο με ξερά «σκασίματα» στο γκάζι, που θα μπορούσε να αποδοθεί και στον αυλό εξάτμισης με διάμετρο... μπουρί, που βγαίνει από την κεφαλή! Από το ξερόγκαζο όμως, παίρνεις τις πρώτες εντυπώσεις, ενός πολύ ζωηρού κινητήρα, με ένα εξίσου καλό σύστημα ηλεκτρονικού γκαζιού ride-by-wire να τον ελέγχει. Λάβαμε σχόλια αναγνωστών σχετικά με προβλήματα σβησιμάτων της μοτοσυκλέτας, εν στάσει ή εν κινήσει, ωστόσο εμείς, τουλάχιστον στο δοκιμαστικό τεμάχιο, δεν γίναμε μάρτυρες ούτε μίας περίπτωσης. Όπως και να έχει, όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά και τα σχόλια έχουν ήδη μεταφερθεί στην αντιπροσωπεία.

Η φιλικότητα της Scrambler 400 XC, ταιριάζει γάντι με τον διασκεδαστικό χαρακτήρα του κινητήρα. Είναι σαν δύο φίλοι που ο ένας συμπληρώνει τον άλλο. Και με την ύπαρξη του τρίτου – του αναβάτη-, η παρέα ολοκληρώνεται και περνάει καλά. Με το που κυλίσουν οι τροχοί της 400 XC στους δρόμους της πόλης, ο κινητήρας σε προκαλεί να τον «ανοίξεις» -και να απολαύσεις συναρπαστικές επιδόσεις. Ταυτόχρονα, όμως, αν παραμείνεις πιο συγκρατημένος, κινείσαι με ηπιότερους ρυθμούς και έχεις τον έλεγχο σε όλα τα επίπεδα. Η αίσθηση μετακίνησης με το 400 XC τείνει σαφώς περισσότερο προς το «fun to ride» και όχι προς μία εξεζητημένη ποιότητα κύλισης, και αυτό είναι πλήρως δικαιολογήσιμο.

Η όλη οδηγική συμπεριφορά, σου προσδίδουν μία σιγουριά και μία διάθεση οδήγησης που συναντάς σε μεγαλύτερα κατασκευάσματα «αναψυχής-ελεύθερου χρόνου». Εδώ, και με ευπρόσδεκτες πινελιές ευκολίας. Ο συμπλέκτης είναι εξαιρετικά μαλακός και εύχρηστος, ενώ οι ταχύτητες αλλάζουν γενικά απροβλημάτιστα. Η απόδοση ισχύος των 40 ίππων (36 στον τροχό) είναι χορταστική, αλλά όχι υπερβολική, ιδίως στο φάσμα κάτω από τις 5.000 -6.000 στροφές όπου την χαρακτηρίζεις και ήπια. Υπάρχει, ωστόσο, ένα αισθητό «σκαλοπάτι» απόδοσης, όταν ανεβάζεις τις στροφές πάνω από το προαναφερθέν φάσμα, που δεν είναι και ό,τι καλύτερο – πιθανότατα, απόρροια των αναγκών συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές Euro 5+. Θα καλούσαμε την Triumph να επανεξετάσει την χαρτογράφηση στο μεταβατικό αυτό φάσμα, για να μιλάμε για πραγματική βελτίωση ενός μελανού σημείου.

Οι αναρτήσεις είναι αρκούντως καλά ρυθμισμένες και αρκετά ισορροπημένες, για τις απαιτητικές ανάγκες κίνησης εντός της μέσης ελληνικής πόλης. Η απορρόφηση των κακοτεχνιών γίνεται εν γένει καλά, με κάποιες νευρικότητες στις πολύ έντονες εγκάρσιες ανωμαλίες, κυρίως από το πιο σκληρό εμπρός πιρούνι – το οποίο όμως αποκτά σκοπό, όταν ανεβάσεις ρυθμούς. Το αμορτισέρ, μου άρεσε ως προς τον τρόπο λειτουργίας του καθώς είναι πρόθυμο να απορροφήσει «πολύ πράμα», ίσως να έδινα ένα κλικ παραπάνω στην προφόρτιση του ελατηρίου, για το εύρος χρήσεων του Scrambler 400 XC, όμως, οι ρυθμίσεις που έκανε η Triumph στις κατά τα άλλα «κλειστές», μη ρυθμίσιμες αναρτήσεις, είναι αξιόλογες. 

Ο μονοκύλινδρος κινητήρας διατηρεί το επίπεδο κραδασμών του αρκετά χαμηλά, παρά την φύση του. Θα τους αισθανθείς περισσότερο, στο ψηλότερο φάσμα των στροφών του, αν και στην πόλη θα μείνεις ούτως ή άλλως έξω από αυτό, κατά κύριο λόγο. Αξίζει να αναφέρουμε ότι, το βράδυ, η απόδοση του φωτιστικού σώματος είναι αξιόλογη, αν και το όμορφο προστατευτικό καγκελάκι, δημιουργεί μικρή σκίαση στην δέσμη.

Διδακτορικό στο Braap – Εντός και εκτός δρόμου

Όταν ζητήσεις περισσότερα θα ανακαλύψεις περισσότερα – και σίγουρα θα αγαπήσεις το Scrambler 400 XC παραπάνω. Παρά τά ένα-δυό σημεία του που θα θέλαμε βελτιωμένα, κατά την γνώμη μας, ένα εκ των οποίων η αίσθηση του εμπρός φρένου. Η 4πίστονη ακτινική της Bybre έχει μεγάλη επιβραδυντική δύναμη, σε κάθε περίπτωση επαρκή για το μοντέλο, όμως η αίσθηση στην μανέτα είναι ξύλινη και μέτρια. To πίσω φρένο συμμετέχει ιδανικά προσφέροντας και αρκετά καλή αίσθηση αλλά και δυνατότητες παιχνιδιού με την ουρά, αν επιλέξεις το Off-Road ABS, που σταματά την επέμβαση στον πίσω τροχό. Απόλυτα απαραίτητο για χωμάτινες ανησυχίες και μπράβο στην Triumph, που το συμπεριέλαβε.

Στους πιο ζωηρούς ρυθμούς, νιώθεις ότι η Triumph έχει επιλέξει ένα συνολικά «κοντό» γρανάζωμα στην μετάδοση, στο οποίο οφείλεται και μέρος της ζωηρότητας του XC. Περισσότερο, θα το αισθανθείς κινούμενος σε συνθήκες εθνικής/αυτοκινητόδρομου, όπου το μοντέλο έχει τελική στα 160 χλμ/ώρα στο κοντέρ, ενώ κρατά ταχύτητες ταξιδιού (120-130) με το στροφόμετρο στις 8.000 στροφές και εκει γύρω. Και το αισθάνεσαι, με την εμφάνιση ενός επιπέδου υψίσυχνων κραδασμών, και το ακούς λίγο παραπάνω – δεν έχεις όμως πρόβλημα να διατηρήσεις την ταχύτητα που θες. Και επειδή ο κινητήρας είναι σαφώς πιο... χαρούμενος πάνω από τις 6-7.000 στροφές, εξηγείται και η κατανάλωση του που θα «παίξει» στο επίπεδο των 5 λίτρων στα 100 χιλιόμετρα. Παρόμοια τιμή, είχα λάβει και από το Speed 400, o συνάδελφος Σπύρος την είχε ρίξει και κάτω από 4,5 λίτρα/100 χιλιόμετρα, σε κάθε περίπτωση, με το ρεζερβουάρ στα 13 λίτρα, κάνεις πάνω από 250 χιλιόμετρα με ένα γέμισμα.

Στον επαρχιακό, θα απολαύσεις την σπορ οδήγηση αν θέλεις, με το Scrambler να αντιμετωπίζει ικανότατα το στρίβειν χάρη και στην εργονομία του, αλλά και τις στιβαρές αναρτήσεις με πρωταγωνιστή το πιρούνι. Βάζεις με φόρα, ανοίγεις δυνατά στην έξοδο και το 400 XC είναι ξύπνιο, στην «τσίτα» και σε παρασέρνει στην απόλαυση, χωρίς να γίνεται πολύ αθλητικό λόγω και του 19άρη εμπρός τροχού.

Στο χώμα, το παιχνίδι συνεχίζεται αλλά και εντείνεται κατά τις ορέξεις σου. Πρώτο πράγμα: Βάζεις την Off-Road ρύθμιση και κλείνεις το Traction Control, απελευθερώνοντας την ολίσθηση του πίσω τροχού με φρένο η γκάζι. Όμως η Scrambler 400 XC δεν ολισθαίνει με το «καλημέρα σας»: Το στήσιμο της, τα ελαστικά της και ο τρόπος λειτουργίας των αναρτήσεων, εξασφαλίζουν γενναία πρόσφυση σε πολλές εκτός δρόμου συνθήκες. Πρέπει να προσπαθήσεις, για να «ξεκολλήσει», και αν! Για τους πιο αρχάριους, αυτό έχει σημασία κάνοντας την εμπειρία πιο ασφαλή και πιο εύκολη. Μπορείς να περάσεις από κομμάτια διαφόρων επιπέδων δυσκολίας, έχοντας πάντα στο μυαλό ότι οι διαδρομές των αναρτήσεων είναι στα 150 χιλιοστά, εμπρός και πίσω. Εννοείται ότι αν είσαι αρκετά πιο έμπειρος και απαιτητικός στο χώμα, θα φέρεις την XC στα όρια της πιο γρήγορα και μπορεί να μην είναι καν η κατάλληλη για σένα. Δεν είναι κακό αυτό. Όμως, για κάποιον που ξεκινάει τώρα ή απλώς κάνει κάποιες διελεύσεις, η XC είναι και κατάλληλη και ικανή. Βοηθά ακόμα περισσότερο, το καλό ζύγισμα που ήδη συζητήσαμε, αλλά και τα ικανά φρένα.

Ούτως ή άλλως, η πεμπτουσία του Scrambler 400 XC είναι αλλού. Είναι μία κατ’ εξοχήν μοτοσυκλέτα lifestyle, που θα την επιλέξεις κυρίως διότι σου αρέσει, διότι σε εκφράζει αυτή η ρετρό μόδα στις μοτό. Προς τιμήν της, όμως, δεν είναι μόνο «εφέ» και εμφάνιση. Είναι μία μοτοσυκλέτα που δεν υπόσχεται μόνο, αλλά κάνει. Αποφεύγει δε, να υποσχεθεί περισσότερα από όσα κάνει. Θα σε βάλει στο πνεύμα και στην Triumph άποψη και, πολύ πιθανόν, θα σε οδηγήσει να γνωρίσεις τα μοντέλα στα 900 και 1.200 κυβικά, για την επόμενη αγορά σου... 

Το κάτι παραπάνω – σε όλα τα επίπεδα

Η πλατφόρμα ήταν εξαιρετική. Η πρώτη scrambler έκφραση της, μάλλον συγκρατημένη. Όχι όμως και η δεύτερη, αυτή που έχουμε μπροστά μας εδώ. Η Scrambler 400 XC είναι χωρίς καμία αμφιβολία, η πιο ενδιαφέρουσα μοτοσυκλέτα της σειράς 400 κυβικών της Triumph. Διατηρεί μία κορυφαία, τηρουμένων των αναλογιών, ποιότητα κατασκευής, όλα όσα επαινέσαμε εξαρχής όσον αφορά το μοτέρ και το στήσιμο της, ενώ ταυτόχρονα ομορφαίνει σε ακαταμάχητο βαθμό. Αναμφισβήτητα, είναι μία μεσαία μοτοσυκλέτα άξια προσοχής, με την οποία θα ζήσεις πολύ ωραίες στιγμές. Έτσι ίσως θα δικαιολογήσεις και τα 7.190 ευρώ τιμής, ολίγον «τσιμπημένα» μπορεί να αισθανθεί κανείς, μίας και η διαφορά τόσο από το Speed 400, όσο και το Scrambler 400X, είναι μετρήσιμη, ενώ κατά περιπτώσεις το Scrambler 400 XC είναι πιο ακριβό από άλλα δικύλινδρα μοντέλα παρόμοιου ύφους. Όμως το πού και πώς θα ξοδέψει κάποιος τους πόρους του, είναι ένα θέμα προσωπικό που δεν επιδέχεται απάντηση. Όπως και να έχει, το Scrambler 400 XC είναι, σαφώς, το καλύτερο από τα μοντέλα της σειράς του, λόγω του εύρους κοινού που προσελκύει, της εμφάνισης του και της ποιότητας του.

Εξοπλισμός Αναβάτη (Motomarket)

Κράνος: MT Jarama

Γάντια: Nordcode X-Force

Παντελόνι: Nordcode Stelvio

Μποτάκια: Nordcode Boulevard