Κάθε μορφής ανατροπή μπορύμε να πούμε πως είχε το ολλανδικό grand prix, με την Aprilia να έχει σαρωτική εμφάνιση, καθώς κατέλαβε τις 3 πρώτες θέσεις. Μπορεί την pole position και τα πρωτία του αγώνα να είχε για τα 2/3 του ο Jorge Martin, ωστόσο ο Raul Fernandez είχε άλλα πλάνα, εκτοπίζοντας τον. Αργότερα και όντας δυνατός στο τέλος για ακόμα μια φορά, ο Ai Ogura έδωσε το δικό του ρεσιτάλ, παρά το γεγονός ότι έμεινε σε κάποια φάση με κολλημένο τον πίσω μηχανισμό ύψους, ξύνοντας τη μοτοσυκλέτα του κυριολεκτικά στην άσφαλτο. Έτσι, αφενός πέρασε και τον teammate του παίρνοντας τη νίκη, αφετέρου έφερε το πρώτο 1-2 της Trackhouse Aprilia και σε κανονικό αγώνα - μετά το χτεσινό Sprint. Το μεγάλο γεγονός ωστόσο, είναι πως κατάφερε να υψώσει τη σημαία της Ιαπωνίας 22 χρόνια μετά το Makoto Tamada. 

Την 4η θέση κατέλαβε ένας φρενήρης Fabio Di Giannantonio, μετά από επικές μάχες με τους αδερφούς Marquez που του επέφεραν και ποινή Long Lap. Ήρωας του αγώνα μπορεί να χαρακτηριστεί και ο Alex Marquez που παρά τη 12η θέση εκκίνησης και τους πόνους από την πτώση της Παρασκευής τερμάτισε 5ος. Στην 6η θέση κανονικά τερμάτισε ο αδερφός του, Marc, ωστόσο μια ποινή για όρια πίστας στο φινάλε του στέρησε μια θέση, η οποία "χαρίστηκε" στον Enea Bastianini. Πολύ -μα πολύ- πίσω του και στην 8η θέση, ακολούθησε ο Fabio Quartararo, με τους Brad Binder και Alex Rins να κλείνουν τη 10αδα.

Φυσικά, από τον αγώνα δεν έλειψαν και τα απρόοπτα, με το Marco Bezzecchi να αποχαιρετά το προβάδισμα στο πρωτάθλημα καθώς έπεσε με πολλά χιλιόμετρα, δίχως ωστόσο η κατάσταση του να εμπνέει ανησυχία. Στον πρώτο μόλις γύρο έπεσε (ξανά) και ο Joan Mir, με τη σειρά των πτώσεων να ακολουθεί ο Franco Morbidelli. Τον αγώνα τους ωστόσο εγκατέλειψαν προδομένοι από τις μοτοσυκλέτες τους και οι Francesco Bagnaia καθώς και Toprak Razgatlioglu, με τον Pedro Acosta επίσης να καταλήγει στα paddock νωρίς ένεκα πόνων στο χέρι.

Αποτελέσματα Αγώνα