Αλιεύσαμε το φωτογραφικό υλικό του παρόντος άρθρου, από τα κοινωνικά δίκτυα και μοτο-ομάδες, στις οποίες προσφάτως ανέβηκαν ποστ με δυστυχώς αναμενόμενα για την Αθήνα γεγονότα, που όμως κατά περιπτώσεις ξεφεύγουν. Το θέμα έχει να κάνει με το παρκάρισμα μοτοσυκλετών και δικύκλων εν γένει και την «δέσμευση» χώρου στον οποίο ίσως θα μπορούσε να χωρέσει και αυτοκίνητο, στο δρόμο και σε εν γένει ανοικτές-δημόσιες θέσεις στάθμευσης.
Εδώ να κάνουμε την απαραίτητη αναφορά και στο επίσημο, πλέον, κείμενο του νέο Κ.Ο.Κ. σε σχέση με την στάθμευση: Σύμφωνα με το άρθρο 38, παρ. 5, «Τα οχήματα που βρίσκονται σε στάση ή στάθμευση, επιβάλλεται να τοποθετούνται παράλληλα με την οριογραμμή του οδοστρώματος και επί της πλευράς που αντιστοιχεί στην κατεύθυνση κυκλοφορίας τους, εκτός αν ορίζεται με σήμανση διαφορετικά.» Εξαιρετικά αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, αν και είχε γίνει εκτενής και γραπτή αναφορά στην νομοθέτηση και του «κάθετου» παρκαρίσματος, τελικά κάτι τέτοιο δεν συμπεριλήφθηκε ποτέ στο τελικό κείμενο του Κ.Ο.Κ. που είναι τώρα σε ισχύ.
Άρα, το προβλεπόμενο παρκάρισμα των μοτοσυκλετών, παραμένει το παράλληλο-οριζόντιο, σαν αυτοκίνητο με απλά λόγια.
Δυστυχώς όμως στην Αθήνα, που ήδη πνίγεται στο αυτοκίνητο, αυτό σημαίνει αναπόφευκτο εκνευρισμό σε οδηγούς αυτοκινήτων, ενώ συνηθέστατη είναι η τακτική «δέσμευσης» θέσης στάθμευσης με δίκυκλο, για αυτοκίνητο που… έφυγε και επιστρέφει σε λίγο. Το αν είναι ηθικό ή όχι κάτι τέτοιο, δεν θα το εξετάσουμε σε αυτό το άρθρο, αλλά θα αναφέρουμε ξανά, ότι είναι απολύτως νόμιμο.
«Αν ξανακρατήσεις θέση θα φας λουκέτα»
Πολλοί οδηγοί αυτοκινήτων και κάτοικοι επιστρατεύουν, όπως φαίνεται, το «ραβασάκι» προς τους δικυκλιστές που σταθμεύουν σε ανοικτές θέσεις, διεκδικώντας θέση για το αυτοκίνητο τους. Το χειρότερο από τα παραδείγματα αυτά αποτελεί αυτό με το κατάφωρα απειλητικό σημείωμα ενός, σύμφωνα με τα κοινωνικά δίκτυα, κυρίου ο οποίος μάλιστα εκτύπωσε πολυάριθμα χαρτάκια (!!!) για να τα έχει για τα «θύματα» του! Οι λέξεις μιλούν από μόνες τους.
Σε άλλες περιπτώσεις, το σημείωμα είναι σαφώς ευγενέστερο, αλλά και πάλι έχει ως στόχο ένα κατά τα φαινόμενα απολύτως νόμιμα παρκαρισμένο δίκυκλο – με την πινακίδα του και όχι ένα «σκουπίδι κατάληψης θέσης.
Το πρόβλημα στάθμευσης στην Αθήνα, δεν οφείλεται στους μοτοσυκλετιστές και δεν τους βαραίνει με ευθύνη, νομικά τουλάχιστον, να προβλέπουν το παρκάρισμα αλλά και τις… αντιδράσεις των άλλων. Δυστυχώς, τους δικυκλιστές βαραίνει ακόμα το αιώνιο ερώτημα: Στις πλατείες, δεν μας θέλετε, στα πεζοδρόμια δεν μας θέλετε, στον δρόμο δεν μας θέλετε, που να τις βάλουμε; (Σουτ, πιπέρι).
Το ηθικό κομμάτι της υπόθεσης – γιατί υπάρχει-, το αφήνουμε στην κρίση του καθενός. Αλλά δεν γίνεται να μην αναδείξουμε και να μην καταδικάσουμε τα φαινόμενα που προέρχονται από την «άλλη πλευρά». Αμφότερες πλευρές, πάντως, καλά θα κάνουν να συνειδητοποιήσουν ότι όλοι έχουμε το νόμιμο δικαίωμα σε μία ασφαλή, «καθαρή» στάθμευση, και όσο το δυνατόν πιο «κοινωνική», για να είμαστε όλοι καλά με όλους.
