Του Απόστολου Μιστιλόγλου

Φωτογραφίες: Τάκης Μανιάτης

Husqvarna Svartpilen 801 Τιμή: 12.480 €

Η Husqvarna εδώ και καιρό αποτελεί το πλέον «premium-lifestyle» κομμάτι του KTM Group, όσον αφορά την γκάμα μοντέλων δρόμου και Adventure. Οι ανάλογες διαθέσεις, είχαν ήδη εκφραστεί, από την παρουσίαση των πρώτων «βελών», τα Vitpilen και Svartpilen 701, αρχικά με τον μονοκύλινδρο κινητήρα του Group, το 2018. Η σχεδιαστική προσέγγιση νεωτεριστική, διαφορετική, κατά αρκετούς αμφιλεγόμενη. Όμως η Husqvarna έδωσε πνοή σε δύο νέες σχεδιαστικές εκφράσεις του ύφους των café racer και των scrambler, σε... «avant-garde νεορετρό» θα έλεγε κανείς. Όπως και να έχει, η ώρα της ανανέωσης έφτασε, με τα μοντέλα όχι απλά να σκαρφαλώνουν στα 800 κυβικά, αλλά και να αποκτούν τον νέο, δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα LC8c.

Το Svartpilen 801, είναι το πρώτο από τα δύο νέα «βέλη», που δοκιμάζουμε. Δεν τα λέμε βέλη τυχαία, αυτό ακριβώς σημαίνει στα σουηδικά, η λέξη pilen, με τις λέξεις vit και svart να σημαίνουν λευκό και μαύρο αντίστοιχα.

Ε ναι, αυτό είναι ομορφότερο

Το αισθητικό γούστο είναι υποκειμενικό, αλλά μέχρι ένα σημείο. Σίγουρα το Svartpilen 701 τόλμησε, πρότεινε ιδιαίτερα «ομαλές» γραμμές και αίσθηση «κάλυψης» της μοτοσυκλέτας στα σημεία, από πλαστικά τμήματα. Όμως το 801 είναι ακόμη πιο «άγριο», μοιάζει να κουβαλά ακόμη περισσότερη λεπτομέρεια και, πάνω από όλα, μοιάζει περισσότερο με μοτοσυκλέτα και όχι κάποιο concept που θα δεις στις εκθέσεις. Το φανάρι μπροστά απογυμνώθηκε από το κάλυμμα του, το μπροστινό μοιάζει πιο επιθετικό με την χρήση του δεύτερου δισκόφρενου, η ουρά με την περισσότερο ανυψωμένη εξάτμιση είναι σαφώς ωραιότερη. Αν το πρώτο Svartpilen ήταν δήλωση, τώρα το 801 είναι δήλωση με σωρεία επιχειρημάτων.

Μεγάλη έμφαση έχει δοθεί -αυτό έλειπε- στο φινίρισμα. Παραδείγματα, το κάλυμμα της σέλας, η απόληξη της εξάτμισης, η αναγραφή του ονόματος της μάρκας στο εσωτερικό του εμπρός προβολέα, ο θυρεός Husqvarna στο πίσω μέρος του ρεζερβουάρ, ακριβώς μπροστά από την σέλα. Τα έχεις όλα... εκτός από περισσότερς χρωματικές επιλογές – ζήτημα είναι, όμως, αν τις χρειάζεσαι. Αλλίως, δεν θα το έλεγαν «μαύρο βέλος»...

-Συνετάξω τω δικύλινδρω εν σειρά; -Συνεταξάμην!

Έλα εντάξει, όποιος λέει ότι οι δικύλινδροι εν σειρά είναι βαρετοί κινητήρες, απλούστατα δεν έχει οδηγήσει τον σωστό. Ευτυχώς, σε θέμα απόδοσης, λειτουργίας και αντιληπτού μεγέθους-βάρους, ο LC8c του KTM group είναι σωστός και κάτι παραπάνω. Από τους πρώτους δικύλινδρους της αυτής φιλοσοφίας στην αγορά, με τον οποίο γνωριστήκαμε περίπου του 2017 και το 790 Duke – πάνω στο οποίο βασίζεται βαρέως, ούτως ή άλλως, το Svartpilen 801. Δύο σετ πιστόνια και μπιέλες κινούν 799 κυβικά εκατοστά μίγματος ανά κύκλο, σε αρμονική συνεργασία με έναν στροφαλοφόρο με γωνία 285 μοίρες στα κομβία του, όλα κλεισμένα σε ένα αλουμινένιο κάρτερ τόσο συμπαγές σε διαστάσεις, που ευχόμουν να είχα διαθέσιμο ένα μοτέρ από Suzuki Dr. Big 800, για να τα μετρήσω!

Μικρός στο μάτι, αλλά όσο μεγάλος απαιτείται σε όλα τα άλλα, αποδεικνύεται ο LC8c. 105 ίπποι «χλιμιντρίζουν» στο εσωτερικό του, με το δυναμόμετρο του Power House στην Δάφνη να επιβεβαιώνει τους 95,5 από αυτούς, στον πίσω τροχό. Και, στον έλεγχο του, μία κεντρική μονάδα «φορτωμένη» με ρυθμίσεις και επιλογές, ειδικά αν επιλέξετε το έξτρα πακέτο ηλεκτρονικών που «ξεκλειδώνει» την Dynamic Mode. Μιλάμε για δυνατότητα να ρυθμίσεις την απόκριση του γκαζιού, την λειτουργία του Traction Control, το φρένο κινητήρα αλλά και πόσο τα ηλεκτρονικά θα επιτρέπουν την ολίσθηση του πίσω τροχού και την... σούζα. Τα πάντα στο πιάτο. Στα πιο «μηχανικά», ο συμπλέκτης είναι της PASC, τύπου ολίσθησης-υποβοήθησης, ενώ τα γρανάζια της 4^ης, 5^ης και 6^ης σχέσης έχουν υποστεί υαλοβολή, για «μέγιστη αξιοπιστία», σύμφωνα με τα λόγια της ίδιας της Husqvarna. 

Μια κάποια αίσθηση πολυτέλεας

Αυτό που αντιλαμβάνεσαι εξαρχής με το Svartpilen 801, είναι η απτή αίσθηση ποιότητας κατασκευής και φινιρίσματος της μοτοσυκλέτας, με τα υλικά να δείχνουν «διαλεχτά» και την συναρμολόγηση αρτιότατη. Περιμένεις, άλλωστε, τουλάχιστον κάτι τέτοιο, από μία premium μοτοσυκλέτα που απέχει από τις πιο προσιτές επιλογές της κατηγορίας. Το «σατινέ» χρωματικό φινίρισμα, συμπληρώνει η τύπου suede σέλα για τον αναβάτη αλλά και τον συνεπιβάτη – η οποία προσφέρει καλό κράτημα, αλλά και μέτρια σκληρότητα που δεν κουράζει σε γενικές γραμμές – ίσως σε μεγαλύτερα ταξίδια, μία στάση να κριθεί απαραίτητη. Στα «μείον» η απουσία χειρολαβών ή τρόπου κρατήματος για τον συνεπιβάτη σας – πιθανή «θυσία» στον βωμό του στυλ. Το τιμόνι, ιδιαίτερα φαρδύ και με έξτρα «μπαράκι» στο κέντρο του, εξυπηρετεί και το scrambler ύφος της μοτοσυκλέτας, ενώ ταυτόχρονα γίνεται ιδανικός μοχλός ελέγχου. H αίσθηση υψηλής ποιότητας συνεχίζεται και στους διακόπτες και τα γκριπ, και στην οθόνη TFT που πετυχαίνει να μην είναι παράταιρη με το στυλ του μοντέλου. Η αίσθηση των διακοπτών (τύπου «tactile button» με αισθητό κλικ κατά πλειοψηφία) είναι πολύ ικανοποιητική, ενώ οι μανέτες συμπλέκτη και φρένου ρυθμίζονται.

Ανεβαίνοντας στο «πιλοτήριο», ως ένας αναβάτης απολύτως στον μέσο όρο ύψους, διαπίστωσα ότι η εργονομία θέτει τον κορμό σου σε ένα ελαφρύ σκύψιμο (όχι υπερβολικό, που σε κουράζει), την στιγμή που τα μαρσπιέ κλείνουν ελάχιστα τα γόνατα σου. Ο χώρος για το εσωτερικό των μηρών γύρω από το ρεζερβουάρ είναι άπλετος και πιστεύουμε ότι και άτομα αρκετά ψηλότερα από το 1,75-1,80 θα βολευτούν επιτυχώς. Ένα μικρό εύρος μετακίνησης εμπρός-πίσω στην σέλα υπάρχει, όχι όμως μεγάλο λόγω του σχήματος της αλλά και του «στοπ» στο ρεζερβουάρ. Ο συνεπιβάτης, όπως είπαμε και πιο πάνω, έχει μεν πιο περιορισμένο χώρο, αλλά το επίπεδο σχήμα της σέλας σε συνδυασμό με την ευπρόσδεκτη σκληρότητα της, τελικά κάνουν τις βόλτες για δύο πιο εύκολη υπόθεση, από ότι αρχικά πιστεύει κανείς – και εμείς, μαζί. Στην μοτοσυκλέτα δοκιμής, συμπεριλαμβανόταν και το μικρό ζελατινάκι πάνω από το φανάρι (ανήκει στον έξτρα εξοπλισμό), που συμπληρώνει ελαφρώς την εμφάνιση, ενώ αλήθεια... δεν σε νοιάζει και πολύ, που δεν προσθέτει ιδιαίτερα σε ανεμοκάλυψη.

Οι αισθήσεις της ακοής και της αφής

H εμπειρία σου με το Svartpilen ξεκινά με την εκκίνηση του μοτέρ – Πατάς το tactile κουμπί της μίζας, που σου θυμίζει πλήκτρο κινητού τηλεφώνου σε αίσθηση και νιώθεις σαν να στέλνεις εντολή, στον εκκινητήρα του... μαχητικού, που βρίσκεται μακριά σου! Ο ήχος του LC8c είναι κροταλιστός, μεταλλικός, υπόσχεται αλητεία και αίσθηση ισχύος. Η απόκριση στο full ride-by-wire γκάζι είναι αμεσότατη, θαυμάσια, δεν σκέφτεσαι καν ότι δεν μεσολαβεί τίποτα μεταξύ του χεριού σου και της πεταλούδας, εκτός από ένα ποτενσιόμετρο. Απόλυτα αναμενόμενο, το γραφικό καλωσορίσματος στην TFT οθόνη πολλαπλών ενδείξεων, που κάνει μία χαρά την δουλειά της – αν και «πήζει» από πληροφορία στην επιλογή Dynamic χάνοντας κάτι από την ευαναγνωσιμότητα της κατά τα άλλα. Μόνο εκεί, όμως.

Η ροπή του 800άρη δικύλινδρου είναι σούπερ αρκετή, για δυνατές εκκινήσεις και επιταχύνσεις από στάση, ακόμη και με ελάχιστα ανοικτό το γκάζι. Απλά, κουμπώνεις την 1^η σχέση στο κιβώτιο, χειριζόμενος την κάπως βαριά μανέτα του συμπλέκτη (με μηχανικό έλεγχο, με ντίζα δηλαδή), αλλά το «άρπαγμα» από τα χαμηλά είναι οφθαλμοφανές. Ο συνδυασμός ήχου από την εισαγωγή και την εξάτμιση, είναι γεμάτος στα αυτιά σου και σε χορταίνει κάνοντας σε να ανοίγεις το γκάζι με την παραμικρή ευκαιρία. Η αίσθηση του σασμάν, ελαφρώς πιο σκληρή από το ιδανικό, είναι ένα σημείο στο οποίο σταθήκαμε σαν παρατήρηση, όπως και σε ένα ανεπιθύμητο «ξεκούμπωμα» σχέσης σε κατέβασμα από μία αθώα σουζίτσα – δεν αποκλείεται όμως, να μιλάμε για ένα μεμονωμένο περιστατικό, για την δοκιμαστική μοτοσυκλέτα που έχει... κακοποιηθεί κατά τι.

Όμως η αισθητική εμπειρία δεν περιορίζεται στα της ακοής, αλλά περνά και στην αφή, με τους ελαφριούς κραδασμούς και τις δονήσεις από την ανάφλεξη, να φτάνουν επιτυχώς στα χέρια και το σώμα σου, συνδέοντας σε ακόμα περισσότερο με την εμπειρία. Έτσι, και σε συνδυασμό με την αξιολογότατη ποιότητα κύλισης και σταθερότητα της μοτοσυκλέτας, η κίνηση σε περιβάλλοντα πόλης και διαδρομών ρουτίνας, γίνεται ευχάριστη. Στο πλευρό του αναβάτη τα φρένα με την εξαιρετική απόδοση που σου εμπνέουν ασφάλεια, το «οπλοστάσιο» ηλεκτρονικών που μαζεύει κατά πολύ τα λάθη σου, αλλά και οι αναρτήσεις με ισορροπημένες ρυθμίσεις για να σε κρατούν άνετο.

Το Svartpilen 801 είναι ο ορισμός της φάσης «business το πρωί, νυχτοπερπατήματα το βράδυ». Σε πάει στην δουλειά σου και στα πήγαινε-έλα σου όσο... ατσαλάκωτος θέλεις εσύ, κάτι που εξαρτάται από το πως θα την οδηγήσεις. Μπορείς να κρατήσεις τους ρυθμούς χαμηλά χωρίς η μοτοσυκλέτα να «δυσφορεί», όπως κάποιες άλλες πιο hardcore επιλογές. Μπορείς όμως να ρυθμίσεις τα ηλεκτρονικά σε λιγότερο αυστηρή Mode και να ξεκινήσεις το παιχνίδι – εκμεταλλευόμενος το wheelie control, να παίζεις με σούζες μικρές ή μεγάλες, όπως επίσης και πλαγιολισθήσεις, πάλι με δυνατότητα ρύθμισης του Slide Control, αν έχεις επιλέξει το πακέτο Dynamic.

Όταν πέφτουν οι μάσκες

Με μοτοσυκλέτες σαν την Svartpilen 801, το μόνο που περιμένεις είναι να τελειώσει η εβδομάδα και η ρουτίνα, για να ανέβεις στη σέλα και να ξεδιπλώσεις όλες τις δυνατότητες της μοτοσυκλέτας. Κάτω από το «sur mesure» κοστούμι του μαύρου βέλους, κρύβεται άλλωστε το «νυστέρι» το 790 Duke και δεν κρύβεται καθόλου καλά... Βγες στην αγαπημένη σου επαρχιακή διαδρομή, για τις οποίες το Svart λυσσάει, και άνοιξε τέρμα το γκάζι. Το άριστο σε γενικές γραμμές στήσιμο της μοτοσυκλέτας επιτρέπει την οδήγηση σε πολύ γρήγορους ρυθμούς και επιθετικούς χειρισμούς στο γκάζι και το φρένο. Για οποιαδήποτε... αμφιβολία, οι αναρτήσεις προσφέρουν εκτεταμένη ρυθμισιμότητα, για να τις φέρεις εκεί που θέλεις να είναι.

Η ακρίβεια χειρισμού είναι απαράμμιλη με τα ελαστικά MT-60 της Pirelli που φορούσε η μοτοσυκλέτα δοκιμής να αποδίδουν εξαιρετικά για τις περιστάσεις. Πάντα αποκρινόμενος αμεσότατα στις εντολές του γκαζιού, ο LC8c λυσσάει ηχητικά και αποδοτικά στις ψηλές στροφές, ενώ το Quickshifter του -που χρησιμοποιεί ένα διαφορετικό από τα συνηθισμένα αισθητήρα τύπου «μάτι») λειτουργεί αποδεκτά καλά, σε ανεβάσματα και κατεβάσματα. Η προαναφερθείσα εργονομία, εξασφαλίζει τον απόλυτο έλεγχο όταν οι ρυθμοί ανεβαίνουν. Και τώρα, η ώρα της απενεργοποίησης των ηλεκτρονικών «χαλιναριών»... Αν μπεις στα μενού, βάλεις ABS στην επιλογή Supermoto και κλείσεις... ότι μπορείς να κλείσεις από βοηθήματα, έχεις μία πολύ δυναμική μοτοσυκλέτα που μπορείς να την κάνεις του χεριού σου. Το πίσω φρένο σου δίνει απόλυτο έλεγχο σε ντριφταρίσματα και το θετικότατο γκάζι, στο οποίο αναφερθήκαμε επανειλημμένα, είναι σύμμαχος σου στα παιχνίδια με την ουρά.

Σε αποδράσεις με ευθεία και εθνική, το μόνο στο οποίο θα σταθείς, είναι η απουσία ανεμοκάλυψης. Πιθανόν όμως, δεν σε ενδιαφέρει, αν έχεις επιλέξει το Svartpilen. Γιατί δεν είσαι χαζός/ή, ξέρεις ότι μία «γυμνή» μοτοσυκλέτα, από κάπου θα χάσει. Μόλις η βόλτα σου τελειώσει, σε κάποιο πρατήριο καυσίμων, διαπιστώνεις ότι η μέση κατανάλωση σου «παίζει» γύρω από το 6 ή και ελαφρώς παραπάνω, τιμή αναμενόμενη καθώς τα 105 άλογα χρειάζονται... το σανό τους.

Για συνειδητοποιημένους «διττούς χαρακτήρες»

Συμπέρασμα; Αντί συμπεράσματος; Λοιπόν, το Svartpilen 801 είναι μία εξαιρετική «spinoff» μοτοσυκλέτα, που παντρεύει με επιτυχία το κομμάτι του στυλ και του design, με αυτό της οδηγικής συμπεριφοράς. Ότι και να πιστεύει κανείς για το KTM Group (διότι υπάρχουν και οι πολωμένες απόψεις εκεί έξω), οι μοτοσυκλέτες που παράγουν τα τελευταία χρόνια, είναι εξαιρετικές εκεί που μετρά πραγματικά: στην οδήγηση. Έχουν όμως και το αντίτιμο τους: Στα 12.480 ευρώ και χωρίς τα σημαντικά εξτρά, με κυριότερο την Dynamic σουίτα, το Svartpilen 801 έχει απόσταση προς τα πάνω από τον «μέσο όρο» της ευρύτερης κατηγορίας του. Είναι, όμως, αυτό που είναι, με επώνυμες αναρτήσεις, έναν από τους καλύτερους κινητήρες σε θέμα απόδοσης και χαρακτήρα in the business, το δικό του στυλάκι, την υπογραφή KTM στο στήσιμο. Την ορέγεσαι; Πάρτη, χωρίς δεύτερη σκέψη. Ποιος άλλωστε πισωπάτησε στην τιμή, όταν επιλέγει μία μοτοσυκλέτα που του αρέσει 1000%;   

Βρείτε τα ελαστικά Mitas που ταιριάζουν στην μοτοσυκλέτα σας εδώ