Του Απόστολου Μιστιλόγλου

Φωτογραφίες: Τάκης Μανιάτης

Η Royal Enfield το «παίζει» πολύ καλά, το παιχνίδι της δημιουργίας νέων μοτοσυκλετών. Ταγμένη στις «χρυσές εποχές» του παρελθόντος, διατηρεί συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στις μοτοσυκλέτες της, όπως η εμφάνιση και η μηχανολογική προσέγγιση. Όταν όμως παρουσιάστηκε το νέο Interceptor Bear 650, ως μοντέλο 2025, φαινόταν ότι κάτι έχει αλλάξει.

Το νέο μοντέλο είναι βασισμένο στο Interceptor μεν, αλλά έχει βελτιώσεις, η κυριότερη των οποίων είναι η εμπρός ανάρτηση, πλέον με ανεστραμμένο πιρούνι, όπως και το νέας φιλοσοφίας όργανο. Οι τροχοί, 19 και 17 ιντσών με ακτίνες, είναι επίσης νέοι για το Bear, αλλά ότι και να λέμε στην «θεωρία», οι πραγματικές εντυπώσεις σχηματίζονται με την από κοντά επαφή.

Καλλιστεία σε 2 τροχούς

Μα τι ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ μοτοσυκλέτα scrambler! Εδώ έχουμε ένα απτό παράδειγμα της «κλασικής ομορφιάς», που ξεπερνάει επιτυχώς όλες τις νόρμες, την εξέλιξη, την μόδα, τις μοντέρνες τάσεις και αναδύεται ακόμη, μετά από 60 και βάλε χρόνια, στο προσκήνιο. Καμπύλες και κύκλοι παντού, μηχανολογική γύμνια, μίας και με την συγκεκριμένη φιλοσοφία κινητήρα, δεν έχεις να κρύψεις πολλά – σε αντίθεση με τους σημερινούς, πανίσχυρους αλλά σε πολλές περιπτώσεις άσχημους στο μάτι κινητήρες. Μάλιστα το μοντέλο της δοκιμής μας, μάς ήρθε σε μία από τις δύο πιο «ήσυχες» στο μάτι αποχρώσεις – καθώς υπάρχει και η Two Four Nine, που  φέρει και τον αριθμό 249 στο number plate στο πλάι και βάφει το πλαίσιο σε ένα λαμπερό σμαραγδί πράσινο!

 Εκτός από την εμφάνιση, κορυφαία είναι και η δουλειά στις λεπτομέρειες του φινιρίσματος, κάτι που έχουμε μάθει να περιμένουμε από την Royal Enfield – επί παραδείγματι, προσέξτε το λογότυπο στον εμπρός LED προβολέα, την εμφάνιση της ονομασίας της μάρκας σε πολλαπλά σημεία πάνω στην μοτοσυκλέτα, ακόμη και ως σχέδιο στην σέλα, το μπόλικο χρώμιο, κλπ. Η γενναιόδωρη χρήση μετάλλου, όπως π.χ. ακόμα και στα καβούκια των διακοπτών στο τιμόνι, ανεβάζει κι άλλο την αίσθηση ποιότητας και, κατά κάποιον τρόπο, την... ένδειξη της ζυγαριάς. Όμως, στα 214 κιλά που φτάνει το Bear... δεν ξεφεύγει και πάρα πολύ, αν δεχθούμε ότι πλέον οι μοτοσυκλέτες δυσκολεύονται αρκετά, να ελαφρύνουν περαιτέρω, λόγω των νέων ηλεκτρονικών, των προδιαγραφών ρύπων που φέρνουν βαρύτερες εξατμίσεις αλλά και των κοστών των ελαφριών υλικών... 

Υπεράνω όλων η αίσθηση

Ανεβαίνεις λοιπόν στην θέση οδήγησης και αντιλαμβάνεσαι αρχικά, το πώς αισθάνεσαι μία μοτοσυκλέτα που «έχει κατασκευαστεί σαν όπλο», ανάμεσα στα πόδια σου. Η αίσθηση του βάρους είναι σαφώς υπαρκτή, αλλά τρομερά «συμπυκνωμένη» και μπορείς να την κάνεις κουμάντο σε στατικές μανούβρες, σχετικά εύκολα. Σχετικά, λέμε, διότι μία μικρή συνήθεια στον χειρισμό με τα χέρια την θέλεις, ενώ το κόψιμο του τιμονιού είναι μικρότερο από το ιδανικό και αυτό το καταλαβαίνεις και εν κινήσει. Πέρα όμως από αυτό, η εντύπωση της ποιότητας κατασκευής είναι μία από τις καλύτερες που θα απολαύσεις σε σημερινή μοτοσυκλέτα, η Royal Enfield δεν αστειεύεται εδώ.

Στην αίσθηση χρήσης συμβάλλουν τα πάντα με τον τρόπο τους. Η σέλα, που είναι αρκούντως χαμηλά τοποθετημένη, στα 830 χιλιοστά, είναι στενή λόγω σχήματος – και επιτρέπει τεράστια ελαστικότητα καθίσματος κατά μήκος, αν είσαι μονοκάβαλο. Στον αντίποδα, είναι αρκετά σκληρή στο γέμισμα της και κυρίως, στις περιοχές που βρίσκουν ακριβώς ανάμεσα στα πόδια σου, γεγονός που θα γίνει αισθητό σε μεγαλύτερης διάρκειας διαδρομές. 

Το τιμόνι είναι αρκετά φαρδύ -στα 855 χιλιοστά, με το συμπάθιο- και όχι πολύ ψηλό, άρα δεν σου κουράζει τα χέρια, δημιουργώντας επιτυχώς την αίσθηση μεγάλου μοχλοβραχίονα για τον χειρισμό της μοτοσυκλέτας, εντός αλλά και εκτός ασφάλτου. Αισθάνεσαι ότι πιάνεις τον ταύρο από τα κέρατα -ή, στην συγκεκριμένη περίπτωση, την αρκούδα, αν και δεν έχει κέρατα...

Η αίσθηση υψηλής ποιότητας κατασκευής συνεχίζεται από τους διακόπτες και τον τρόπο που λειτουργούν, από τα γκριπ και τις παχιές, χορταστικές στην αίσθηση μανέτες – οι οποίες, σημειωτέον, είναι και οι δύο ρυθμιζόμενοι. Οι αναρτήσεις, πριν καν ξεκινήσεις να οδηγείς, φαίνεται ότι λειτουργούν πολύ καλά στα γνωστά στατικά «πηδηματάκια», είναι σφιχτές αλλά όχι τσιμέντο, ενώ όπως θα δούμε παρακάτω, το πιρούνι είναι πραγματικά κορυφαίο σε λειτουργία και αίσθηση. Και αυτή την εμπειρία ακουστικών και απτικών ερεθισμάτων, ολοκληρώνει ο κινητήρας μόλις τον βάλεις μπροστά. Γυρίζει «αργά» και βαριά, ακούγεται μπάσα και βρυχάται με το άνοιγμα του γκαζιού, μεταδίδοντας αρκετούς επιθυμητούς κραδασμούς στα χέρια και το κορμί σου.

Θα απορροφηθείς αβίαστα

Μία εβδομάδα δοκιμών αρκεί, για να καταλάβεις ότι η Royal Enfield Bear έχει πετύχει την αποστολή της. Πώς; Όταν ψάχνεις για αφορμές, για να βγάλεις βόλτα το μηχανάκι με κάθε ευκαιρία, τότε ναι, κάτι γίνεται σωστά στην ψυχολογία σου! Η Bear είναι άκρως απολαυστική και, ακόμα καλύτερα, άκρως χρησιμοποιήσιμη σε κάθε περιβάλλον – φυσικά, με τα ανάλογα σημεία που αξίζουν προσοχής, ανάλογα με το που κινείσαι. Δεν είναι απλώς μία μοτοσυκλέτα Σαββατοκύριακου και αναψυχής, ούτε είναι απαιτητική οδηγικά: Είναι ένας δίτροχος σύντροφος (ή μία, βάλτε το φύλο που σας βολεύει) που έχει βάλει σκοπό της ύπαρξης του την ευχαρίσηση σου.  

Μέσα στην πόλη, ο δικύλινδρος και η γεμάτη του ροπή από τα χαμηλά, διαπρέπουν και παίζουν τον πρώτο ρόλο. Με στροφαλοφόρο στις 270 μοίρες, και ο δικύλινδρος της Royal Enfield ακούγεται και ροπιάζει σαν V2, ενώ η αίσθηση βαριών κινούμενων μερών στο εσωτερικό του είναι εξόφθαλμη: Δεν εκτινάσσεται στις ψηλές στροφές στο άνοιγμα του γκαζιού, αλλά γεμίζει απειλητικά το στροφόμετρο παράγοντας ροπή σαν κινητήρας ντίζελ! Στις 4.000 στροφές μπορείς να ρολάρεις όλη την ημέρα, στις 5.000 μέχρι τις 7.000 είσαι στην ελαστική περιοχή του κινητήρα και δεν απολαμβάνεις μόνο ικανή απόδοση, αλλά και υπέροχο ήχο – πιο τραχύ και έντονο μέχρι τον κόφτη. Μαζί με την ροπή πάντως καταλαβαίνεις και αρκετή από την θερμότητα του μοτέρ, οπότε για το καλοκαίρι πρέπει να είσαι προετοιμασμένος/η.

Το μικρό κόψιμο του τιμονιού θα χρειαστεί να το μάθεις λίγο, φιλτράροντας στην κίνηση της πόλης, όπως και την αίσθηση του βάρους -αναμενόμενα. Ο συμπλέκτης και ο επιλογέας ταχυτήτων έχουν πολύ ευχάριστη αίσθηση και «βάρος» στον χειρισμό τους και η κλιμάκωση του σασμάν συμμαχεί με το μοτέρ υπέρ εθιστικών επιταχύνσεων. 

Το όργανο είναι ουσιαστικά μία κυκλική TFT οθόνη, με την ταχύτητα σε κεντρική θέση και το στροφόμετρο να καλύπτει την περίμετρο του, όντας απόλυτα ευανάγνωστο αν απαιτείται. Ο χειρισμός της οθόνης γίνεται από το Joystick στο αριστερό ακροτίμονο και δύο επιπλέον πλήκτρα και τα μενού είναι αρκετά εύκολα, ώστε να τα συνηθίσεις με 1-2 μέρες τριβή. Η μοτοσυκλέτα σου δίνει την δυνατότητα να απενεργοποιήσεις το ABS, προφανώς για εκτός δρόμου κίνηση. Παράλληλα, μπορείς να συνδέσεις και το κινητό σου τηλέφωνο με την οθόνη, αν θέλεις αν απολαύσεις επιπλέον δυνατότητες όπως πλοήγηση – ή, αν προτιμάς, να βάλεις βάση κινητού στο μεσαίο μπαράκι του τιμονιού.

Η ποιότητα κύλισης είναι πιο τραχιά από, ας πούμε, την «μέση» μοτοσυκλέτα καθημερινής χρήσης, αλλά εδώ έχουμε και ελαστικά μικτού προσανατολισμού, και ακτινωτούς τροχούς, που τελικά προσθέτουν σε αίσθηση, δεν σου τη χαλάνε. Κατά την διάρκεια της δοκιμής, εστίασα την προσοχή μου στο πιρούνι και πόσο καλά δουλεύει, τόσο απορροφώντας τις κακοτεχνίες όσο και εξασφαλίζοντας σταθερότητα στους πιο γρήγορους ρυθμούς. Την εντύπωση μου προσυπέγραψε αβίαστα, ο κ. Μανιάτης, που... δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην γοητεία της μοτοσυκλέτας την μέρα της φωτογράφησης, ζητώντας την για βόλτα.  «Καταπληκτικό μπροστινό» είπε λακωνικά και, όταν μιλάει ο Τάκης για μοτοσυκλέτα, εσύ σιωπάς και ακούς. 

Η πίσω ανάρτηση είναι αρκετά πιο σφιχτή και σκληρή σε αίσθηση, εν μέρει αποτέλεσμα και της παλιομοδίτικης διάταξης των δύο απλών αμορτισέρ χωρίς μοχλικό. Και πάλι, όμως, η Royal Enfield και η Showa, που παρέχει τις αναρτήσεις εμπρός και πίσω, πέτυχαν ικανοποιητικό αποτέλεσμα, τηρουμένων των αναλογιών. Η ουρά είναι σφιχτή μεν, αλλά προσφέρει πολύ καλή πρόσφυση, ενώ υπό πίεση μόνο θα διακρίνεις ελαφριά νευρικότητα που, στα έμπειρα χέρια, είναι και παιχνίδι.

Παίξε εντός, παίξε εκτός

Και στις βόλτες ελεύθερου χρόνου, είναι που λάμπει ο χαρακτήρας του Bear 650. Όντας λίγο επιφυλακτικός στην αρχή, για τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης, η δοκιμή τους στην πράξη καταλάγιασε τις αμφιβολίες μου. Απολαμβάνεις σεβαστό κράτημα εντός δρόμου, όπως και καλή συμπεριφορά εκτός, χωρίς γλιστρήματα. Στις επαρχιακές στροφτερές διαδρομές, η γεμάτη απόδοση του κινητήρα σε κερδίζει, με το γκάζι διάπλατα ανοικτό και το Bear διατηρεί εύκολα μεγάλες μέσες ταχύτητες, με εξαιρετική αίσθηση. Σαφώς, λόγω τύπου πλαισίου και πίσω ανάρτησης, λειτουργεί καλύτερα με πιο ανοικτές γραμμές και πιο γραμμικές, ομαλές, «μεγάλες» κινήσεις στο τιμόνι, αλλά δεν διστάζει να πλαγιάσει αρκετά, αν δώσεις την εντολή. Πολύ καλά λειτουργούν τα φρένα της, εμπρός και πίσω. Ειδικότερα το μπροστινό, έχει εξαιρετική αίσθηση και φοβερή δύναμη – κλείνει στόματα, όσων κοροϊδεύουν τους μονούς δίσκους και τις διπίστονες δαγκάνες! Σύμμαχος του φρένου είναι βέβαια και το άριστο πιρούνι, που φορτίζει ορθά το ελαστικό και σου επιτρέπει έτσι να επιβραδύνεις πάρα πολύ δυνατά, χωρίς φόβο, αλλά με πολύ πάθος. Και το πίσω φρένο, στην συγκεκριμένη περίπτωση και λόγω κατανομής βάρους, κάνει αρκετή από την δουλειά της πέδησης, ενώ με το ABS απενεργοποιημένο, λειτουργεί ως αρωγός σε πλαγιολισθήσεις κατά βούληση.

Στο παιχνίδι στο χώμα, η Bear 650 είναι μία αποκάλυψη. Σαφώς όχι με την έννοια, της «απόλυτης προσπέλασης» ή του Enduro εργαλείου, με την μοντέρνα έννοια. Αλλά, με την έννοια της απίστευτα εύκολης οδήγησης που προσφέρει. Κατά κάποιον τρόπο, το βάρος της Bear γίνεται σύμμαχος της στο χώμα, βοηθώντας την μοτοσυκλέτα να πατά κάτω και να «χαράζει» το μονοπάτι της, ενώ το χαμηλό κέντρο βάρους της δεν σε δυσκολεύει και δεν σε φοβίζει. Τεράστιος παράγοντας η ψυχολογία, στην οδήγηση – και, αν νιώθεις καλά και ασφαλής με την μοτοσυκλέτα σου, είναι σίγουρο ότι θα οδηγείς καλύτερα. Αυτό το κάνει εξαιρετικά, η Bear 650, στα εκτός δρόμου μονοπάτια. Ο τρόπος απόδοσης του κινητήρα, χωρίς ξεσπάσματα αλλά με πλούσια ροπή παντού και οι εξαιρετικές αναρτήσεις, συμβάλλουν και αυτές στο παιχνίδι. Η γεωμετρία της θέσης οδήγησης επιτρέπει και την όρθια στάση, αν και το τιμόνι εδώ θα χρειαζόταν να είναι πιο ψηλά για ακόμη καλύτερο αποτέλεσμα.

Για τους πιο εκδρομικούς και αναβάτες μεγαλύτερων αποστάσεων, αρκεί μόνο να υπολογίσεις ότι η ανεμοκάλυψη για το Bear δεν προβλέπεται, φυσιολογικό μεν αλλά για να μην το ξεχάσεις, δε. Αν η σέλα ήταν λίγο πιο μαλακή και διαφορετικά γεμισμένη, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα σε μία τέτοια χρήση. Με ρεζερβουάρ στα 13,7 λίτρα και την μέση κατανάλωση στο επίπεδο των 5 με 5,5 λίτρων στα 100 χιλιόμετρα, μιλάμε για 250 χιλιόμετρα αυτονομίας περίπου.   

Ο... αλήτης της καρδιάς σου 

Η Bear είναι το πιο «φρέσκο» μέλος της οικογένειας των μοντέλων 650 κυβικών της Royal Enfield και θέτει σοβαρή υποψηφιότητα να είναι και το καλύτερο εξ αυτών. Είναι βελτιωμένο στα σημεία – ως όφειλε-, έχει τον ίδιο θαυμάσιο κινητήρα που γουστάρουμε εξαρχής σε αυτή την γκάμα, λειτουργεί υπέροχα και κάνει τα πάντα, με γενναία δόση άποψης και χαρακτήρα. Δύσκολα αντιστέκεσαι σε κάτι τέτοιο... Και στην τιμή, το Bear 650 ξεκινά από τα 7.490 ευρώ, στην Petrol Green απόχρωση που βλέπουμε εδώ, ενώ η τιμή του αλλάζει ανάλογα με το χρώμα που θα επιλέξετε – με την ακριβότερη, κατά τα αναμενόμενα, να είναι η 249, στα 7.790 ευρώ. Τιμή σε κάθε περίπτωση ενδιαφέρουσα και ανταγωνιστική, για την μοτοσυκλέτα που τελικά αποκτάς και απολαμβάνεις, με πολύ έντονη την μοναδικότητα – το αν θα δικαιολογήσετε τα επιπλέον ευρώ, για τα διαφορετικά χρώματα, το αφήνουμε στην κρίση σας...  

Ευχαριστούμε την MC Motor Import - Arai Hellas για το κράνος Concept-XE για τις ανάγκες της δοκιμής.   

Βρείτε τα ελαστικά Mitas που ταιριάζουν στη μοτοσυκλέτα σας εδώ