Της Δήμητρας "Τζο" Λαδά 

Φωτογραφίες: Τάκης Μανιάτης

Η επέκταση της γκάμας για την ιταλική εταιρία Fantic ξεκίνησε στο τέλος του 2024, με το λανσάρισμα του πρωτοτύπου του Stealth 125, στην EICMA. Με αυτόν τον τρόπο η εταιρία από το Barzago (μια ανάσα από το Μιλάνο, το παγκόσμιο κέντρο της κομψότητας) ξεφεύγει από το πλαίσιο στο οποίο μας έχει συνηθίσει, δηλαδή τις μοτοσυκλέτες enduro, motocross, Caballero και τα ηλεκτρικά ποδήλατα, θέλοντας να μπει στην καρδιά μας με ένα streetfighter που κερδίζει στα σημεία. Και λέγοντας «σημεία» εννοούμε την καινοτομία και την ιταλική φινέτσα.

Ιταλίδα με τα όλα της

Να είναι που θυμίζει σε «κοψιά» λίγο από Ducati; Το έντονο κόκκινο σε συνδυασμό με το μαύρο σίγουρα το κάνουν αυτό. Η εξάτμιση φέρνει λίγο σε Panigale. Τα χρυσά καλάμια, επίσης. Η μάσκα είναι καθαρό streetfighter look. Κοιτώντας λίγο πιο προσεκτικά θα καταλάβω ότι το Stealth 125 κουβαλάει πολλή τεχνολογία πάνω του.

Το πρώτο που θα προσέξω ανεβαίνοντας στη σέλα είναι η TFT οθόνη 5’’. Γυρίζοντας το κλειδί, το μαύρο-κόκκινο γραφικό με το σήμα της Fantic κάνει την εμφάνισή του. Με ξεκάθαρες, μεγάλες ενδείξεις, όμορφα γραφικά κι εύκολη χρήση, μπορώ να γυρίσω από Street σε Track mode, το οποίο απενεργοποιεί το ABS στον πίσω τροχό. Φυσικά, συνδέεται με το smartphone μέσω Bluetooth και ο χειρισμός των λειτουργιών γίνεται εύκολα από τα κουμπιά στα αριστερά του τιμονιού.

Αμέσως περνάω στις ρυθμιζόμενες μανέτες, για να τις φέρω στα μέτρα μου. Πολυτέλεια για ένα 125! Είναι πράγματι τόσα πολλά αυτά που «φοράει» το Stealth, που ξεχνάω ότι βρίσκομαι σε μοτοσυκλέτα Α1 κατηγορίας. Το δικάναλο ABS, το traction control τα οποία θα μπορούν προαιρετικά να αναβαθμιστούν με cornering ιδιότητες, κάτι που υπονοεί την ύπαρξη αδρανειακής κεντρικής μονάδας στον έλεγχο του κινητήρα. Η slipper καμπάνα συμπλέκτη, τα χρυσά καλάμια διαμέτρου 41mm, η ρυθμιζόμενη monoshock πίσω ανάρτηση (ως προς την προφόρτιση του ελατηρίου). Και μετά περνάμε στο «βαρύ πυροβολικό» με το οποίο η Fantic αποφάσισε να εξοπλίσει το μικρό της streetfighter. 

Mama Italia

Το γεγονός ότι ο κινητήρας των 15hp, στο ανώτατο όριο για την κατηγορία Α1, είναι της Minarelli και όχι κουμπωτός από κάποιο δυτικοευρωπαϊκό, ιαπωνικό ή και κινέζικο μοντέλο, μου δείχνει γι’ ακόμη μία φορά πως η Fantic θέλει να κάνει τη διαφορά. Το μονοκύλινδρο, υγρόψυκτο, τετραβάλβιδο κινητηράκι των 124,66 κυβικών εκατοστών έχει σύστημα μεταβλητού χρονισμού στις βαλβίδες (Variable Valve Actuation – VVA) και μονόδρομο συμπλέκτη.

Αλλά όλα τα λεφτά δεν είναι ούτε εδώ- είναι στο πλαίσιο. Αντί να βάλει κάτι απλό, ένα σωληνωτό της σειράς ή έστω ένα χωροδικτύωμα που φοράει ο ανταγωνισμός, η Fantic αποφάσισε να τα δώσει όλα. Έστησε λοιπόν το Stealth 125 πάνω σε υβριδικό πλαίσιο, θέλοντας να πετύχει την ιδανική στιβαρότητα, μικρό βάρος σε ιδανικό κέντρο. Έτσι, σε μια βάση ατσάλινο χωροδικτύωμα εδράζει αλουμινένιο, μαύρο ψαλίδι με ενισχυτική δοκό, για να μεγιστοποιεί τη δομική ακαμψία. Αυτό συνδέεται με το πλαίσιο μέσω ασημένιων, επίσης αλουμινένιων πλακών. Με τον τρόπο αυτό η Fantic εξασφαλίζει βέλτιστη στρεπτική αντίσταση που ομολογουμένως ταιριάζει σε μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα. Είναι απίστευτο ότι έχει γίνει τόση δουλειά, με τόση λεπτομέρεια και με τέτοια απόδοση για ένα «ταπεινό» 125. Σε συνδυασμό με τις χυτές, αλουμινένιες ζάντες καταφέρνει να κρατήσει το σύνολο μόλις στα 129kg. 

Το μικρομέγαλο

Έκθαμβη ακόμα από τη δουλειά στο πλαίσιο και το ψαλίδι, ξεκινώ τη διαδρομή μου διαπιστώνοντας όλα όσα υπόσχεται η ιταλική εταιρία. Και μέσα στην πόλη, αλλά ιδιαίτερα στον αυτοκινητόδρομο θα εκτιμήσω την τρομερή αυτή δουλειά που μου προσφέρει ακρίβεια κι ευελιξία στις κινήσεις μου.

Το πιρούνι θα μου φανεί αρκετά μαλακό μέσα στην πόλη και «τόσο-όσο» εκτός. Τα φρένα των δίσκων 320mm (ακτινικό, παρακαλώ) 4 εμβόλων μπροστά και 230mm πλευστού δίσκου 2 εμβόλων πίσω, σε συνδυασμό με το ABS μου εμπνέουν σιγουριά στη λειτουργία τους. ByBre, φυσικά. Και φυσικά, με τα ελαστικά Pirelli Diablo Rosso IV (είπαμε, ιταλίδα σε όλα της) 110/70-17 μπροστά και 150/60-17 πίσω, έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στο Stealth, παρ’ όλο που δεν έχω καμμία εμπιστοσύνη στο οδικό δίκτυο. 

Η λειτουργία του κινητήρα τώρα μου θυμίζει λίγο από παπί, αφού κρατάει ψηλά τις στροφές και σε απότομη αλλαγή νιώθω ένα «πέταγμα» προς τα εμπρός.  Θα κινηθεί άνετα στα 115km/h και τις 10,000rpm σε αυτοκινητόδρομο, ενώ θα πιάσει κόφτη στα 127km/h και τις 11,200rpm. Και θα ξεχάσει να κάψει βενζίνη, άλλωστε για 125 μιλάμε. Και με 129 κιλά στεγνή, ο δείκτης θα πέσει μόλις μία μπάρα μετά από 170 χιλιόμετρα, σε πόλη αλλά και στον κόφτη.

Η σέλα είναι άνετη, το ρεζερβουάρ αρκετά στενό για να ελέγχω τη μοτοσυκλέτα αλλά στην εβδομάδα της δοκιμής δε βρήκα τον τρόπο να μην ακουμπούν τα καλάμια μου στο μικρό fairing. Ίσως κάποιος που του αρέσει να οδηγεί σε πιο όρθια θέση να μην έχει αυτό το θέμα.

Γιατί 125 streetfighter;

Γιατί ο μπαμπάς θέλει να πάρει στο καμάρι του μια κορυφαία, ποιοτική μοτοσυκλέτα για να έχει το κεφάλι του λίγο πιο ήσυχο τα σαββατόβραδα. Ε και θέλει να κάνει και τη λεζάντα του το καμάρι, να μη λέμε και ψέμματα.

Γιατί θέλεις να κάνεις δώρο στον εαυτό σου μια κομψή ιταλίδα, χωρίς να χρειαστεί να βγάλεις δίπλωμα μοτοσυκλέτας (εφ όσον έχεις δίπλωμα αυτοκινήτου). Θέλεις την εμφάνιση και θέλεις και την ουσία.

Με το Stealth 125 η Fantic θέλει να δώσει στο μοτοσυκλετιστικό κοινό προηγμένη τεχνολογία, premium υλικά κι ένα άψογο πλαίσιο, που σε συνδυασμό με το κινητηράκι της Minarelli δίνει την αίσθηση του ελέγχου στον αναβάτη. Με τιμή στα 5.690€ δεν το λες κι οικονομικό αλλά, σ’ αυτή τη ζωή, ό,τι πληρώνεις παίρνεις.  

Κράνος: Axor Brutale (Whale Greece)