Του Απόστολου Μιστιλόγλου

Φωτογραφίες: Τάκης Μανιάτης

Η πρώτη μας επαφή με το νέο NMAX 125 έγινε στην Βαρκελώνη της Ισπανίας, σε συνθήκες πολύ καλές, μάλλον ιδανικές θα έλεγε κανείς. Σίγουρα κάτι που εκτιμάς, σε πρώτη παγκόσμια παρουσίαση... αλλά δεν λένε την πλήρη ιστορία – ειδικά, όταν έχεις να κάνεις με scooter. Και ένα scooter που θα οδηγηθεί σε συνθήκες, πολύ χειρότερες: Στην Ελλάδα, την Αττική, τους δρόμους μας και τους ιδιαίτερους χρήστες μας.

Στην πρώτη παρουσίαση, πήραμε τα πρώτα δείγματα: ένα ακόμη πιο ποιοτικό scooter τουλάχιστον στο επίπεδο της αφής και της κατασκευής, βελτιωμένο σε διάφορα μηχανολογικά σημεία και με μία νέα εμπορική τοποθέτηση: ξεκάθαρα, ως ένα ακόμα sport scooter. Όμως η δοκιμή σε καθημερινές συνθήκες, αποκαλύπτει όλα όσα δεν μπορείς να δεις, σε μία 3ωρη βόλτα στα πέριξ της Βαρκελώνης. Και για αυτό είμαστε εμείς εδώ.

Καλοφτιαγμένο και αξιοσημείωτα πρακτικό

Εντάξει, σε αυτά τα κομμάτια δεν μπορείς να περιμένεις κάτι λιγότερο από το «πολύ καλό» - Yamaha είσαι, αφού. Στο νέο NMAX 125 η εντύπωση ποιότητας κατασκευής είναι ακόμη καλύτερη, όχι κάνοντας «άλμα» αλλά με βελτιώσεις στην λεπτομέρεια. Τα πολύ καλά πλαστικά είναι παρόντα παντού, χειριστήρια και διακόπτες παίρνουν άριστα, η λειτουργία του Keyless και του μηχανισμού της σέλας απροβλημάτιστη, και ούτω καθεξής – πολύ καλής ποιότητας είναι και η βαφή. Μην ξεχνάμε πάντως, ότι μιλάμε για scooter αστικό, οπότε μην περιμένετε και υπερβολές. 

Πολύ καλά τα πράγματα στα της πρακτικότητας και των διαθέσιμων χώρων. Κάτω από την σέλα, ο «κουβάς» είναι αρκετά μεγάλος ώστε να χωρέσει και αρκετά από τα full-face κράνη της αγοράς -κάτι που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά. Ταυτόχρονα, με αποθήκευση και άλλων αντικειμένων, όπως γάντια και τσαντάκι, όλα μαζί νοικοκυρεμένα και μπράβο στην Yamaha εδώ. Στην ποδιά, έχεις ένα ντουλαπάκι δεξιά, μία ανοικτή θήκη αριστερά... θηριώδους χωρητικότητας αμφότερα, τηρουμένων των αναλογιών: Μπορείς, στην ανοικτή θήκη, να έχεις ταυτόχρονα μπουκαλάκι νερό και το κινητό σου, ενώ το φορτίζεις. Super. 

Τα πρώτα συν και πλην

Η σέλα και η σκληρότητα της, είναι σίγουρα στα «συν» - αφρώδες που φλερτάρει με το πιο μαλακό του φάσματος, καλοσχηματισμένη και ευρύχωρη, ενώ για το εύκολο πάτημα των ποδιών στο έδαφος δεν χρειάζεται λόγος. Το πάτωμα προσφέρει 2 θέσεις για τα πόδια του αναβάτη, μπροστά και «όρθια» στο κέντρο, με αμφότερες αρκετά ευρύχωρες ώστε να μην στριμώχνεσαι και, εννοείται, μπορείς να επιλέξεις την καλύτερη για σένα θέση, κατά μήκος της σέλας που έχει καλό αντιολισθητικό κάλυμμα. Ιδιαίτερα άνετα, θα νιώσει και ο/η συνεπιβάτης σου με το μικρό τμήμα της σέλας που το αναλογεί να είναι πολύ καλά γεμισμένο με αφρό και να σε κρατά όσο ξεκούραστο/η πρέπει.

Η διακριτότητα της LCD, για την «απλή» έκδοση, οθόνης, είναι μάλλον στα «πλην»: Το πλεξιγκλάς που την προστατεύει δημιουργεί πολλές ανακλάσεις στις περισσότερες συνθήκες φωτισμού και την κάνει δυσδιάκριτη την ημέρα – παραδόξως, όχι όταν ο ήλιος χτυπά το καντράν από πίσω, απευθείας! 

Η εργονομική αίσθηση τιμονιού και χειριστηρίων, είναι σίγουρα στα συν: Σε κρατά ξεκούραστ@, σε μικρές και μεγάλες διαδρομές, προσφέρει τον απόλυτο έλεγχο, προσφέρει και τεράστιο κόψιμο τιμονιού υπέρ μίας αδιανόητης ευελιξίας εντός πόλης. Ομάδα που κερδίζει, δεν αλλάζει. Μάλιστα, με την ελαφρώς μειωμένη κάστερ γωνία στο μοντέλο 2025, η ευελιξία και η σπιρτάδα είναι, στα χαρτιά, ακόμα μεγαλύτερες – στην πράξη, η διαφορά είναι φυσικά πολύ λιγότερο ορατή, σε ένα ήδη τρομερά σβέλτο scooter.

Από τα LED φώτα περίμενα κάτι παραπάνω σε απόδοση, πέρα από το επαρκές, αλλά μέχρι εκεί, επίπεδο φωτισμού που προσφέρουν – και όλο και περισσότεροι χρήστες ζητούν απλώς καλύτερα και ασφαλέστερα συστήματα φώτων, στα δίκυκλα, μίας και έχουμε τα παντουδύναμα LED πλέον στην απόλυτη ευχέρεια μας.

Το πιο δυνατό κομμάτι του NMAX, παραμένει το οδηγικό, όπως θα διαπιστώσουμε μαζί, στις επόμενες γραμμές...

Οδηγικά: Στο MAX

Τα πρώτα σημάδια, τα είδαμε στην Βαρκελώνη – οδηγώντας το NMAX σαν... σπορ μοτοσυκλέτες, γύρω από την ισπανική πόλη, σαν να λέμε «πάμε μία Επίδαυρο». Και το NMAX, σαφώς έξω από την βασική αποστολή του, μας έδειξε τουλάχιστον σε πρώτη φάση, το πόσο καλοστημένο είναι και πόσο ψηλά είναι τα όρια του. Πράγματι, η σπορ αίσθηση όσον αφορά το κράτημα και την αισθητή «ακαμψία» είναι κορυφαία, για τα δεδομένα ενός αστικού scooter. Αν είστε από τους πιο «σβέλτους» ή δεν διστάζετε να βγάζετε το NMAX βόλτα και το Σαββατοκύριακο, θα σας αποζημιώσει το σύνολο, με το επιπλέον κράτημα από τα πίσω αμορτισέρ να είναι αισθητό και τον κινητήρα να αποδίδει αξιόλογα, ακόμη και στο ψηλότερο φάσμα των στροφών του.

Για να επανέλθουμε, όμως, στην λογική, το 90% του χρόνου του (μία εκτίμηση κάνω, μην με κυνηγάτε), θα το περάσει μέσα στο περιβάλλον της πόλης – και η Αθήνα, είναι μία από τις δυσκολότερες, με κάκιστη άσφαλτο και κινδύνους παντού, αλλά ασταμάτητη κυκλοφορία. Ο κινητήρας, «πειραγμένος» στις λεπτομέρειες παρά στον πυρήνα του, είναι ευστροφότατος, πολύ αθόρυβος, δεν παράγει σχεδόν καθόλου κραδασμούς και είναι σπιρτόζος στην απόκριση του γκαζιού. Σαν τα περισσότερα 125άρια στην Euro 5 και μετά, εποχή, δεν στοχεύει στις απόλυτες επιδόσεις, ούτε στα χαρτιά αλλά ούτε και στην πράξη. Το σύστημα start-stop που φέρει, είναι ένα από τα καλύτερα διαθέσιμα αυτή την στιγμή, με τις επανεκκινήσεις να είναι αστραπιαίες με το άνοιγμα του γκαζιού. Το συγκεκριμένο μοτέρ όμως διαπρέπει με την ευστροφία του και την βοήθεια της κλιμάκωσης της μετάδοσης, για να αποδίδει τελικά γραμμικά και αρκετά ελαστικά. Το VVA, ο μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων δηλαδή, ενεργοποιείται ανεπαίσθητα, αλλά καταλαβαίνεις αμέσως την συμβολή του – και είναι ένας κύριος λόγος, που το μοτέρ αποδίδει τόσο καλά στα ψηλά, πέρα από τα απαραίτητα χαμηλομεσαία. Για την ιστορία, η τελική ταχύτητα που μπορείς να δεις – η απόλυτη τελική, με βοήθεια και από το δρόμο και από τον αέρα- ξεπερνά τα 120 χλμ/ώρα (!), το πιο ρεαλιστικό νούμερο ειναι κοντά στα 105-110. 

H σβελτάδα απόκρισης στο τιμόνι είναι απίστευτη – το ίδιο και η ευελιξία που μπορείς να πετύχεις με το NMAX στην πόλη. Η ποιότητα κύλισης είναι πολύ καλή σε γενικές γραμμές – κάτι στο οποίο βοηθούν και τα πρώτης τοποθέτησης Dunlop ελαστικά, ενώ οι, κατά τις δηλώσεις της Yamaha, βελτιωμένες αναρτήσεις, είναι πράγματι καλύτερες... αλλά με περιθώριο βελτίωσης να υπάρχει ακόμα. Κυρίως, από τα πίσω αμορτισέρ, στα οποία -συνήθως και λογικά- συγκεντρώνονται τα περισσότερα παράπονα στην κατηγορία. Το πιρούνι, κάνει πολύ καλή δουλειά απόσβεσης κραδασμών, από τα αμορτισέρ απλώς αισθάνεσαι παραπάνω τις κακοτεχνίες από το ιδανικό. Με ψάξιμο στην ιδανική ρύθμιση προφόρτισης ελατηρίων (εύκολα, μέσω των ανάλογων κομβίων στα αμορτισέρ), η συμπεριφορά πιθανόν θα βελτιωθεί, ανάλογα και με τις προσωπικές σας συνήθειες χρήσης και φόρτισης.

Φοβερά αποτελεσματικά είναι τα δύο δισκόφρενα του NMAX 125, πολύ δυνατά και με εξαιρετική απόκριση στις μανέτες σου, με πολύ καλή αίσθηση και αστραπιαίο ABS αν απαιτηθεί η επέμβαση του. Το μοντέλο, φέρει και Traction Control, που μπορείς να απενεργοποιήσεις αν το θέλεις – αλλά, η αλήθεια είναι ότι σπάνια θα χρειαστείς την επέμβαση του, παρά μόνο σε πολύ κακές έως επισφαλείς συνθήκες δρόμου, αν π.χ. η γειτόνισσα αποφάσισε να πλύνει το αυτοκίνητο με πολύ σαπούνι, Δευτεριάτικα πρωί...

Τέλος, στο βενζινάδικο, θα μετράς μέση κατανάλωση της τάξης των 3,3 λίτρων στα 100 χιλιόμετρα, ίσως λίγο πιο «τσιμπημένη» από ότι περιμένεις και υπάρχει λόγος: Για τις συνθήκες κίνησης της Αθήνας αλλά και τις προτιμήσεις των περισσότερων αναβατών, το NMAX 125 λειτουργεί καλύτερα με «λίγο παραπάνω γκάζι, παντού». Και αυτό φυσικά έχει αποτέλεσμα στην αντλία... Η κοντή ζελατίνα, σε φιμέ χρώμα και στις δύο αποχρώσεις του απλού NMAX, προσφέρει μία τυπική ανεμοκάλυψη, αλλά είναι εκ των πραγμάτων χαμηλή, ελέω μορφής – δεν αποτελεί πρόβλημα στην αστική χρήση, ενώ η «φούσκα» προστασίας για τον αναβάτη, είναι αισθητή χάρη στις νέες διαστάσεις, των πλαστικών του εμπρός μέρους. 

Σίγουρα βελτιωμένο, σταθερά NMAX

Η τελευταία γενιά του NMAX εμφανίζεται η καλύτερη μέχρι τώρα, με μικρές αλλά αίσθητές επεμβάσεις παντού. Σίγουρα, αποπνέει έναν αέρα hi-tech, σπορ scooter την στιγμή που ο χαρακτήρας του, στον πυρήνα, είναι απαράλλαχτος. Η οδηγική του συμπεριφορά κρίνεται πολύ καλή και αυτό μετράει πιο πολύ από όλα σε ένα δίκυκλο, ενώ στα όποια αδύναμα σημεία που σημειώσαμε, είναι βέβαιο ότι μία μάρκα σαν την Yamaha θα αναλάβει δράση, βελτιώνοντας τα εγκαίρως. Στην τιμή των 3.550 ευρώ, εκκίνησης, είναι σαφώς στο άνω άκρο της κατηγορίας, αλλά σε αυτό ακριβώς το επίπεδο βρίσκεται και ως όχημα και... ό,τι πληρώνεις, παίρνεις. Σωστά;

Κράνος αναβάτη: Axor Striker (Whale Greece)  

Βρείτε τα ελαστικά Mitas που ταιριάζουν στη μοτοσυκλέτα σας εδώ